Τεστοστερόνη: Όλα όσα δεν γνωρίζουμε για την πιο hot ορμόνη του ισχυρού φύλου

Σχεδόν περιζήτητη την καθιστά το γεγονός ότι σχετίζεται με όλα τα κομμάτια της ανδρικής υπόστασης...

Οι ανδρικές ορμόνες είναι η αλήθεια πως σπάνια γίνονται αντικείμενο συζήτησης. Ισως μόνο στην εφηβεία, που χρειάζεται να κάνουμε υπομονή και να δείξουμε κατανόηση στα νεαρά αγόρια που προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν τι τους συμβαίνει στη διαδικασία κατά την οποία από παιδιά γίνονται άνδρες.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, πράγματι οι ανδρικές ορμόνες στην εφηβεία αυξάνονται ξαφνικά και πολύ – και η σημαντικότερη από αυτές, η τεστοστερόνη, που παράγεται από τους όρχεις, φτάνει στα υψηλότερα επίπεδά της στα 18 χρόνια των ανδρών και συνεχίζει έτσι μέχρι περίπου τα 40, που αρχίζει να πέφτει σιγά-σιγά. Τα σκαμπανεβάσματα, όμως, στις ανδρικές ορμόνες δεν είναι ούτε απότομα ούτε έντονα – εκτός αν υπάρξει κάποια βλάβη στους όρχεις ή στην υπόφυση – και έτσι δεν γίνονται έντονα αντιληπτά.

Παρ’ όλα αυτά, τα ανδρογόνα επηρεάζουν στους άνδρες και πολλά από τα χαρακτηριστικά τους, τόσο της εξωτερικής εμφάνισης όσο και της συμπεριφοράς τους. Ετσι, μπορούμε να πούμε ότι η τεστοστερόνη είναι υπεύθυνη ή συνυπεύθυνη για τα χαρακτηριστικά του φύλου, όπως η ανάπτυξη του πέους και των όρχεων, η τριχοφυΐα, η χροιά της φωνής, η αυξημένη μυοσκελετική μάζα και δύναμη, αλλά και η σεξουαλική επιθυμία, οι στύσεις και η σπερματογένεση και ίσως και η επιθετικότητα που κάποιες φορές εμφανίζουν οι άνδρες.

Ανδρόπαυση; Υπάρχει κι αυτή…

Η φράση που λέγεται συνήθως είναι ότι, αν θέλουμε να διώξουμε όλες τις γυναίκες από ένα δωμάτιο, αρκεί να αναφέρουμε τη λέξη «εμμηνόπαυση». Τι θα γινόταν, όμως, αν αντίστοιχα αναφέραμε τη λέξη «ανδρόπαυση» σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο; Θα συναντούσαμε σίγουρα πολλά ανήσυχα και απορημένα, ταυτόχρονα, βλέμματα. Δεν είναι μόνο οι γυναίκες που βιώνουν τη δραματική μείωση των ορμονών τους; Κινδυνεύουν και οι άνδρες; Οι ειδικοί απαντούν πως ναι.

Οσο μεγαλώνουν οι άνδρες και η διαδικασία της γήρανσης ξεκινάει (ιδιαίτερα μετά τα 45), προοδευτικά μειώνονται τα ανδρογόνα τους (ανδρόπαυση), συνήθως όμως πρόκειται για μια ήπια και σταδιακή διαδικασία. Από την άλλη πλευρά, εξηγούν ότι ποτέ δεν θα φτάσουν τα ανδρογόνα να είναι τόσο χαμηλά όσο είναι αντίστοιχα τα οιστρογόνα στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.

Βέβαια, η κυριότερη ανδρική ορμόνη, η τεστοστερόνη, μπορεί να μειωθεί και για άλλους λόγους, όπως είναι ένας τραυματισμός ή μια φλεγμονή στους όρχεις, βλάβες ή όγκοι στην υπόφυση που ελέγχει τη λειτουργία τους, χρόνιες ασθένειες (π.χ. νεφρική ανεπάρκεια), η χρόνια χρήση αλκοόλ, ναρκωτικών ή κάποιων φαρμάκων (π.χ. κορτιζόνη και κάποια αντιυπερτασικά). Οι άνδρες, καθώς μειώνεται η τεστοστερόνη τους, μπορεί να έχουν κακή διάθεση, αυξημένο λίπος κυρίως στην κοιλιά, μειωμένη τριχοφυΐα στο σώμα, καθώς και περιορισμένη ενεργητικότητα, λίμπιντο και μυϊκή μάζα.

flirt

Πώς αντιμετωπίζεται

Δυστυχώς, οι άνδρες δεν μπορούν να κάνουν και πολλά ώστε να διατηρήσουν την τεστοστερόνη τους σε υψηλά επίπεδα, εκτός από το να προσπαθούν να γυμνάζονται συστηματικά, να τρώνε ισορροπημένα και να μη στρεσάρονται. Οσον αφορά την ανδρόπαυση, χρειάζεται να έχουν υπ’ όψιν τους ότι πρόκειται για μια φυσιολογική διαδικασία και σπάνια απαιτεί υποκατάσταση με τεστοστερόνη.

Αν πραγματικά όμως διαπιστωθεί σημαντική μείωση της τεστοστερόνης (και συνυπάρχουν και άλλα οργανικά αίτια, όπως π.χ. όγκοι υπόφυσης, τραυματισμοί κ.ά.), μπορεί να χορηγηθεί θεραπεία υποκατάστασης με τεστοστερόνη, με τη στενή όμως παρακολούθηση του ενδοκρινολόγου. Στους άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας, πριν από την ορμονική υποκατάσταση, θα πρέπει να αποκλείεται η παρουσία καρκίνου του προστάτη, γιατί μπορεί να διεγερθεί από την τεστοστερόνη.

Αυτό το ξέρατε; Οταν τα επίπεδα της τεστοστερόνης στους άνδρες είναι φυσιολογικά αυξημένα, τότε εκείνοι έχουν μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη, σεξουαλική διάθεση, πιθανώς και επιθετικότητα.

Χρειάζεται προσοχή

Δεν είναι σπάνιο να συναντάμε νέους άνδρες που ασχολούνται με τον αθλητισμό και οι οποίοι, χωρίς να ενημερώνονται σωστά, παρασυρόμενοι από όσα ακούν από μη ειδικούς, κάνουν χρήση τεστοστερόνης και άλλων ανδρογόνων ως αναβολικών σε μορφή χαπιών ή ενέσεων για αύξηση της μυϊκής μάζας και της αντοχής.

Όπως αναφέρει το vita.gr, αυτή όμως είναι μια πολύ επικίνδυνη διαδικασία, καθώς έτσι καταστέλλεται η παραγωγή της δικής τους τεστοστερόνης από τους όρχεις, οι οποίοι μπορεί να ατροφήσουν, οδηγώντας σε πιθανές διαταραχές της παραγωγής σπέρματος, ενώ ενδέχεται να προκληθεί γυναικομαστία ή και έντονη ευαισθησία στους μαστούς.

3333banner

  • Κατηγορία Man

Οι πιο χρήσιμοι κανόνες για την σωστή στάση του σώματος

Η σωστή στάση του σώματος, όταν εργαζόμαστε καθιστοί στο γραφείο με έναν υπολογιστή, όπως πάρα πολλοί σύγχρονοι εργαζόμενοι στις μέρες μας, είναι εξαιρετικά σημαντική για την πρόληψη προβλημάτων στην μέση, τον αυχένα, τους ώμους, τα χέρια και τα πόδια.

Δείτε βήμα-προς-βήμα, ποια είναι η σωστή στάση σώματος στο γραφείο σας, μπροστά στον υπολογιστή:

Βήμα 1
Σπρώξτε τους γοφούς σας όσο πιο πίσω μπορούν να πάνε στην καρέκλα. Ρυθμίστε το ύψος του καθίσματος έτσι ώστε τα πόδια σας να ακουμπούν στο πάτωμα και τα γόνατα σας να είναι παράλληλα ή ελαφρώς χαμηλότερα από τους γοφούς σας. Ρυθμίστε την πλάτη της καρέκλας σε 100 ° με 110 ° κεκλιμένη γωνία. Βεβαιωθείτε ότι τόσο το άνω όσο και το κάτω μέρος της πλάτης σας υποστηρίζονται. Εάν είναι απαραίτητο, χρησιμοποιήστε μαξιλάρια. Αν γίνεται, ρυθμίστε τα μπράτσα έτσι ώστε οι ώμοι σας είναι χαλαροί, αλλιώς αφαιρέστε έντελώς τα μπράτσα της καρέκλας.

2 5

Βήμα 2
Καθίστε κοντά στο πληκτρολόγιο, ώστε να είναι ακριβώς μπροστά από τον κορμό σας και κεντραρισμένο ως προς εσάς.

3 3

Βήμα 3
Ρυθμίστε το ύψος του πληκτρολογίου, ώστε οι ώμοι σας να είναι χαλαροί, οι αγκώνες σας ελαφρώς ανοιχτοί και οι καρποί και τα χέρια σας ίσια.

4 3

Βήμα 4
Ρυθμίστε το πληκτρολόγιο σε μικρή γωνία ως προς το τραπέζι, ώστε να μην χρειάζεται να λυγίζετε τους καρπούς σας.

5 2

Βήμα 5
Τοποθετήστε την οθόνη του υπολογιστή σε κατάλληλη θέση ως προς τα μάτια σας. Το επάνω μέρος της οθόνης πρέπει να βρίσκεται περίπου 4-5 εκατοστά πάνω από τα μάτια σας. Η απόστασή σας από την οθόνη πρέπει να είναι 45-70 εκατοστά, σύμφωνα με το iatropedia.gr.

6 2

Βήμα 6
Αν έχετε χαρτιά ή άλλα σημεία αναφοράς στο τραπέζι, τοποθετήστε τα κάτω από την οθόνη σας, ώστε το βλέμμα σας να τα συναντάει και τα δύο (οθόνη και σημείο αναφοράς) σε γωνία 50-70 μοιρών.

 

 

Πηγή: www.eirinika.gr

H πιο αποτελεσματική αερόβια άσκηση για το σπίτι (video)

Δεν φαντάζεσαι πόσο εύκολο είναι να κάψεις θερμίδες στο σπίτι, κάνοντας αερόβια γυμναστική και μάλιστα χωρίς καθόλου εξοπλισμό.

Βρήκαμε το βίντεο που θα σε βοηθήσει καταλυτικά να αποκτήσεις το σώμα που θες, σκέφτεσαι και ονειρεύεσαι.

Μην χάνεις καθόλου χρόνο. Πάτα play και σε λίγο καιρό, ακολουθώντας πιστά το παρακάτω πρόγραμμα, θα δεις τη ζυγαριά να κατεβαίνει και να χωράς στα ρούχα που είχες κρυμμένα στο πίσω μέρος της ντουλάπας!

 

 

Τα 6 λαχανικά με τις περισσότερες πρωτεΐνες

Οι πρωτεΐνες αποτελούν το απαραίτητο δομικό υλικό που «χτίζει» ιστούς -όπως οι μύες, τα νύχια και τα μαλλιά- ή αναπληρώνει τις φθορές τους.

Για να έχετε λοιπόν λαμπερά μαλλιά, δυνατά νύχια, σφριγηλούς μυς και απαλό δέρμα, πρέπει να ακολουθείτε μια ισορροπημένη διατροφή πλούσια σε πρωτεΐνες.

Αν για κάποιους λόγους όμως θέλετε να αποφύγετε τις ζωικές πρωτεΐνες που περιέχουν το κρέας, τα ψάρια, τα πουλερικά, τα γαλακτοκομικά και τα αυγά, μπορείτε να εντάξετε στη διατροφή σας λαχανικά πλούσια σε πρωτεΐνες.

Αυτό που πρέπει να γνωρίζετε, ωστόσο, είναι ότι οι φυτικές πρωτεΐνες είναι «ατελείς» πρωτεΐνες, που σημαίνει ότι δεν περιέχουν όλα τα απαραίτητα αμινοξέα.

Για τον λόγο αυτόν πρέπει να τις συνδυάζετε με δημητριακά ολικής αλέσεως.

Τα 6 λαχανικά ιδιαίτερα πλούσια σε πρωτεΐνες είναι τα εξής:

Λαχανάκια Βρυξελλών: Αποτελούν μια πραγματική υπερτροφή, καθώς μισό φλιτζάνι περιέχει 2 γραμμάρια πρωτεΐνης, άφθονο κάλιο και βιταμίνη Κ.

Καλαμπόκι: Εκτός από πρωτεΐνη περιέχει και βιταμίνη Β12, μεγάλες ποσότητες μαγνησίου, σιδήρου και φώσφορου.

Αρακάς: Μισό φλιτζάνι περιέχει 3,5 γραμμάρια πρωτεΐνης.

Ψητή πατάτα: Μία μεσαίου μεγέθους πατάτα περιέχει 3 γραμμάρια πρωτεΐνης.

Σπανάκι: Μισό φλιτζάνι περιέχει 3 γραμμάρια πρωτεΐνης.

Μπρόκολο: Το μπρόκολο είναι εξαιρετική πηγή φυτικών ινών (2,6 γραμμάρια ανά μισό φλιτζάνι) αλλά και πρωτεϊνών (2 γραμμάρια ανά μερίδα).

Πηγή: www.onmed.gr

Φάε για να «χτίσεις» καθαρή μυϊκή μάζα

Χρησιμοποίησε αυτές τις νόστιμες συνταγές που σου προτείνουμε για να μεγιστοποιήσεις τα μυϊκά κέρδη!

ΣΥΝΤΑΓΗ A: Ομελέτα Frittata

2 ολόκληρα μεγάλα αυγά
1 ασπράδι από μεγάλο αυγό
¼ κούπας τυρί cottage χαμηλών λιπαρών
½ κούπα μπρόκολο σε κομματάκια
½ μεσαίο κρεμμύδι (ψιλοκομμένο)

Σε ένα τηγάνι σε μέτρια φωτιά, μαγείρεψε τα κρεμμύδια για περίπου 5 λεπτά με λίγο λάδι. Πρόσθεσε το μπρόκολο και μαγείρεψε για άλλα πέντε λεπτά. Σε ένα μεγάλο μπολ ανακάτεψε τα αυγά και το τυρί και πρόσθεσε τα στο τηγάνι, ανασήκωσε και γύρνα το τηγάνι ώστε να κατανεμηθεί ομοιόμορφα το μίγμα στο τηγάνι. Καθώς τα αυγά το μίγμα κολλάει στις άκρες, ανασήκωσε το για να αφήσεις τα ωμό μέρος του μίγματος να κυλήσει από κάτω. Χαμήλωσε τη φωτιά, κάλυψε το τηγάνι και μαγείρεψε μέχρι να μαγειρευτεί και η πάνω μεριά. Αναποδογύρισε σε ένα πιάτο.

ΣΥΝΤΑΓΗ B: Stir-fry
113γρ. γαρίδες
1 ολόκληρο μεγάλο αυγό
½ κούπα μαγειρεμένο καφέ ρύζι
1 κούπα κατεψυγμένα λαχανικά

Σε ένα τηγάνι σε μέτρια φωτιά μαγείρεψε τις γαρίδες με ελάχιστο λάδι, πρόσθεσε το βρασμένο ρύζι και τα λαχανικά, πρόσθεσε το χτυπημένο αυγό και τη σόγια σως (αν επιθυμείς) και και άφησε στη φωτιά για περίπου 5-10 λεπτά, ανακατεύοντας συχνά.

ΣΥΝΤΑΓΗ Γ: Μακαρόνια με κεφτεδάκια
113γρ. άπαχο κιμά γαλοπούλας
1 κούπα μαγειρεμένα μακαρόνια από κολοκύθα
¼ κούπας τυρί ricotta χωρίς λιπαρά
½ κούπα σάλτσα μαρινάρα
1 κούπα ωμό σπανάκι

Ανακάτεψε τα μπαχαρικά της αρεσκείας σου με τον κιμά γαλοπούλας και σχημάτισε μπαλίτσες. Πρόσθεσε τα επιθυμητά μπαχαρικά στη σάλτσα και μαγείρεψε τα κεφτεδάκια σε αυτή μέχρι να γίνουν. Μαγείρεψε την κολοκύθα σε ένα ρηχό ταψάκι με 1-2cm νερό στους 180 βαθμούς στο φούρνο μέχρι να μαλακώσει. Ξύσε την κολοκύθα με ένα πιρούνι για να σχηματίσεις λωρίδες σαν μακαρόνια. Πάνω από τα μακαρόνια κολοκύθας ρίξε τα κεφτεδάκια με τη σάλτσα και το σπανάκι και τρίψε το τυρί ricotta.

ΣΥΝΤΑΓΗ Δ: Πρωϊνό σάντουϊτς
1 ολόκληρο μεγάλο αυγό
1 φέτα τυρί (αμερικάνικου τύπου) χαμηλών λιπαρών
2 φέτες ζαμπόν χαμηλών λιπαρών
1 μάφιν (αγγλικού τύπου) ολικής άλεσης

Φτιάξε πρωϊνό σάντουϊτς: ψήσε το μάφιν, ψήσε το ζαμπόν σε ένα τηγανάκι και τοποθέτησε πάνω στο μισό μάφιν, τηγάνισε το αυγό με ελάχιστο ή χωρίς λάδι σε ένα αντικολλητικό τηγάνι, τοποθέτησε το στο μάφιν, από πάνω βάλε το τυρί και σκέπασε με το άλλο μισό μάφιν για να γίνει σάντουϊτς.

Πηγή: www.myfitway.gr

001 xtreme

10 τροφές που σε χορταίνουν και έχουν λιγότερες από 50 θερμίδες

Οι διατροφικοί πειρασμοί είναι πολλοί κι όταν το καθημερινό διαιτολόγιό σου δεν είναι οργανωμένο, τότε μπορείς εύκολα να υποκύψεις σε αυτούς.

Σωστή διατροφή δεν σημαίνει άγευστη διατροφή. Υπάρχουν τροφές που κλείνουν μέσα τους ό,τι χρειάζεται ο οργανισμός σου για να λειτουργήσει σωστά και παράλληλα έχουν υπέροχη γεύση.

Για να αυξήσουμε τις καύσεις του οργανισμού μας κατά τη διάρκεια της ημέρας χρειαζόμαστε συχνά γεύματα και σνακ πλούσια σε θρεπτικά συστατικά και φτωχά σε θερμίδες: Tροφές που μας χαρίζουν ενέργεια, μειώνουν το αίσθημα της πείνας και βάζουν φωτιά στον μεταβολισμό μας, περιέχοντας λιγότερες από 50 θερμίδες.

Ακολουθούν 10 τροφές των οποίων η λίστα με τα πλεονεκτήματα είναι μεγάλη και η θερμιδική τους αξία μικρή.

Φακές: Δύο κουταλιές της σούπας φακές περιέχουν 28 θερμίδες, 2 γραμμάρια φυτικών ινών και 2.2 γραμμάρια πρωτεϊνών. Πρωτεΐνες και φυτικές ίνες δημιουργούν τον τέλειο συνδυασμό που μειώνει το αίσθημα πείνας. Μια ωραία ιδέα είναι να προσθέσετε φακές στη σαλάτα σας.

Λαχανίδα: Μια από τις τροφές που έρχεται κατευθείαν από τη φύση και είναι πλούσια σε πολύτιμα θρεπτικά συστατικά και «φτωχή» σε θερμίδες. Μισό φλιτζάνι περιέχει 17 θερμίδες. Πλούσια σε πρωτεΐνες, σίδηρο, μαγνήσιο και φώσφορο.

Καρότα: Με περίπου 22 θερμίδες ανά μισό φλιτζάνι, τα καρότα είναι ιδανική επιλογή αν θέλετε ένα σνακ που θα μειώσει το αίσθημα πείνας, θα αυξήσει τις καύσεις και θα είναι ευεργετικό για τον οργανισμό. Τα καρότα βοηθούν στην καλή υγεία των ματιών, είναι σημαντική πηγή φυλλικού οξέος, βιταμίνης Α,C, K και Β6.

Αγγούρι: Ένα μέτριο αγγούρι αποδίδει περίπου 36 θερμίδες. Μπορεί να συνοδευτεί με γιαούρτι και να αποτελέσει ιδανική επιλογή για σνακ. Το αγγούρι δεν περιέχει λιπαρά και είναι πλούσια πηγή φυτικών ινών, καλίου, μαγνησίου, ασβεστίου, φωσφόρου, βιταμινών Α, C και Κ.

Ντομάτα: Μια μέτρια ντομάτα (120 γραμμαρίων περίπου) αποδίδει 22 θερμίδες. Είναι πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών, βιταμίνης C και Κ και καλίου. Μειώνει τη χοληστερόλη.

Μανιτάρια: Αποδίδουν περίπου 15 θερμίδες ανά φλιτζάνι. Δεν περιέχουν λιπαρά και είναι πλούσια πηγή θρεπτικών συστατικών: περιέχουν κάλιο, νιασίνη, φώσφορο, βιταμίνη D και σελήνιο.

Φράουλες: Ένα φλιτζάνι φράουλες περιέχει περίπου 46 θερμίδες. Ένα φρούτο που αποτελεί πλούσια πηγή βιταμίνης C, καλίου και ασβεστίου.

Ακτινίδιο: Ένα ακτινίδιο αποδίδει περίπου 45 θερμίδες. Εχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες και αποτελεί πλούσια πηγή βιταμίνης C και Α. Βοηθά στην παραγωγή κολλαγόνου και κάνει το δέρμα να δείχνει πιο λαμπερό. Περιέχει ακόμα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Λάχανο: Το φλιτζάνι περιέχει 22 θερμίδες περίπου. Πηγή αντιοξειδωτικών, μαγνησίου, φωσφόρου, καλίου, θειαμίνης, βιταμίνης Κ και Β6.

Μύρτιλα: Μισό φλιτζάνι αποδίδει περίπου 42 θερμίδες. Μια τροφή πλούσια σε βιταμίνη C, Ε, Β-καροτίνη, φώσφορο, μαγνήσιο και φυτικές ίνες και φτωχή σε λιπαρά και θερμίδες.

Πηγή: www.bovary.gr

1111banner

Πόσο ακριβώς χρόνο πρέπει να εκτελείς μια διάταση και γιατί

Το επίσημο, επιστημονικό διάταγμα: 60 δευτερόλεπτα. Επειδή χτίζεις κι άλλους μυς.

Ακόμη κι αν είσαι από εκείνους τους πιστούς και αφοσιωμένους στα βασικά δόγματα του fitness και δεν βαριέσαι ποτέ να τεντώνεις τους μυς σου πριν και μετά από μια προπόνηση, υπάρχει πιθανότητα να κάνεις τα πάντα λάθος.

Ο κανόνας επιβάλλει τις διατάσεις για τους εξής σημαντικούς και ωφέλιμους λόγους: βελτιωμένη ευλυγισία, μείωση μυϊκών τραυματισμών και αυξημένη απόδοση πριν την προπόνηση και, αποθεραπεία, αποφυγή κραμπών και πιασιμάτων μετά την προπόνηση.

Όμως, ποιος είναι ο ελάχιστος ωφέλιμος χρόνος για μια αποτελεσματική διάταση;

O Kenny Santucci, προσωπικός προπονητής με έδρα τη Νέα Υόρκη και σύμβουλος fitness του Askmen, λέει:
«Το μυϊκό σου σύστημα έχει κάποιες βασικές δομές πρόληψης τραυματισμών, οι οποίες όμως αναιρούνται τελείως εάν δεν κάνεις το σωστό stretching πριν και μετά τη ρουτίνα σου. Πόσο χρόνο πρέπει να αφιερώσεις; Όχι κάτω από 20’’ για κάθε μυϊκή ομάδα». Ωστόσο, από πολλούς, οι διατάσεις πριν και μετά την άσκηση θεωρούνται βαρετή αγγαρεία. «100% λάθος αντίληψη», τονίζει ο Santucci.

To stretching είναι μια ολοκληρωμένη προπόνηση
Το Αμερικανικό Κολέγιο Αθλητιατρικής (ACSM), ένας από τους επίσημους φορείς πιστοποίησης πτυχίων προπονητών, φυσικοθεραπευτών και αθλητιάτρων, συστήνει στους υγιείς γυμναζόμενους ενήλικες να αφιερώνουν τουλάχιστον δύο ημέρες την εβδομάδα σε ένα αποκλειστικό πρόγραμμα διατάσεων και ευλυγισίας. Τα επιστημονικά δεδομένα που έχουν αναλυθεί επισταμένως από τους ερευνητές του ACSM, συνιστούν τα 60’’ για κάθε μεγάλη μυϊκή ομάδα, τα οποία πρέπει να εφαρμόζονται για 20’’ των τριών σετ.

Γιατί 60’’ ακριβώς;
Η μελέτη των ειδικών από το ACSM έχει δείξει ότι σε αυτό το χρόνο, εκτός από το γεγονός ότι βελτιώνει, θωρακίζει και αποθεραπεύει κατάλληλα το μυϊκό σύστημα, παράλληλα αυξάνεται το ποσοστό υπερτροφίας μέσω της αυξημένης ενεργοποίησης των κυττάρων-δορυφόρων, όπως είναι τα υπατοκύτταρα (ταχύτερη αποτοξίνωση του οργανισμού), και της ορμόνης IGF-1, μιας πολυπεπτιδικής πρωτεΐνης με παρόμοια μοριακή δομή με την ινσουλίνη, η οποία εμφανίζει αναβολικά αποτελέσματα (δηλαδή υπερτροφία των σκελετικών μυών και άλλων περιφερειακών ιστών).

Κάνε πράξη ό,τι βλέπεις στο βίντεο πριν και μετά από κάθε προπόνηση:

 

 

Πηγή: gr.askmen.com

Ετικέτες

Η επιστήμη βρήκε το «κλειδί» που χαρίζει 10 χρόνια στους άνδρες!

Επιστήμονες ανακάλυψαν μια -όχι σπάνια- γονιδιακή παραλλαγή που αποτελεί το «κλειδί» για την αύξηση της διάρκειας ζωής κατά περίπου μία δεκαετία αλλά μόνο στους άνδρες και όχι στις γυναίκες (οι οποίες συνήθως ζουν πέντε χρόνια παραπάνω από τους άνδρες).

Η εν λόγω γονιδιακή μετάλλαξη έρχεται να προστεθεί σε ένα σχετικά μικρό κατάλογο γενετικών παραγόντων που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα ότι επηρεάζουν την ανθρώπινη μακροζωία.

Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και το Ισραήλ, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή ενδοκρινολογίας Τζιλ 'Ατζμον του Κολλεγίου Ιατρικής 'Αλμπερτ Αϊνστάιν της Νέας Υόρκης και του Πανεπιστημίου της Χάϊφα, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science Advances", σύμφωνα με τους «Τάιμς της Ν.Υόρκης».

Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι, μελετώντας τα γονίδια της μακροζωίας, θα καταφέρουν να αναπτύξουν φάρμακα που θα μιμούνται τη δράση τους και θα έτσι επιβραδύνουν τη γήρανση - μια προσπάθεια που μέχρι στιγμής πάντως προχωρά αργά και εν μέσω ποικίλων εμποδίων.

Τα καθόλου αμελητέα κέρδη στο προσδόκιμο ζωής από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα (π.χ. ένας Γερμανός το 1875 περίμενε νε ζήσει με το ζόρι έως τα 39, ενώ σήμερα ξεπερνά τα 80) οφείλονται κυρίως στις προόδους στην υγιεινή, στην ιατρική, στη διατροφή κ.α.

Από την άλλη, η κληρονομικότητα παίζει πάντα ένα ρόλο (αν και όχι εξίσου σημαντικό) στο πόσα χρόνια οι άνθρωποι θα ζήσουν. Έτσι, όπως έχουν δείξει προηγούμενες μελέτες, οι πανομοιότυποι δίδυμοι που έχουν κοινό το 100% των γονιδίων τους, τείνουν να έχουν παρόμοιες διάρκειες ζωής. Ενώ, άλλη έρευνα, έχει δείξει ότι οι στενοί συγγενείς είναι πιθανότερο να πεθάνουν σε παρόμοια ηλικία από ό,τι οι μακρινοί συγγενείς.

Παρόλη όμως αυτή τη γενετική συνιστώσα που επηρεάζει το προσδόκιμο ζωής, μέχρι σήμερα οι γενετιστές έχουν ανακαλύψει ελάχιστα γονίδια που ξεκάθαρα επιδρούν στη διάρκεια της ζωής. Για «πραγματική απογοήτευση» έκανε λόγο ο γενετιστής Νιρ Μπαρζιλάι του Κολλεγίου 'Αλμπερτ Αϊνστάιν.

Η νέα γονιδιακή μετάλλαξη, που ανακαλύφθηκε αρχικά σε μια μελέτη μεταξύ 567 Εβραίων άνω των 60 ετών και των παιδιών τους, υπάρχει στο 12% των ανδρών που ξεπερνούν τα 100 έτη. Η αναλογία αυτή είναι περίπου τριπλάσια από το ποσοστό που το γονίδιο υπάρχει στους 70χρονους. Στις γυναίκες όμως, η συχνότητα του γονιδίου δεν διαφέρει ανάμεσα στις 70χρονες και σε όσες τα έχουν εκατοστίσει.

Ακολούθησε μια δεύτερη έρευνα μεταξύ 814 υπερηλίκων σε ΗΠΑ και Γαλλία, η οποία επιβεβαίωσε την ύπαρξη του εν λόγω γονιδίου σε περίπου έναν στους δέκα υπερηλίκους (μόνο άνδρες και πάλι). Το γονίδιο αυτό ρυθμίζει τη λειτουργία των κυτταρικών υποδοχέων της ορμόνης της ανάπτυξης.

'Αλλοι επιστήμονες χαρακτήρισαν ενδιαφέρουσα την ανακάλυψη, αλλά επεσήμαναν την ανάγκη να γίνουν περαιτέρω γενετικές αναλύσεις σε μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων και, επιπλέον, να διευκρινισθεί γιατί το γονίδιο αυτό δείχνει «προτίμηση» στους άνδρες και δεν χαρίζει ανάλογη μακροζωία στις γυναίκες.

Πάντως, το 2008, η ερευνητική ομάδα του Μπαρζιλάι είχε ανακαλύψει μια γενετική μετάλλαξη σε ένα άλλο γονίδιο που ρυθμίζει την ανάπτυξη και η οποία επεκτείνει τη ζωή μόνο στις γυναίκες. Σε συνδυασμό με τη νέα ανακάλυψη, οι επιστήμονες υποθέτουν ότι τα δύο φύλα ακολουθούν διαφορετικά γενετικά «μονοπάτια» προς τη μακροζωία, κάτι που ο Μπαρζιλάι χαρακτήρισε «σοκαριστικό».

Από την άλλη, η νέα έρευνα περιπλέκει τη σχέση μεταξύ ύψους και μακροζωίας. Καθώς οι κοντοί τείνουν να ζουν περισσότερο, οι επιστήμονες περίμεναν ότι η μετάλλαξη στο νέο γονίδιο θα οδηγούσε σε μακρόβιους άνδρες που θα είναι πιο κοντοί. Όμως διαπίστωσαν ότι το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει, καθώς η νέα μετάλλαξη της μακροζωίας συνδέεται με την αύξηση του ύψους ενός άνδρα κατά περίπου δυόμισι εκατοστά.

1111banner

Ο καλύτερος συνδυασμός λιπαρών και υδατανθράκων για να «στεγνώσεις»

Εδώ και χρόνια υπάρχει μια «διαμάχη» για το ποιο διατροφικό σχήμα είναι καλύτερο στην απώλεια βάρους: ο περιορισμός των λιπαρών ή των υδατανθράκων;

Αμερικανική μελέτη συνέκρινε τα δύο αυτά μοντέλα διατροφής και αποφάνθηκε. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο Journal of the American Medical Association, ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Στανφορντ αποφαίνονται ότι κανένα κ των δύο διατροφικών τακτικών δεν υπερέχει στην απώλεια βάρους.

Επίσης, στο ερώτημα αν τα επίπεδα της ινσουλίνης ή ένας συγκεκριμένος γονότυπος μπορεί να προβλέψει την ατομική επιτυχία ανάλογα με τη μια ή την άλλη δίαιτα, και πάλι η απάντηση ήταν αρνητική.

Παλαιότερες μελέτες είχαν δείξει ότι διάφοροι παράγοντες, περιλαμβανομένων των γονιδίων, των επιπέδων της ινσουλίνης και του μικροβιώματος, μπορεί να κάνουν τη διαφορά στην απώλεια βάρους.

Οι ερευνητές με επικεφαλής τον καθηγητή Ιατρικής Κρίστοφερ Γκαρντνερ επικεντρώθηκαν στα γονίδια και την ινσουλίνη, θέλοντας να δουν αν αυτές οι βιολογικές παράμετροι μπορούν να επηρεάσουν την επιλογή του ατόμου να κάνει μια διατροφή με λίγα λιπαρά ή λίγους υδατάνθρακες.

Οι επιστήμονες επικεντρώθηκαν σε 609 άτομα, 18-50 ετών (50% γυναίκες, 50% άνδρες). Με τυχαία επιλογή χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: διατροφή με λίγους υδατάνθρακες, διατροφή με λίγα λιπαρά. Κάθε ομάδα έλαβε οδηγίες να τηρήσει αυτό το πρότυπο διατροφής για έναν χρόνο.

Συγκεκριμένα, η μία ομάδα κλήθηκε να καταναλώνει κατά μέσο όρο 57 γραμμάρια λίπους τη μέρα έναντι 87 γραμμαρίων πριν, ενώ η άλλη 132 γραμμάρια υδατανθράκων καθημερινά έναντι 247 γραμμαρίων πριν. Και οι δύο ομάδες μείωσαν την καθημερινή κατανάλωση θερμίδων κατά περίπου 500 θερμίδες.

Μέχρι την παρέλευση των 12 μηνών, περίπου το 20% των συμμετεχόντων είχαν εγκαταλείψει τη μελέτη λόγω εξωγενών παραγόντων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν την δίαιτα, οι συμμετέχοντες είχαν υποβληθεί σε ανάλυση γονιδίωματος ώστε να εντοπιστούν συγκεκριμένα γενετικά πρότυπα που σχετίζονται με την παραγωγή πρωτεϊνών που τροποποιούν τον μεταβολισμό των υδατανθράκων ή του λίπους. Στην συνέχεια υποβλήθηκαν σε καμπύλη σακχάρου.

Μετά από 12 μήνες οι συμμετέχοντες και στις δύο ομάδες είχαν χάσει κατά μέσο όρο περίπου 5,2 κιλά στη δίαιτα με λίγα λιπαρά και 5,9 κιλά στη δίαιτα με τους λίγους υδατάνθρακες. Ενώ η διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες ήταν μικρή (0,7 κιλά, που μπορεί να είναι και τυχαίο γεγονός), αντίθετα υπήρχαν μεγάλες αποκλίσεις στο εσωτερικό και των δύο ομάδων, με ακραίες περιπτώσεις κάποιο άτομο που είχε χάσει 27 κιλά και έναν που αντίθετα είχε αυξήσει το βάρος του κατά εννιά κιλά.

Η περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι ούτε βάσει του γενετικού προφίλ κάθε ατόμου, ούτε βάσει της ινσουλίνης, ήταν δυνατό να προβλεφθεί αν μια δίαιτα θα είχε επιτυχία και άρα ποια δίαιτα θα ήταν καλύτερη για κάθε άτομο.

«Όλοι έχουμε ακούσει ιστορίες για κάποιον που έκανε δίαιτα και τα πήγε περίφημα και κάποιον που δοκίμασε την ίδια δίαιτα, αλλά δεν είδε αποτέλεσμα. Αυτό οφείλεται στο ότι είμαστε πολύ διαφορετικοί και μόλις τώρα αρχίζουμε να κατανοούμε τους λόγους γι' αυτή τη διαφοροποίηση. Μάλλον δεν θα πρέπει να ρωτάμε ποιά είναι η καλύτερη δίαιτα, αλλά ποια είναι η καλύτερη δίαιτα για ποιον», εξηγεί ο Δρ επεσήμανε ο Γκαρντνερ.

Και συμπληρώνει ότι «το βασικό συμπέρασμα από τη νέα έρευνα είναι ότι, για να χάσει κανείς βάρος είτε με τη δίαιτα λίγων λιπαρών είτε λίγων υδατανθράκων, το βασικό είναι να τρώει λιγότερη ζάχαρη, λιγότερα επεξεργασμένα δημητριακά και όσο γίνεται περισσότερα λαχανικά».

Σε κάθε περίπτωση, οι ερευνητές θα συνεχίσουν να αναζητούν και άλλους εξατομικευμένους παράγοντες που μπορούν να προβλέψουν την επιτυχία ή μη μιας δίαιτας, όπως το εντερικό μικροβίωμα ή χαρακτηριστικά της προσωπικότητας.

Πηγή: activeman.gr

001 xtreme

10+1 σημάδια που δείχνουν ότι έχεις υπερβολικό στρες

Το άγχος ορίζεται ως κατάσταση πνευματικής ή συναισθηματικής καταπόνησης που προκαλείται από αντίξοες συνθήκες.

Οι περισσότεροι άνθρωποι ασχολούνται με τα συναισθήματα του στρες. Στην πραγματικότητα, μία μελέτη διαπίστωσε ότι το 33% των ενηλίκων ανέφερε ότι αντιμετώπιζαν υψηλά επίπεδα αντιληπτού στρες. Η κατάσταση, όμως, συνδέεται με μια μακρά λίστα φυσικών και διανοητικών συμπτωμάτων. Δείτε ποια είναι αυτά:

1. Ακμή

Η ακμή είναι ένας από τους πιο ορατούς τρόπους που εκδήλωσης του άγχους. Όταν μερικοί άνθρωποι αισθάνονται αγχωμένοι, τείνουν να αγγίζουν τα πρόσωπά τους πιο συχνά. Έτσι μπορούν να εξαπλωθούν βακτήρια που συμβάλουν στην ανάπτυξη της ακμής.

Αρκετές μελέτες έχουν επίσης επιβεβαιώσει ότι η ακμή μπορεί να σχετίζεται με υψηλότερα επίπεδα στρες. Μια μελέτη μέτρησε τη σοβαρότητα της ακμής σε 22 άτομα πριν και κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης. Αυξημένα επίπεδα στρες ως αποτέλεσμα της εξέτασης συνδέθηκαν με μεγαλύτερη σοβαρότητα της ακμής. Βέβαια να ξεκαθαρίσουμε πως η ακμή δεν οφείλεται σε μεγάλο βαθμό από το άγχος καθώς υπάρχουν και αιτίες όπως ορμονικές μετατοπίσεις, υπερβολική παραγωγή ελαίου και αποκλεισμένοι πόροι.

2. Πονοκέφαλοι

Πολλές μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι το άγχος μπορεί να συμβάλει σε πονοκεφάλους, μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από πόνο στην περιοχή της κεφαλής ή του λαιμού. Μια μελέτη 267 ατόμων με χρόνιους πονοκεφάλους διαπίστωσε ότι ένα αγχωτικό συμβάν προηγήθηκε της ανάπτυξης χρόνιων πονοκεφάλων σε περίπου 45% των περιπτώσεων.

Μια μεγαλύτερη μελέτη έδειξε ότι η αυξημένη ένταση του στρες συνδέεται με την αύξηση του αριθμού των ημερών κεφαλαλγίας που εμφανίζονται ανά μήνα. Μια άλλη μελέτη έλεγξε 150 μέλη στρατιωτικής υπηρεσίας σε μια κλινική κεφαλαλγίας, διαπιστώνοντας ότι το 67% ανέφερε ότι οι πονοκέφαλοι τους προκλήθηκαν από άγχος, καθιστώντας τη δεύτερη πιο συχνή αιτία κεφαλαλγίας. Άλλες κοινές αιτίες κεφαλαλγίας περιλαμβάνουν την έλλειψη ύπνου, την κατανάλωση αλκοόλ και την αφυδάτωση.

3. Χρόνιος πόνος

O πόνος είναι ένα κοινό παράπονο που μπορεί να οφείλεται σε αυξημένα επίπεδα στρες. Μια μελέτη που απαρτίζεται από 37 έφηβους με δρεπανοκυτταρική νόσο διαπίστωσε ότι υψηλότερα επίπεδα ημερήσιας πίεσης συνδέονται με αυξήσεις των επιπέδων πόνου της ίδιας ημέρας. Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι τα αυξημένα επίπεδα της κορτιζόλης της ορμόνης του στρες μπορεί να σχετίζονται με χρόνιο πόνο. Για παράδειγμα, μία μελέτη συνέκρινε 16 άτομα με χρόνιο πόνο στην πλάτη σε μια ομάδα ελέγχου. Διαπίστωσε ότι εκείνοι με χρόνιο πόνο είχαν υψηλότερα επίπεδα κορτιζόλης.

Εκτός από το άγχος, υπάρχουν πολλοί άλλοι παράγοντες που μπορούν να συμβάλουν στον χρόνιο πόνο, συμπεριλαμβανομένων των συνθηκών όπως η γήρανση, οι τραυματισμοί, η κακή στάση του σώματος και η βλάβη των νεύρων.

4. Συχνή ασθένεια

Αν νιώθετε σαν να παλεύετε συνεχώς μια περίπτωση κρυολογήματος, το άγχος μπορεί να είναι η αιτία. Το άγχος μπορεί να επηρεάσει το ανοσοποιητικό σας σύστημα και μπορεί να προκαλέσει αυξημένη ευαισθησία στις λοιμώξεις.

Σε μια μελέτη, 61 μεγαλύτεροι ενήλικες έκαναν το εμβόλιο της γρίπης. Οι ασθενείς με χρόνιο στρες βρέθηκαν να έχουν εξασθενημένη ανοσοαπόκριση στο εμβόλιο, υποδεικνύοντας ότι το άγχος μπορεί να σχετίζεται με μειωμένη ανοσία. Σε άλλη μελέτη, 235 ενήλικες κατηγοριοποιήθηκαν σε ομάδα υψηλού ή χαμηλού άγχους. Σε περίοδο έξι μηνών, η ομάδα της υψηλής πίεσης εμφάνισε 70% περισσότερες αναπνευστικές λοιμώξεις και είχε σχεδόν 61% περισσότερες ημέρες συμπτωμάτων από την ομάδα χαμηλού στρες.

Ομοίως, μία ανάλυση 27 μελετών έδειξε ότι το στρες συνδέεται με την αυξημένη ευαισθησία στην ανάπτυξη μιας λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Βέβαια, ένα εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί επίσης να είναι το αποτέλεσμα μιας κακής διατροφής, σωματικής αδράνειας και ορισμένων διαταραχών ανοσοανεπάρκειας όπως η λευχαιμία και το πολλαπλό μυέλωμα.

5. Μειωμένη ενέργεια και αϋπνία

Η χρόνια κόπωση και τα μειωμένα επίπεδα ενέργειας μπορούν επίσης να προκληθούν από παρατεταμένο στρες. Για παράδειγμα, μία μελέτη σε 2.483 άτομα διαπίστωσε ότι η κόπωση συνδέεται έντονα με αυξημένα επίπεδα στρες.

Το άγχος μπορεί επίσης να διαταράξει τον ύπνο και να προκαλέσει αϋπνία, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλή ενέργεια. Μία μικρή μελέτη διαπίστωσε ότι υψηλότερα επίπεδα εργασιακού άγχους συνδέονταν με αυξημένη υπνηλία και ανησυχία κατά την κατάκλιση. Μια άλλη μελέτη των 2.316 συμμετεχόντων έδειξε ότι η εμφάνιση μεγαλύτερου αριθμού αγχωδών συμβάντων συνδέθηκε σημαντικά με αυξημένο κίνδυνο αϋπνίας (15).

Άλλοι παράγοντες που μπορεί να διαδραματίσουν ρόλο σε μειωμένα επίπεδα ενέργειας είναι η αφυδάτωση, το χαμηλό σάκχαρο στο αίμα, η κακή διατροφή ή ο υπολειτουργικός θυρεοειδής.

6. Αλλαγές στη λίμπιντο

Πολλοί άνθρωποι βιώνουν αλλαγές στις σεξουαλικές τους κινήσεις κατά τη διάρκεια των εξετάσεων ή του φόρτου εργασίας.

Μία μικρή μελέτη αξιολόγησε τα επίπεδα στρες των 30 γυναικών και έπειτα μέτρησε την διέγερσή τους ενώ παρακολουθούσαν μια ερωτική ταινία. Τα άτομα με υψηλά επίπεδα χρόνιου στρες παρουσίασαν λιγότερη διέγερση σε σύγκριση με εκείνα με χαμηλότερα επίπεδα στρες. Μια άλλη μελέτη που αποτελείται από 103 γυναίκες διαπίστωσε ότι υψηλότερα επίπεδα στρες συνδέονται με χαμηλότερα επίπεδα σεξουαλικής δραστηριότητας και ικανοποίησης.

Υπάρχουν πολλά άλλα πιθανά αίτια αλλαγών στη γενετήσια ορμή, συμπεριλαμβανομένων των ορμονικών αλλαγών, της κόπωσης και των ψυχολογικών αιτιών.

7. Προβλήματα πέψης

Τα πεπτικά προβλήματα όπως η διάρροια και η δυσκοιλιότητα μπορούν επίσης να προκληθούν από υψηλά επίπεδα στρες. Για παράδειγμα, μία μελέτη εξέτασε 2.699 παιδιά και διαπίστωσε ότι η έκθεση σε αγχωτικά συμβάντα συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο δυσκοιλιότητας. Το στρες μπορεί να επηρεάσει ιδιαίτερα εκείνους με πεπτικές διαταραχές, όπως σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (IBS) ή ασθένεια φλεγμονώδους εντέρου (IBD). Αυτά χαρακτηρίζονται από πόνο στο στομάχι, φούσκωμα, διάρροια και δυσκοιλιότητα.

Σε μία μελέτη, υψηλότερα ημερήσια επίπεδα στρες συνδέονταν με αυξημένη πεπτική δυσφορία σε 181 γυναίκες με IBS. Επιπλέον, μία ανάλυση από 18 μελέτες που διερεύνησαν το ρόλο του άγχους στη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, έδειξε ότι το 72% των μελετών έδειξε μια σχέση μεταξύ του στρες και των πεπτικών συμπτωμάτων.

Επίσης, να έχετε κατά νου ότι πολλοί άλλοι παράγοντες μπορούν να προκαλέσουν πεπτικά προβλήματα, όπως διατροφή, αφυδάτωση, επίπεδα φυσικής δραστηριότητας, λοίμωξη ή ορισμένα φάρμακα.

8. Αλλαγές στην όρεξη

Οι αλλαγές στην όρεξη είναι συχνές σε περιόδους πίεσης. Όταν αισθάνεστε άγχος, μπορείτε να βρείτε τον εαυτό σας είτε να μην έχει όρεξη καθόλου ή να κάνει επιδρομές στο ψυγείο στη μέση της νύχτας.

Μία μελέτη σε φοιτητές διαπίστωσε ότι 80% ανέφεραν ότι βίωσαν αλλαγές στην όρεξη όταν αγχώνονταν. Από αυτά, το 62% είχε αύξηση της όρεξης, ενώ το 18% παρουσίασε μείωση. Σε μια μελέτη 129 ατόμων, η έκθεση στο στρες συνδέθηκε με συμπεριφορές όπως η κατανάλωση χωρίς να πείνα. Αυτές οι αλλαγές στην όρεξη μπορεί επίσης να προκαλέσουν διακυμάνσεις του βάρους κατά τη διάρκεια των αγχωτικών περιόδων. Για παράδειγμα, μια μελέτη 1.355 ατόμων διαπίστωσε ότι το στρες συνδέεται με την αύξηση βάρους σε υπέρβαρους ενήλικες.

Άλλες πιθανές αιτίες αλλαγής της όρεξης περιλαμβάνουν τη χρήση ορισμένων φαρμάκων ή ναρκωτικών, ορμονικές μετατοπίσεις και ψυχολογικές συνθήκες.

9. Κατάθλιψη

Μερικές μελέτες δείχνουν ότι το χρόνιο στρες μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη της κατάθλιψης. Μία μελέτη 816 γυναικών με μείζονα κατάθλιψη διαπίστωσε ότι η εμφάνιση της κατάθλιψης συνδέθηκε σημαντικά τόσο με το οξύ όσο και με το χρόνιο στρες. Μια άλλη μελέτη διαπίστωσε ότι τα υψηλά επίπεδα άγχους συσχετίστηκαν με υψηλότερα επίπεδα καταθλιπτικών συμπτωμάτων σε 240 εφήβους.

Επιπλέον, μια μελέτη 38 ατόμων με μη-χρόνια μείζονα κατάθλιψη διαπίστωσε ότι τα αγχωτικά συμβάντα ζωής συνδέονταν σημαντικά με τα καταθλιπτικά επεισόδια. Εκτός από το άγχος, άλλοι δυνητικοί συνεισφέροντες στην κατάθλιψη είναι το οικογενειακό ιστορικό, τα επίπεδα ορμονών, οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και ακόμη και ορισμένα φάρμακα.

10. Ταχυκαρδία

Ένας γρήγορος καρδιακός παλμός και αυξημένος καρδιακός ρυθμός μπορεί επίσης να είναι συμπτώματα υψηλών επιπέδων στρες. Μια μελέτη μέτρησε την αντιδραστικότητα του καρδιακού ρυθμού σε απάντηση σε αγχωτικά και μη γεγονότα, διαπιστώνοντας ότι ο καρδιακός ρυθμός ήταν σημαντικά υψηλότερος κατά τη διάρκεια των αγχωτικών συνθηκών.

Μια άλλη μελέτη σε 133 έφηβους διαπίστωσε ότι υποβάλλοντάς τους σε μια αγχωτική εργασία προκάλεσε αύξηση του καρδιακού ρυθμού. Σε μια παρόμοια μελέτη, η έκθεση 87 μαθητών σε μια αγχωτική εργασία βρέθηκε να αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση. Είναι αρκετά ενδιαφέρον, παίζοντας χαλαρωτική μουσική κατά τη διάρκεια της αποστολής βοήθησε στην αποτροπή αυτών των αλλαγών.

Ένας γρήγορος καρδιακός παλμός μπορεί επίσης να προκληθεί από υψηλή αρτηριακή πίεση, ασθένεια του θυρεοειδούς, ορισμένες καρδιακές παθήσεις και από την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων καφεϊνωμένων ή αλκοολούχων ποτών.

11. Εφίδρωση

Η έκθεση στο στρες μπορεί επίσης να προκαλέσει υπερβολική εφίδρωση. Μία μικρή μελέτη εξέτασε 20 άτομα με παλαμική υπεριδρωσία, μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από υπερβολική εφίδρωση στα χέρια. Η μελέτη αξιολόγησε τον ρυθμό εφίδρωσης τους καθ 'όλη τη διάρκεια της ημέρας χρησιμοποιώντας μια κλίμακα από 0-10.

Το άγχος και η άσκηση αύξησαν σημαντικά τον ρυθμό εφίδρωσης κατά δύο έως πέντε βαθμούς σε εκείνους με παλαμική υπεριδρωσία, καθώς και στην ομάδα ελέγχου. Μια άλλη μελέτη διαπίστωσε ότι η έκθεση στο άγχος οδήγησε σε υψηλές ποσότητες εφίδρωσης και οσμής σε 40 έφηβους.

Πηγή: activeman.gr

  • Κατηγορία Στρες
Ετικέτες
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

 

Κονσόλα Αποσφαλμάτωσης του Joomla!