Γιατί η τεστοστερόνη στους άνδρες πέφτει ραγδαία τα τελευταία χρόνια;
- Κατηγορία Άσκηση
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ
«Τα μέσα επίπεδα τεστοστερόνης στους άνδρες έχουν υποδιπλασιαστεί τα τελευταία 50 χρόνια, αναφέρουν επιστήμονες»
Ερευνητές προειδοποιούν για «μείζονα κρίση στην ανδρική αναπαραγωγική υγεία», η οποία πυροδοτείται εν μέρει από την παχυσαρκία και τον διαβήτη.
Τα μέσα επίπεδα τεστοστερόνης στους άνδρες έχουν μειωθεί στο μισό τα τελευταία 50 χρόνια, σύμφωνα με επιστήμονες, οι οποίοι δηλώνουν ότι η κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κρίση ανδρικής υπογονιμότητας.
Τα επίπεδα της ολικής τεστοστερόνης στους άνδρες μειώθηκαν κατά 54% μεταξύ 1972 και 2019, σύμφωνα με δεδομένα που παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας (ESHRE) στο Λονδίνο .
Η αυξανόμενη επίπτωση της παχυσαρκίας και του σακχαρώδους διαβήτη εικάζεται ότι διαδραματίζουν ρόλο, αλλά η ερευνητική ομάδα πίσω από τη μελέτη υποδηλώνει ότι περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως οι ενδοκρινικοί διαταράκτες (χημικές ουσίες που βρίσκονται σε διάφορα αντικείμενα οικιακής χρήσης όπως τα πλαστικά) και η υπερθέρμανση του πλανήτη, θα μπορούσαν επίσης να αποτελούν αιτιολογικούς παράγοντες αυτής της εμφανούς εντυπωσιακής πτώσης.
«Θεωρώ ότι αντιμετωπίζουμε μια μείζονα κρίση στην ανδρική αναπαραγωγική υγεία, στην οποία δεν δίνεται επί του παρόντος η δέουσα προσοχή», δήλωσε ο Καθηγητής Hagai Levine, από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας και Κοινοτικής Ιατρικής Hebrew University-Hadassah στην Ιερουσαλήμ.
«Παρατηρήσαμε μια μείωση άνω του 50% στην ολική τεστοστερόνη κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου», ανέφερε.
«Αυτό αντανακλά μια μείωση μεγαλύτερη του 1% ανά έτος, επομένως δεν πρόκειται για σύμπτωση ή στατιστικό σφάλμα.
Πρόκειται για μια ιδιαίτερα ισχυρή τάση».
Τα ευρήματα αυτά αναμένονται να θεωρηθούν ως σημαντική συμβολή στην ευρύτερη συζήτηση σχετικά με το αν η ανδρική γονιμότητα βρίσκεται σε φθίνουσα πορεία και για ποιους λόγους.
Προγενέστερη εργασία της ίδιας ερευνητικής ομάδας, η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι συγκεντρώσεις σπερματοζωαρίων έχουν υποστεί απότομη πτώση τα τελευταία 40 χρόνια, είχε προσελκύσει την προσοχή της κοινής γνώμης, με τον Υπουργό Υγείας των ΗΠΑ, Robert F. Kennedy Jr., να περιγράφει πρόσφατα τη μείωση της ανδρικής γονιμότητας ως «υπαρξιακό πρόβλημα».
Ωστόσο, αυτοί οι ισχυρισμοί έχουν υπάρξει αντικείμενο αντιπαράθεσης εντός της επιστημονικής κοινότητας.
Ο Καθηγητής Channa Jayasena, από το Imperial College του Λονδίνου και Σύμβουλος Αναπαραγωγικής Ενδοκρινολογίας, δήλωσε ότι οι τελευταίες παρατηρήσεις σχετικά με την τεστοστερόνη θα πρέπει να λειτουργήσουν ως «μια σημαντική αμφισβήτηση της πραγματικότητας» (reality check).
«Το γεγονός ότι αυτές οι μελέτες έχουν διεξαχθεί σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους με πείθει ουσιαστικά», ανέφερε.
«Πιστεύω πράγματι ότι η ανδρική αναπαραγωγική υγεία φθίνει και φαίνεται να παρουσιάζει έκπτωση με την πάροδο του χρόνου».
Η σχέση μεταξύ της ανδρικής τεστοστερόνης και της γενικής υγείας είναι αμφίδρομη και σύνθετη.
Η τεστοστερόνη ρυθμίζει τη σπερματογένεση, τη σεξουαλική επιθυμία (libido), συμβάλλει στη διατήρηση της μυϊκής μάζας και της οστικής πυκνότητας, ενώ διαδραματίζει ρόλο στη διάθεση, τα επίπεδα ενέργειας και τον μεταβολισμό. Παθολογικές καταστάσεις όπως η παχυσαρκία όπου το πλεονάζον σωματικό λίπος αυξάνει την αρωματιστοποίηση (μετατροπή) της τεστοστερόνης σε οιστρογόνα μπορούν να οδηγήσουν σε χαμηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης. Υπάρχει επίσης έντονος ιατρικός διάλογος σχετικά με τη χρήση συμπληρωμάτων/θεραπείας υποκατάστασης με τεστοστερόνη, τα οποία μπορούν παράδοξα να καταστείλουν τη σπερματογένεση.
«Η αναπαραγωγική υγεία αποτελεί έναν πολύ σημαντικό δείκτη της γενικής υγείας», δήλωσε ο Levine. «Ζούμε σε ένα περιβάλλον που δεν είναι ιδανικό για την υγεία μας, τόσο όσον αφορά την έκθεσή μας σε χημικές ουσίες όσο και όσον αφορά το κλίμα και τις καθημερινές μας συνήθειες».
Η μετα-ανάλυση συνδύασε έξι προγενέστερες διαχρονικές μελέτες παρακολούθησης της τεστοστερόνης, κάθε μία από τις οποίες περιελάμβανε τουλάχιστον τρία χρονικά σημεία αξιολόγησης.
Συνολικά, περιέλαβε δεδομένα από 118.593 άτομα από το Ισραήλ, τις ΗΠΑ, τη Βραζιλία, τη Φινλανδία και τη Δανία, από το 1972 έως το 2019.
Κάθε μία από τις μελέτες ξεχωριστά διαπίστωσε μείωση της τεστοστερόνης και, όταν τα δεδομένα συνδυάστηκαν, η συνολική πτώση εκτιμήθηκε στο 54%, με τη μείωση να φαίνεται πως επιταχύνεται μετά το έτος 2000.
Οι μεμονωμένες μελέτες προσαρμόστηκαν ως προς την ηλικία, αλλά είναι πιθανό συγχυτικοί παράγοντες (confounding factors), όπως οι διαφορές στις μέσες ηλικίες μεταξύ των κοόρτεων (δειγμάτων πληθυσμού), να επηρέασαν τα αποτελέσματα.
Η παχυσαρκία επίσης δεν ελέγχθηκε ως συγχυτικός παράγοντας, αν και είναι γνωστό ότι συσχετίζεται ισχυρά με τον υπογοναδισμό / χαμηλή τεστοστερόνη.
«Αν έπρεπε να κάνω μια εκτίμηση και πρόκειται για μια τεκμηριωμένη επιστημονικά εκτίμηση θα έλεγα ότι ενδεχομένως το ένα τέταρτο έως το ήμισυ της μείωσης θα μπορούσε να εξηγηθεί από την παχυσαρκία και το μεταβολικό σύνδρομο», δήλωσε ο Levine.
Άλλοι επιστήμονες ανέφεραν ότι ένα τέτοιο συμπέρασμα θα ήταν πρώιμο.
«Η παχυσαρκία και ο διαβήτης θα μπορούσαν εύκολα να δικαιολογήσουν το σύνολο αυτής της μεταβολής», δήλωσε ο Jayasena.
«Φαίνεται να υπάρχει μια σαφής μείωση στα επίπεδα τεστοστερόνης. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να διευκρινίσουμε αν, επιπλέον της παχυσαρκίας και του διαβήτη, εμπλέκονται και περιβαλλοντικοί παράγοντες».
Είναι λιγότερο σαφές ποιοι περιβαλλοντικοί παράγοντες ενδέχεται να εμπλέκονται, καθώς οι μελέτες για την ατμοσφαιρική ρύπανση και τους ενδοκρινικούς διαταράκτες τείνουν να παράγουν ασυνεπή αποτελέσματα.
Υπό το φως των αβέβαιων επιστημονικών δεδομένων, ο Levine ανέφερε ότι θα πρέπει να εφαρμοστεί η «αρχή της προφύλαξης».
«Το επίπεδο βεβαιότητας που χρειαζόμαστε δεν είναι απαραίτητα το 95%», δήλωσε. «Θα πρέπει να βρούμε καλύτερους τρόπους για να αποτρέψουμε την έκθεση του γενικού πληθυσμού σε επικίνδυνες χημικές ουσίες.
Και δεν το πράττουμε επαρκώς αυτή τη στιγμή».
Ο Καθηγητής Allan Pacey, Καθηγητής Ανδρολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη, δήλωσε ότι μια ανησυχία σχετικά με το αφήγημα ότι οι άνδρες έχουν χαμηλή τεστοστερόνη είναι η αυξανόμενη προώθηση συμπληρωμάτων τεστοστερόνης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Η λύση που προωθείται είναι ότι χορηγούμε τεστοστερόνη», ανέφερε. «Όμως, αν χορηγήσεις σε έναν άνδρα εξωγενή τεστοστερόνη, αναστέλλεις τον άξονα και διακόπτεις τη δική του σπερματογένεση [μέσω αρνητικής επανατροφοδότησης]. Το έχω δει αυτό κατ' επανάληψη στην κλινική πράξη».
Πηγή: theguardian.com
