Σημαντικής σημασίας στην προπόνηση, οι ηλεκτρολύτες !!!

Σαν να μην έφτανε για τους αθλούμενους η ανησυχία που έχουν για την καλή και σωστή διατροφή αλλά και για τα προγράμματα προπόνησης προκειμένου να βελτιστοποιήσουν την αύξηση των μυών τους, υπάρχει και άλλος ένας παράγοντα, που θα πρέπει να λαμβάνουν υπ’όψην τους: να κρατάνε ισορροπημένους τους ηλεκτρολύτες τους.

 

 

Η ρύθμιση της σωστής ισορροπίας των ηλεκτρολυτών στο σώμα σας, βοηθά στην σύσπαση των μυών.



 

Ρυθμίζει επίσης και την ενυδάτωση του σώματος μέσω των κυτταρικών μεμβρανών καθώς και την κατάλληλη λειτουργία τόσο των νεφρών όσο και των νεύρων.



 

Αν δεν έχετε εύκαιρο κάποιο ενεργειακό ποτό για να αντικαταστήσετε τους ηλεκτρολύτες μετά το πέρας (ή και κατά τη διάρκεια) της προπόνησής σας, μπορείτε να απολαύσετε ένα σνακ μετά την προπόνηση, που αποτελείται από  φρούτα ή και αλατισμένα αμύγδαλα.



 

Μπορείτε επίσης να συμπεριλάβετε και τομάτα, πατάτες ή αβοκάντο στο γεύμα που θα φάτε μετά την προπόνηση. Όλες αυτές οι πλήρεις τροφές είναι πηγές σημαντικών ηλεκτρολυτών (χλωριούχο νάτριο, κάλιο, μαγνήσιο και ασβέστιο) που χρειάζεται απαραιτήτως το σώμα σας.

 

http://www.fitnesspulse.gr

 

{fcomments}

Η καλή υγεία προϋποθέτει να ακούμε τα μηνύματα του σώματός μας

Τα Πολυάριθμα Μηνύματα του Σώματος

 

Δεν είναι απαραίτητο να κατανοούμε τους επακριβείς μηχανισμούς μέσω των οποίων αποστέλλονται τα σήματα πείνας όταν ο οργανισμός χρειάζεται τροφή. Το μόνο που χρειάζεται είναι να φάμε και να παρατηρήσουμε πώς υποχωρεί η πείνα. Αν παραβλέπουμε συστηματικά τη φυσική επιθυμία πρόσληψης τροφής, το στομάχι, το πάγκρεας και το λεπτό έντερο μπορεί να «αναστατωθούν» και να αρχίσουν να προσαρμόζονται στον νέο κανόνα που θεσπίσαμε, παράγοντας ελάχιστη ποσότητα πεπτικών χυμών, προκειμένου να η σπαταληθούν οι πολύτιμοι πόροι του οργανισμού. Έτσι, αν ξαφνικά καταναλώσουμε ένα φυσιολογικό γεύμα, θα υποφέρουμε από δυσπεψία.

Από την άλλη, αν το στομάχι μας λέει ότι δεν πεινάμε, ότι προς το παρόν δεν χρειάζεται τροφή, αλλά εμείς τρώμε από ευγένεια, περιέργεια, νωθρότητα ή επειδή ενδίδουμε σε κάποιον πειρασμό, παραβλέπουμε τις επιταγές του πεπτικού μας συστήματος. Επειδή ο οργανισμός δεν είναι έτοιμος να χωνέψει τροφή σε εκείνη τη φάση, αποκλείεται να το πράξει. Αυτό είναι άλλο ένα αίτιο της δυσπεψίας.

Όποτε αισθανόμαστε τη φυσική ανάγκη για αφόδευση, ο οργανισμός μας μας παροτρύνει να σπεύσουμε στην του¬αλέτα. Αν παραβλέψουμε αυτό το σήμα επειδή εμφανίζεται σε ακατάλληλη στιγμή, ο οργανισμός μας αναγκάζεται να κατακρατήσει νερό. Τελικά, η φυσική ορμή που μας ωθεί να αφοδεύσουμε εξασθενεί και ολοένα και περισσότερο νερό διαφεύγει από το κοπρώδες υλικό. Έτσι, τα κόπρανα γίνονται τόσο ξηρά και σκληρά, ώστε το σήμα που προάγει την αφόδευση καταστέλλεται. Αυτή η κατάσταση είναι γνωστή ως «δυσκοιλιότητα». Τα καταστροφικά βακτήρια αρχίζουν να διασπούν ένα μέρος των αποβλήτων, προκαλώντας το σχηματισμό τοξινών και άλλων επιβλαβών ουσιών.

Αυτό μπορεί να προκαλέσει τοξίκωση του αίματος και ποικίλες πεπτικές διαταραχές.

Όταν το σώμα μας αισθάνεται κουρασμένο, είναι φυσιολογικό να θέλουμε να ξαπλώσουμε και να κοιμηθούμε.

Ωστόσο, ένα φλιτζάνι καφέ ή ένα τσιγάρο μας προσφέρει επαρκή ποσότητα αδρεναλίνης για να παραμείνουμε ξύπνιοι. Αν αγνοούμε σε μόνιμη βάση τα σήματα του οργανισμού που μας προτρέπουν να κοιμηθούμε, η υπερέκκριση αδρεναλίνης και των λοιπών στρεσογόνων ορμονών μπορεί να μας κάνει υπερδραστήριους, δυσχεραίνοντας τη χαλά­ρωση και τον ύπνο.

Η παράβλεψη των φυσικών μηνυμάτων του σώματος αποτελεί το βασικότερο αίτιο των σύγχρονων παθήσεων. Η ήδη αρκετά μεγάλη σύγχυση γύρω από τα ζητήματα υγείας επιδεινώνεται από τα καταιγιστικά μηνύματα που δεχόμαστε από τα βιβλία, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση και τα περιοδικά. Ιδίως τα τελευταία, μας βομβαρδίζουν με αμέτρητες συμβουλές για τις τελευταίες δίαιτες και τα προγράμματα διατροφής και άσκησης. Για παράδειγμα, πρόσφατα μας είπαν ότι οι πατάτες και τα ζυμαρικά συγκα­ταλέγονται στα πιο παχυντικά τρόφιμα. Κατόπιν, οι διαιτο­λόγοι κήρυτταν ότι είναι ιδανικά για το αδυνάτισμα, ενώ η τελευταία μόδα που προβλέπει αποχή από υδατάνθρακες, τα θεωρεί εντελώς ανθυγιεινά. Μπερδεμένοι ανάμεσα σε διάφορες θεωρίες για την υγεία, αναζητούμε ικανοποιητι­κές απαντήσεις για τα προβλήματα μας. Στο τέλος, το σώμα μας εξαντλείται καθώς προσπαθεί να προσαρμοστεί στη μία ή στην άλλη δίαιτα. Τότε ίσως συνειδητοποιήσουμε ότι οι ανάγκες του σώματος μας είναι μοναδικές και μεταβάλ­λονται διαρκώς – συχνά από τη μια μέρα στην άλλη.

Αν είστε ευαίσθητο άτομο, θα έχετε παρατηρήσει ότι ορισμένες ημέρες του μήνα ή σε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας χωνεύετε ευκολότερα ένα συγκεκριμένο τρόφιμο. Το ίδιο τρόφιμο μπορεί να μας προσφέρει πολλή ενέργεια μια μέρα, και να αναστατώσει το στομάχι μας μια άλλη. Η ίδια μακαρονάδα μπορεί να είναι πολύ εύπεπτη τη μια μέρα, αλλά να κάτσει στο στομάχι μας σαν ογκόλιθος μια άλλη. Μπορεί ακόμα να βάλουμε βάρος εύκολα εξαιτίας της μακαρονάδας, την ημέρα που ήταν δύσπεπτη. Εκτός από τους ημερήσιους και εποχιακούς κύκλους, η απάντηση σε αυτή τη μυστηριώδη συμπεριφορά του σώματος βρίσκεται κυρίως στην αδιάκοπη κίνηση των πλανητών και στις θέσεις που καταλαμβάνουν στο ουράνιο στερέωμα.

 

Η Καλή Υγεία Προϋποθέτει να Ακολουθούμε το Ένστικτο μας

 

Το 1984, ο νομπελίστας Κάρλο Ρούμπια απέδειξε ότι το αν­θρώπινο σώμα αποτελείται κυρίως από ενέργεια και από ελάχιστη ύλη. Για να είμαστε ακριβείς, για κάθε σωματίδιο ύλης υπάρχουν 974.600.000 μονάδες ενέργειας (φωτόνια). Με άλλα λόγια, μόνο το ένα δισεκατομμυριοστό του σώ­ματος μας αποτελείται από ύλη, ενώ το υπόλοιπο είναι κρα­δασμοί. Η ύλη που απαρτίζει το υλικό μας σώμα, η καρέκλα στην οποία καθόμαστε και ο πλανήτης στον οποίο ζούμε, συμπεριφέρονται κβαντομηχανικά. Επειδή όλες οι εξωτερι­κές επιρροές, όπως οι ηλιακές καταιγίδες, οι κλιματικές αλ­λαγές και η διάβαση της σελήνης από τους αστερισμούς του ζωδιακού κύκλου αναπαριστούν διάφορες ενεργειακές κα­ταστάσεις, ευνοούν ανάλογες δραστηριότητες, αποκρίσεις και μετασχηματισμούς μέσα στο σώμα μας. Ως συνέπεια της έκθεσης σε αυτά τα ερεθίσματα, ο οργανισμός αποστέλλει διακριτικά μηνύματα, προκειμένου να μας ενημερώσει για τις ανάγκες του για τροφή, νερό, ανάπαυση, άσκηση, θερ­μότητα ή δροσιά. Ωστόσο, αυτό απαιτεί ευαισθησία και επίγνωση.

Και αυτά απουσιάζουν αν καταστέλλουμε συστημτικά τις φυσικές ορμές του οργανισμού μας (πείνα, δίψα, ανάγκη για αφόδευση, ούρηση, ύπνο, κτλ.), φορτώνουμε το πεπτικό μας σύστημα με σκουπίδια και εξαρτιόμαστε συναισθηματικά από την άποψη άλλων ατόμων, ανεξάρτητα από το πόσο χρήσιμη μπορεί να είναι αυτή.

Ένα καλό σύστημα φροντίδας της υγείας έχει πάντα ένα γνώρισμα: μας μαθαίνει να αφουγκραζόμαστε το σώμα μας και να είμαστε αυτάρκεις, ώστε να ξέρουμε ανά πάσα στιγμή τι είναι ευεργετικό για εμάς. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, αφήστε τα βιώματα σας να σας υποδείξουν τι είναι ωφέλιμο για εσάς και τι όχι. Καμία θεωρία δεν επαρκεί από μόνη της για να μας χαρίσει την τέλεια υγεία. Καθώς αρχίζουμε να ακούμε τα διακριτικά μηνύματα του σώματος, θα διαπιστώσουμε ότι η συμπεριφορά, οι δραστηριότητες, οι ορμές του και τα παθολογικά συμπτώματα δεν είναι καθόλου τυχαία.

Τα προβλήματα υγείας εμφανίζονται όταν αμφιβάλλουμε ότι ο οργανισμός μας έχει την ικανότητα να κάνει σωστές επιλογές – και δυστυχώς, αυτό έχουμε μάθει να πιστεύουμε, σχεδόν από την αρχή της ζωής μας. Μας παρότρυναν να παραβλέπουμε πολλά φυσικά μας ένστικτα, ή να τα καταστέλλουμε με ανόητους κανόνες, ανυπόστατες αντιλήψεις, χειρισμούς και διαφημίσεις. Μας υποδεικνύουν πώς πρέπει να ζούμε, τι πρέπει να τρώμε, πότε πρέπει να κοιμόμαστε, ακόμα και πότε πρέπει να αφοδεύουμε.

Αν αγνοούμε συστηματικά τα βασικά μας ένστικτα, ο νους αρχίζει να αναζητά υποκατάστατα, γεγονός που δημιουργεί (εύλογες) επιθυμίες για τρόφιμα, ροφήματα,

διεγερτικά, σεξ, κτλ. Δίνοντας λίγη επιπλέον προσοχή στο σώμα, σύντομα θα διακρίνετε τη διαφορά ανάμεσα σε μια αρμονική και μια δυσαρμονική επιρροή. Αν, για παράδειγμα, το στομάχι σας είναι γεμάτο και εσείς θέλετε να φάτε κάτι ακόμα, θα διαπιστώσετε ότι δεν είναι το στομάχι σας αυτό που αποζητά επιπλέον τροφή. Η σφοδρή επιθυμία για ορισμένα τρόφιμα, ουσιαστικά μας λέει ότι ο οργανισμός μας δεν είναι πια σε θέση να πέψει και να αφομοιώσει την τροφή σωστά, και πάσχει από πλημμελή θρέψη.

Ο κυτταρικός υποσιτισμός είναι αυτός που προκαλεί αυτού του είδους τις επιθυμίες. Αν το στομάχι σας είναι άδειο και εινάτε, ρωτήστε το τι θέλει να φάει. Οι διατροφικές και συναισθηματικές ανάγκες μας διαφέρουν από μέρα σε μέρα και καθορίζονται από τις αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στο άμεσο και το απώτερο περιβάλλον. Κατά συνέπεια, κανένα τυποποιημένο διατροφικό πρόγραμμα δεν μπορεί να εκπληρώσει τις καθημερινές ανάγκες του οργανισμού. Και το χειρότερο είναι ότι μπλοκάρει και διαστρεβλώνει τα μηνύματα που προσπαθεί να αποστείλει το σώμα μας.

Τα φυσικά ένστικτα του σώματος καθορίζονται από δυνάμεις που απαντούν παντού στη φύση. Αυτές εκδηλώνονται με μοναδικό τρόπο σε κάθε οργανισμό και καθορίζουν τις φυσικές τάσεις και τα ένστικτα μας. Επίσης, σε αυτές οφείλονται τα ειδικά χαρακτηριστικά του σωματότυπού μας.

 

Απόσπασμα από το βιβλίο του Andreas Moritz


http://enallaktikidrasi.com/

 

 

 

{fcomments}

  • Κατηγορία Υγεία

Oι αθλητικές κακώσεις και η αντιμετώπισή τους !!!

Γράφει: Παπαχρήστου Κ. Γιώργος
Αναπληρωτής Καθηγητής Ορθοπεδικής

 

Το αθλητικό ατύχημα συμβαίνει συνήθως κατά τη διάρκεια τής μεγίστης απόδοσης του ανθρώπινου οργανισμού. Συνήθως τραυματίζεται εμφανώς το μυο-σκελετικό σύστημα, αλλά επηρεάζεται ταυτόχρονα σε άλλοτε άλλο βαθμό και ο ψυχισμός του τραυματιζόμενου.

 

Τα όσα ακολουθούν αποτελούν ενημέρωση σε ότι αφορά τις αθλητικές κακώσεις, και δεν πρέπει με κανένα τρόπο να εκληφθούν ως ιατρικές οδηγίες για την αντιμετώπιση αυτών. Σε περίπτωση τραυματισμού, συμβουλευτείτε τον ιατρό σας και μόνο.

 

 

Η Αθλητική Ιατρική είναι ο κλάδος πού περιλαμβάνει τα τμήματα εκείνα των βασικών επιστημών και της ιατρικής, τα οποία ερευνούν και μελετούν την επίδραση τής ασκήσεως και της αθλήσεως ή την έλλειψη αυτών, τόσο στα υγιή άτομα, όσο και στα άτομα με σωματική, ψυχική ασθένεια ή ειδικές ανάγκες.

 

 

Η άθληση τόσο με την ερασιτεχνική της μορφή, που είναι πολύ διαδεδομένη σε όλες τις ηλικίες, όσο και με την επαγγελματική της, αποτελεί δραστηριότητα μεγάλου μέρους του πληθυσμού της χώρας μας. Ατυχώς, κατά τη διάρκεια αυτής τής δραστηριότητας συμβαίνουν και ατυχήματα άλλοτε άλλης βαρύτητας.

 

 

Τα ατυχήματα αυτά καλούνται να αντιμετωπίσουν οι ορθοπαιδικοί χειρουργοί αλλά και ιατροί κάθε ειδικότητας πού ασχολούνται με τον αθλητισμό.

Το αθλητικό ατύχημα συμβαίνει συνήθως κατά τη διάρκεια τής μεγίστης απόδοσης του ανθρώπινου οργανισμού. Συνήθως τραυματίζεται εμφανώς το μυο-σκελετικό σύστημα, αλλά επηρεάζεται ταυτόχρονα σε άλλοτε άλλο βαθμό και ο ψυχισμός του τραυματιζόμενου.

 

 

Στις αθλητικές κακώσεις περιλαμβάνονται: το αιμάτωμα, η θλάση, η εκδορά, το διάστρεμμα και η ρήξη συνδέσμου, το αίμαρθρο ,το ύδραρθρο και το εξάρθρημα προκειμένου για αρθρώσεις, το κάταγμα, καθώς και οι επανειλημμένοι τραυματισμοί που οδηγούν σε άσηπτες φλεγμονές, γνωστές ως σύνδρομα καταπονήσεως ή υπερχρήσεως.

 

 

Η κλινική εικόνα

 

Η κλινική εικόνα εξαρτάται από την ένταση του τραυματισμού και το τμήμα του μυοσκελετικού συστήματος που τραυματίζεται. Οι συνήθεις εκδηλώσεις είναι: πόνος, οίδημα (διόγκωση-πρήξιμο) της περιοχής, αιμάτωμα, δυσκολία στη βάδιση (χωλότητα) ή δυσχέρεια στη χρήση των χεριών, ή τέλος αδυναμία μετακινήσεως σε περίπτωση κατάγματος.

 

 

Η κλινική εικόνα εξαρτάται από την περιοχή στην οποία εντοπίζεται η κάκωση. Εάν αφορά σε τένοντα ή μύες τότε δυσχεραίνεται η αντίστοιχη κίνηση, παρατηρείται διόγκωση στην περιοχή ή εντύπωμα εάν πρόκειται περί ρήξεως, και βεβαίως η κίνηση είναι δυσχερής ή αδύνατη, ενώ ο τραυματίας πονά.

 


Στην περίπτωση τραυματισμού της αρθρώσεως, η τελευταία διογκούται λόγω συλλογής υγρού ή αίματος και η κίνηση δυσχεραίνεται ενώ ο τραυματίας πονά. Στην περίπτωση κατάγματος, παρατηρείται διόγκωση και παραμόρφωση στην περιοχή, Η κίνηση είναι συνήθως δυσχερής ή αδύνατη και επώδυνη.

 

 

Τα συμπτώματα

 

Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το είδος και την έκταση της κακώσεως. Ο πόνος απαντάται σε όλες τις κακώσεις όπως και το οίδημα-διόγκωση. Η εκδορά και το αιμάτωμα είναι από τα πλέον συχνά συμπτώματα της αθλητικής κακώσεως. Η παραμόρφωση του άκρου ή η απόκλιση από τον φυσιολογικό άξονα ακολουθούν.

Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα την αδυναμία αθλήσεως ή και την έκπτωση της καθημερινής δραστηριότητος.

 

 

Εργαστηριακά ευρήματα

 

Εργαστηριακά ευρήματα αφορούν τις διάφορες αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις, που επιτρέπουν την επιβεβαίωση ή τον αποκλεισμό της κακώσεως, καθώς και τις απεικονιστικές μεθόδους. Οι τελευταίες είναι αυτές που συμπληρώνουν το ιστορικό και την κλινική εξέταση και βοηθούν στο να τεθεί η διάγνωση.

 

 

Στην περίπτωση της αθλητικής κακώσεως, ουσιαστική βοήθεια παρέχει η απλή ακτινογραφία για την επιβεβαίωση ή αποκλεισμό οστικής κακώσεως. Η αξονική τομογραφία δίδει σημαντικές λεπτομέρειες της οστικής υφής, ενώ ο μαγνητικός συντονισμός (MRI) συμβάλλει στην εντόπιση κακώσεων των μαλακών μορίων (συνδέσμων, μηνίσκων, τενόντων κλπ.).

Επίσης θετική βοήθεια δίδει και το υπερηχογράφημα προκειμένου για κακώσεις μαλακών μορίων.

 

 

Η διάγνωση

 

Η διάγνωση θα τεθεί με τη βοήθεια του ιστορικού και κυρίως της περιγραφής του τρόπου με τον οποίο έγινε το ατύχημα. Βοήθεια ουσιαστική θα δώσει η κλινική εικόνα του πάσχοντα καθώς και οι αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις, εφ' όσον τούτο κριθεί αναγκαίο.

Επιβεβαίωση της διαγνώσεως θα δώσουν και οι απεικονιστικές μέθοδοι, καθώς και η αρθροσκόπηση.

 

 

Αρθροσκόπηση

 

Προκειμένου περί αρθρώσεων και στην περίπτωση που δεν καταστεί δυνατή η διάγνωση, σύμφωνα με τα παραπάνω αναφερθέντα, τότε η αρθροσκόπηση καλείται να δώσει τη λύση. Η αρθροσκόπηση, ανήκει στις ενδοσκοπήσεις και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Ιαπωνία το 1912.

 

Σήμερα αποτελεί καθιερωμένη διαγνωστική και χειρουργική μέθοδο αντιμετωπίσεως των αρθρικών βλαβών. Επιτρέπει τον πλήρη έλεγχο του εσωτερικού της αρθρώσεως, διάγνωση και επιτέλεση σειράς χειρουργικών πράξεων δια ειδικών εργαλείων, δια μέσου μικρών τομών, που επιτρέπουν την άμεση κινητοποίηση, τις περισσότερες φορές, του τραυματία.

 

 

Η θεραπεία

 

Η θεραπεία, ανάλογα με την βαρύτητα της κακώσεως και την ηλικία του τραυματία, διακρίνεται σε συντηρητική και χειρουργική. Η συντηρητική θεραπεία, περιλαμβάνει μια σειρά από μέτρα που σκοπό έχουν να ελαχιστοποιήσουν την έκταση της κακώσεως και να βοηθήσουν τον οργανισμό στην αποκατάσταση της βλάβης.

 


Τα μέτρα αυτά είναι:

  • η άμεση τοποθέτηση πάγου για την πρόληψη ή περιορισμό του αιματώματος

  • η ακινητοποίηση του τραυματισμένου μέλους

  • η τοποθέτηση του μέλους σε ανάρροπη θέση για τον περιορισμό του αιματώματος

  • η ανάπαυση

  • η ανάταξη του κατάγματος και η ακινητοποίηση με γύψινο επίδεσμο, νάρθηκα ή κηδεμόνα

  • η λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και η καθοδηγούμενη φυσικοθεραπεία

  •  

Η χειρουργική θεραπεία, περιλαμβάνει μία σειρά από χειρουργικές πράξεις που σκοπό έχουν να επαναφέρουν τον τραυματία στην προ τού τραυματισμού κατάσταση.


Οι πράξεις αυτές είναι:

  • η παροχέτευση αιματώματος ή του αιμάρθρου

  • η συρραφή των τραυματισθέντων μαλακών μορίων

  • η πλαστική των τραυματισθέντων μαλακών μορίων που δεν είναι δυνατόν να αποκατασταθούν με άλλο τρόπο

  • η οστεοσύνθεση του κατάγματος

 

Επιπλοκές

 

Τόσο κατά την συντηρητική αγωγή όσο και κατά τη χειρουργική είναι δυνατόν να παρατηρηθούν διάφορες επιπλοκές που δυνατόν να οφείλονται σε άγνοια, αλλά και σε λόγους άγνωστους, ή ακόμη και σε μη συμμόρφωση του πάσχοντα προς τις οδηγίες του θεράποντα ιατρού.

 

Πολλές από αυτές τις επιπλοκές εφ' όσον διαγνωστούν εγκαίρως, είναι δυνατόν να θεραπευτούν, ενώ άλλες δυνατόν να μην οδηγηθούν σε πλήρη θεραπεία.

 

 

Πρόληψη

 

Η όσο το δυνατόν ταχύτερη επιστροφή στις αθλητικές δραστηριότητες του ερασιτέχνη ή επαγγελματία τραυματισθέντος αθλητή, αποτελεί τον επιθυμητό στόχο, όχι μόνο του ιδίου, αλλά και των πάσης φύσεως παραγόντων και των οπαδών της ομάδος του.

 

Η επιθυμία αυτή δυνατόν να οδηγήσει σε λανθασμένες αποφάσεις, όταν αυτοί που θα τις πάρουν, αγνοούν τη φύση, την έκταση, το είδος θεραπείας, αλλά και τη χρονική διάρκεια της αποθεραπείας που απαιτείται για να επανέλθει ο τραυματίας αθλητής, στο ίδιο με το προ του τραυματισμού του, επίπεδο αθλητικής δραστηριότητος.

 

 

Προστατευτικά μέσα

 

Σημαντική βοήθεια προς την κατεύθυνση της προλήψεως αποτελούν:

  • η καλή φυσική κατάσταση

  • η καλή προετοιμασία

  • η σωστή διατροφή

  • η χρήση καταλλήλων υποδημάτων

  • η χρήση κηδεμόνων

  • η αποφυγή φαρμακευτικών ουσιών για τη βελτίωση της αποδόσεως του αθλητή

 

Γενικώς οι αθλητικές κακώσεις επηρεάζουν τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική υγεία αρνητικά. Ανακόπτουν το πρόγραμμα ασκήσεων ενός αθλητή και επηρεάζουν την ομάδα στην οποία ανήκει, ενώ απαιτείται μεγάλο πολλές φορές χρονικό διάστημα για να επανέλθει ο αθλητής στο προηγούμενο επίπεδο αθλητικής δραστηριότητος.

 

 

Ο καλύτερος τρόπος αντιμετωπίσεως της αθλητικής κακώσεως είναι πρόληψη, όπως αναφέρθηκε παραπάνω.

 

http://www.iatronet.gr

 

{fcomments}

  • Κατηγορία Υγεία

Οι 10 εντολές για πιο λευκά δόντια !!!

Γράφτηκε από τον

 

Ένα ωραίο χαμόγελο είναι ένα ισχυρό όπλο !!!

 

Ένα αστραφτερό χαμόγελο σε γεμίζει αυτοπεποίθηση, σε κάνει να δείχνεις νεότερος, πιο φρέσκος και σίγουρα πιο όμορφος. Ακολουθήστε τις παρακάτω συμβουλές για πιο λευκά και υγιή δόντια. Φυσικά αν θέλετε κάτι πιο εξειδικευμένο επισκεφθείτε τον οδοντίατρό σας για λεύκανση που είναι η πιο εύκολη λύση, αλλά ίσως όχι και η πιο οικονομική. Μην ξεχνάτε πως είναι απαραίτητο να τον επισκέπτεστε για τουλάχιστον 2 φορές τον χρόνο.

 


1. Βουρτσίστε με τον σωστό τρόποGirl-brushing-teeth

Είτε το πιστεύετε είτε όχι, οι περισσότεροι άνθρωποι βουρτσίζουν τα δόντια τους με λάθος τρόπο με αποτέλεσμα να χαλάνε το σμάλτο των δοντιών τους και με την πάροδο του χρόνου αυτά να κιτρινίζουν. Πρώτα από όλα είτε χρησιμοποιείται ηλεκτρική οδοντόβουρτσα είτε κανονική πρέπει να σιγουρευτείτε ότι είναι μαλακή. Οι σκληρές οδοντόβουρτσες λειτουργούν σαν γυαλόχαρτο στα δόντια σας χαλώντας τους το σμάλτο.

 


2. Αυξήστε τον χρόνο βουρτσίσματος

Εάν ο χρόνος που κάνετε για να βουρτσίσετε τα δόντια σας είναι μόλις λίγα δευτερόλεπτα, φροντίστε να τον αυξήσετε! Έρευνες έχουν δείξει πως ο ιδανικός χρόνος είναι περίπου δυο λεπτά και τουλάχιστον 2 φορές την ημέρα απαλά. Ο βίαιος τρόπος αλλά και το δυνατό τρίψιμο στα δόντια μπορεί να βλάψει πέρα από το σμάλτο και τα ούλα σας.

 


3. Χρησιμοποιείστε ηλεκτρική οδοντόβουρτσα

Φυσικά και μπορείτε να πετύχετε τα ίδια αποτελέσματα και με την κανονική οδοντόβουρτσα, ωστόσο η ηλεκτρική σας βοηθάει περισσότερο, γιατί γίνεται χωρίς κάποιον ιδιαίτερο κόπο. Είναι έτσι σχεδιασμένες ώστε να καθαρίζουν αποτελεσματικά ακόμα και στα πιο δύσκολα σημεία αφαιρώντας την πλάκα από τα δόντια σας.

 


4. Χρησιμοποιείστε μαγειρική σόδα

sodaΜια αρκετά οικονομική λύση. Η σόδα έχει την ιδιότητα να λειαίνει την επιφάνεια του δοντιού και να αφαιρεί τους λεκέδες. Προσοχή! Μην την χρησιμοποιείτε για μεγάλο χρονικό διάστημα γιατί μπορεί να καταστρέψετε την αδαμαντίνη των δοντιών σας πετυχαίνοντας έτσι το αντίθετο αποτέλεσμα, να φαίνονται δηλαδή πιο σκοτεινά. Επίσης μπορείτε να αναμίξετε την μαγειρική σόδα με οξυζενέ. Το οξυζενέ είναι ως γνωστόν απολυμαντικό αν και έχει και αυτό λευκαντικές ιδιότητες. Ο συνδυασμός αυτών των δυο συστατικών  αφαιρεί ακόμα πιο εύκολα τους λεκέδες από τα δόντια ενώ ταυτόχρονα τα απολυμαίνει. Εναλλακτικά μπορείτε να χρησιμοποιείται οδοντόκρεμες που περιέχουν μαγειρική σόδα.

 


5. Αποφύγετε φαγητά και ποτά που λεκιάζουν

Βασικά, ένας πολύ εύκολος τρόπος για να καταλάβετε και να θυμάστε ποιες τροφές λεκιάζουν, σκεφτείτε οποιεσδήποτε μπορούν να λεκιάσουν τα λευκά σας ρούχα. Καφές, τσάι, κόκκινο κρασί, κόκα κόλα είναι μερικές από αυτές. Το χειρότερο από όλα είναι οτιδήποτε είναι καυτό. Για παράδειγμα εάν θέλετε να πιείτε καφέ μπορείτε να επιλέξετε κρύο καπουτσίνο αντί για έναν εσπρέσο, ή αν θέλετε να πιείτε ένα ποτό επιλέξτε σαμπάνια αντί για κόκκινο κρασί. Όταν είναι εφικτό επιλέξτε την πιο "ανώδυνη" λύση για τα δόντια σας.

 


6. Πιείτε νερόwater

Αν πιστεύετε πως το κόκκινο κρασί είναι ο μόνος ένοχος ότι λεκιάζει τα δόντια σας κάνετε λάθος. Έρευνες δείχνουν πως τα μεγάλα επίπεδα οξέως που περιέχει το λευκό κρασί  προσωρινά καταστρέφει το σμάλτο, κάνοντας έτσι τα δόντια αδύναμα και πιο ευάλωτα στους λεκέδες. Βουρτσίζοντας αμέσως μετά το ποτό σας ή οτιδήποτε άλλο όξινο έχετε φάει ή πιει χειροτερεύει την ζημιά. Το νερό είναι το καλύτερο όπλο ενάντια στους λεκέδες. Ένα ποτήρι νερό διώχνει μακριά τα επιβλαβή οξέα.

 


7. Δώστε στο σάλιο σας την ευκαιρία να δράσει

Όσο παράξενο και αν σας φαίνεται το σάλιο σας βοηθάει στο σμάλτο των δοντιών καθώς περιέχει μέταλλα, όπως το φθόριο, το ασβέστιο και το φώσφορο, που βοηθούν στην καταστροφή των βακτηρίων. Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να περιμένετε μισή ώρα, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στο σάλιο σας να δράσει και μετά να τα βουρτσίσετε.

 


8. Φάτε τυρί

Οποιεσδήποτε τροφές πλούσιες σε ασβέστιο, όπως το τυρί, μετά από κάθε γεύμα ή ποτό βοηθάει να εξουδετερωθούν τα οξέα που κιτρινίζουν τα δόντια. Επίσης έτσι βοηθάμε και στην πρόληψη της τερηδόνας και την αναδόμηση της αδαμαντίνης των δοντιών

.
strawberry

 

9. Δοκιμάστε φράουλες

Μπορείτε να τρίψετε τα δόντια σας με φράουλες ή κάποιο άλλο κόκκινο φρούτο. Ο χυμός τους περιέχει μαλικό οξύ που χρησιμεύει ως λευκαντικό και μπορεί να απομακρύνει τις κηλίδες από τα δόντια.

 

 

10. Διαλέξτε το σωστό κραγιόν

Το σωστό make up παντού βοηθάει όπως είναι γνωστό. Διαλέξτε κραγιόν που έχουν σαν βάση τους το μπλε, για παράδειγμα το κερασή ή στις αποχρώσεις του μούρου ή του κρασιού. Αποφύγετε επίσης τα περλέ κραγιόν, αυτά που έχουν ματ φινίρισμα, τα μπεζ ή τα καφέ που μπορούν να επιτείνουν τον αποχρωματισμό των δοντιών σας.

 

http://www.fayesbook.gr

 

 

{fcomments}

  • Κατηγορία Beauty

Γαλακτικό οξύ και άσκηση

Κατά τη διάρκεια της άσκησης παράγεται στους μυς γαλακτικό οξύ που διαχέεται στο αίμα και η συγκέντρωσή του κορυφώνεται λίγα λεπτά μετά τη λήξη της άσκησης. Η στάθμη του γαλακτικού στο αίμα εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως η ένταση της άσκησης, η διάρκεια, η συχνότητα και το είδος της άσκησης.

 

 

Το γαλακτικό οξύ είναι μια κυρίαρχη καύσιμη ύλη που καταναλώνεται τόσο από τους σκελετικούς μύες και από την καρδιά, και αποτελεί μια προδρομική ουσία της γλυκονεογένεσης. Το γαλακτικό μπορεί να μεταφέρεται με ευκολία παντού εξαιτίας του χαμηλού μοριακού του βάρους και η συνεχής ροή του μεταξύ μυών, αίματος και οργάνων (γαλακτικός δίαυλος) εξασφαλίζει ενέργεια στα κύτταρα.

 

 

Η ένταση της άσκησης παίζει ουσιαστικό ρόλο στην συγκέντρωση του γαλακτικού στο αίμα. Όταν έχουμε μέτρια ένταση σε μια μυϊκή προσπάθεια η συγκέντρωση του γαλακτικού είναι χαμηλή, ενώ όταν η ένταση αυξάνεται, παρατηρούμε αντίστοιχη αύξηση του γαλακτικού. Ακόμη έχει παρατηρηθεί ότι στα γυμνασμένα άτομα η αύξηση του γαλακτικού είναι μικρότερη σε σχέση με κάποιον που δεν ασκείται .

 

 

Η διάρκεια της άσκησης επηρεάζει και αυτή με τη σειρά της την συγκέντρωση του γαλακτικού στο αίμα, και σύμφωνα με μετρήσεις που έχουν γίνει σε αθλητές έχει παρατηρηθεί υψηλότερη συγκέντρωση γαλακτικού σε αθλήματα μικρής διάρκειας και χαμηλότερη σε μακράς διάρκειας.

 

 

Η συχνότητα της άσκησης δείχνει να συμβάλλει στο ποσοστό συσσώρευσης του γαλακτικού στο αίμα. Σε μελέτη που ζητήθηκε σε αθλητές να συμμετάσχουν σε δραστηριότητα με διαφορετική συχνότητα, παρατηρήθηκε πως σε διαλειμματική μυϊκή προσπάθεια μέγιστης έντασης και σε μυϊκή προσπάθεια συνεχούς άσκησης με εξίσου μέγιστη ένταση η συσσώρευση γαλακτικού ήταν μεγαλύτερη στη διαλειμματική. Επίσης στη κυκλική προπόνηση με δυναμικές ασκήσεις αντίστασης σημειώθηκαν εξίσου υψηλές τιμές συγκέντρωσης γαλακτικού.

 

 

Το είδος της άσκησης αναφέρεται ως παράγοντας στην συγκέντρωση του γαλακτικού μιας και η μυϊκή μάζα που επιστρατεύεται κάθε φορά για κάποιο είδος άσκησης έχει ενεργό ρόλο. Συγκεκριμένα σε δοκιμασία σε δαπεδοεργόμετρο και σε κυκλοεργόμετρο η συγκέντρωση γαλακτικού ήταν υψηλότερη στο δαπεδοεργόμετρο επειδή υπήρχε επιστράτευση περισσότερων μυϊκών ομάδων

 

 

Τέλος η σημασίας της προθέρμανσης στην παραγωγή γαλακτικού οξέος είναι αρκετά σημαντική εφόσον μειώνει την παραγωγή δημιουργίας του και αναστέλλει τη καματογόνα επίδραση των ιόντων H+ κατά την έντονη μυϊκή προσπάθεια και η αποκατάσταση– αποθεραπεία αντίστοιχα συμβάλλει στην απομάκρυνση του γαλακτικού από το αίμα.

 

 

Νίκη Μπιτσώρη

Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγή

 

 http://gimnastirio.gr

 

 

 

 

 

{fcomments}

  • Κατηγορία Υγεία

Φυτική Γλυκοζαμίνη… μια φυσική ενίσχυση των αρθρώσεων !!!

Πολλές είναι οι φορές που όλοι μας έχουμε αισθανθεί τις αρθρώσεις μας να πονούν, να μην έχουν την ευλυγισία που θέλουμε ή ακόμα και ότι είναι αυτές που μας κρατούν μακριά από την άσκηση καθώς ο συνδετικός ιστός των αρθρώσεων μπορεί να έχει υποστεί βλάβη.

Μια από τις σημαντικότερες αιτίας που μπορεί να προκαλέσει αυτά τα προβλήματα είναι η φθορά που μπορεί να έχει υποστεί η γλυκοζαμίνη, που είναι ένα σημαντικό δομικό συστατικό του ιστού των αρθρώσεων και σημαντικός παράγοντας στο σχηματισμό μερικών σημαντικών μακρομορίων συμπεριλαμβανομένων των γλυκοπρωτεϊνών, των γλυκολιπιδίων και των γλυκοζαμινογλυκανών. Αυτά τα μακρομόρια μπορούν να βρεθούν στο αρθρικό υγρό, τους χόνδρους, τους τένοντες, τους συνδέσμους και τους μυς.


Που όμως μπορεί να συνεισφέρει η χρήση της γλυκοζαμίνης;

Οι αρθρικοί τραυματισμοί είναι οι τραυματισμοί που συμβαίνουν κυρίως σε ανθρώπους που ασκούνται έντονα ή σε αυτούς που καταπονούν ιδιαίτερα τις αρθρώσεις τους. Πολλές φορές είναι τόσο επώδυνοι που μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και στην παύση της οποιαδήποτε δραστηριότητας τους έχει οδηγήσει σε αυτή την κατάσταση, όπως είναι το τρέξιμο καθώς οι πλειοψηφία των ανθρώπων που υπόκεινται τέτοιου είδους τραυματισμών είναι άνθρωποι που έχουν βάλει στο καθημερινό τους πρόγραμμα το τρέξιμο και άλλες παρεμφερείς δραστηριότητες. Πέρα όμως από τη παύση αυτών των δραστηριοτήτων οι αρθρικοί τραυματισμοί μπορεί να οδηγήσουν και σε μια γενικότερη δυσκολία στο σύνολο των κινήσεων καθώς εμπλέκονται οι αρθρώσεις.

Μέσα από έρευνες έχει αναφερθεί η θετική επίδραση που μπορεί να προσφέρει σε αυτές τις επώδυνες καταστάσεις μια ουσία που παράγεται και από τον οργανισμό και έχει την μορφή ένος αμινοξέος, και βρίσκεται σε αφθονία κυρίως σε χόνδρους και στο αρθρικό υγρό, η γλυκοζαμίνη. Πολλές φορές, παρόλο που είναι ουσία που βρίσκεται και στον οργανισμό μας, είναι απαραίτητη η λήψη κάποιου συμπληρώματος το οποίο να περιέχει γλυκοζαμίνη, καθώς οι καταπονήσεις μειώνουν τα αποθέματα της γλυκοζαμίνης στις αρθρώσεις με αποτέλεσμα ένα συμπλήρωμα γλυκοζαμίνης να είναι αυτό που μπορεί να οδηγήσει τον οργανισμό στην αναδόμηση του κολλαγόνου και στην παραγωγή πρωτεϊνογλυκόζης, δυο ουσίες που είναι απαραίτητες για την ανάπλαση των κατεστραμμένων χόνδρων που βρίσκονται στις αρθρώσεις, ενώ μπορεί να βοηθήσει και στην ανάπλαση των συνδέσμων.

Πέρα από αυτή τη βοήθεια που μπορεί να προσφέρει η γλυκοζαμίνη στην προσπάθεια αποκατάστασης των προβλημάτων των αρθρώσεων, η γλυκοζαμίνη έχει επιφορτιστεί και με τον ρόλο του ενισχυτή σε περίπτωση παθήσεων που αφορούν τα οστά όπως είναι οι μορφές αρθρίτιδας, καθώς μπορεί να προσφέρει σε ανθρώπους που πάσχουν από αρθρίτιδα μείωση του πόνου και βελτίωση της λειτουργίας των αρθρώσεων, ενώ μπορεί να γίνει και συνδυαστική χρήση με βιταμίνη C και με ιχθυέλαια για τον ίδιο σκοπό.

Εκτός από αυτές τις χρήσεις η γλυκοζαμίνη τα τελευταία χρόνια έχει χρησιμοποιηθεί και ως μια ουσία η οποία βοηθά στην αντιμετώπιση των σημαδιών του δέρματος που οφείλονται στην γήρανση, όπως είναι ο περιορισμός των δυσχρωμιών του δέρματος, καθώς βάση ερευνών έχει αποδειχτεί ότι η γλυκοζαμίνη μπορεί να συνεισφέρει στην ομοιομορφία της εμφάνισης του δέρματος ως προς τις δυσχρωμίες και τις κηλίδες. Ενώ είναι μια ουσία που μπορεί να βοηθήσει στην μείωση των ρυτίδων καθώς ενισχύει την παραγωγή κολλαγόνου.

Τέλος, είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι υπάρχει δυνατότητα παραγωγής γλυκοζαμίνης από οστρακόδερμα, η οποία είναι ακατάλληλη για άτομα που αντιμετωπίζουν πρόβλημα αλλεργιών στα οστρακόδερμα, ενώ η πιο εξελιγμένη μορφή γλυκοζαμίνης είναι αυτή που έχει φυτική μορφή η οποία δεν παρουσιάζει τις ίδιες αλλεργίες με τις άλλες μορφές γλυκοζαμίνης, γνωστή και ως φυτική γλυκοζαμίνη.

 

Καλό είναι πριν τη χρησιμοποίηση οποιουδήποτε συμπληρώματος διατροφής,ακόμα και φυτικού,να συμβουλεύεστε το γιατρό ή το φαρμακοποιό σας.

 

http://www.tlife.gr

 

{fcomments}

  • Κατηγορία Health

Αιμοδοσία και υγεία

Ωφελεί την υγεία μας. Ακόμη ένα λόγο για να δίνουμε αίμα ανακάλυψαν επιστήμονες στην Αμερική.
 
Ακόμη ένα λόγο για να δίνουμε αίμα ανακάλυψαν αμερικανοί επιστήμονες. Όπως διαπίστωσαν, η αιμοδοσία μπορεί να βελτιώσει την κυκλοφορία του αίματος, αποτρέποντας μέχρι και το έμφραγμα ή το εγκεφαλικό! Και όσο νεώτερος είναι ένας αιμοδότης, τόσο μεγαλύτερο το όφελος που αποκομίζει. 
 
 
 
Την σχετική μελέτη εκπόνησαν ερευνητές από το Ιατρικό Κέντρο Veterans Affairs και την Ιατρική Σχολή του Ντάρτμαουθ, στο Βέρμοντ, οι οποίοι παρακολούθησαν επί έξι χρόνια 1.277 άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 43 έως 87 ετών. 
 
 
Οι εθελοντές έπασχαν από περιφερειακή αρτηριακή νόσο, μια συχνή ασθένεια κατά την οποία οι αρτηρίες των άκρων παρουσιάζουν στένωση, με συνέπεια να παρεμποδίζεται η ροή του αίματος. 
 
 
Οι επιστήμονες αφαιρούσαν αίμα από ορισμένους εθελοντές κάθε έξι μήνες, για να ελαττώσουν τα επίπεδα σιδήρου στο αίμα τους (η διαδικασία αυτή λέγεται αποσιδήρωση). Και αυτό, διότι ο περιττός σίδηρος πιστεύεται ότι ευνοεί τις βλάβες στις αρτηρίες. 
 
 
Μεταξύ των εθελοντών ανεξαρτήτου ηλικίας που έκαναν αποσιδήρωση και εκείνων που δεν έκαναν, δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στον αριθμό των θανάτων. 
 
 
Όταν, όμως, οι ερευνητές ανέλυσαν τα στοιχεία αναλόγως με την ηλικία των εθελοντών, παρατήρησαν ότι στους νεώτερους (μεταξύ 43 και 61 ετών) οι θάνατοι ήταν πολύ λιγότεροι μεταξύ όσων έκαναν αποσιδήρωση.
 
 
«Αν και η μελέτη μας δεν δείχνει συνολικά μείωση της θνησιμότητας με την ανάλογη μείωση παραγωγής σιδήρου , στηρίζει τη θεωρία ότι η καρδιακή υγεία μπορεί να διατηρηθεί μέχρι τα βαθιά γεράματα αν συγκρατηθούν σε χαμηλό επίπεδο τα αποθέματα σιδήρου» τόνισε ο δρ Λίο Ζακάρσκι, επικεφαλής ερευνητής που δημοσίευσε τη μελέτη στην «Επιθεώρηση της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρίας».
 
 
 
«Η αιμοδοσία είναι ένας ασφαλής και ανέξοδος τρόπος επίτευξης αυτού του στόχου» πρόσθεσε « καθώς συμβάλλει στη βελτίωση της καρδιακής υγείας με τη μείωση των αποθεμάτων σιδήρου». Άλλοι τρόποι για την επίτευξη του ίδιου στόχου είναι το ειδικό διατροφικό πρόγραμμα και η ανάλογη φαρμακευτική αγωγή. «Υποψιαζόμαστε ότι η τοξική επίδραση από τον υπερβολικό σίδηρο μπορεί να γίνει μόνιμη σε μεγαλύτερη ηλικία και για αυτό το λόγο τα οφέλη της μείωσης του σιδήρου είναι σημαντικά μόνον αν αρχίσει νωρίς και συνεχιστεί η αποσιδήρωση, γεγονός που καθιστά εφικτό με τον καλύτερο τρόπο η αιμοδοσία»
 

 

{fcomments}

  • Κατηγορία Υγεία

Ο άντρας μπροστά στο σεξουαλικό πρόβλημα…

Της Νατάσσας Νικολακάκου
 

Αν και η κοινωνία μας χαρακτηρίζεται από μια διάχυτη σεξουαλικότητα και μια ελευθεριότητα όσον αφορά στα σεξουαλικά ζητήματα και στη σεξουαλική έκφραση, η πιθανή εμφάνιση ενός σεξουαλικού προβλήματος στη ζωή ενός ατόμου χαρακτηρίζεται από συναισθήματα ντροπής και αμηχανίας.
 

Ο άντρας μπροστά στο σεξουαλικό πρόβλημα νιώθει συχνά ανίσχυρος και αδύναμος να το χειριστεί και να το συζητήσει, ενώ κυριαρχεί έντονα η αίσθηση ότι πλήττεται ο σεξουαλικός του ρόλος.

 

Από τις πιο κοινές διαταραχές της αντρικής σεξουαλικότητας είναι οι διαταραχές της διέγερσης, της εκσπερμάτισης και της επιθυμίας που φαίνεται να εμφανίζονται όλο και πιο συχνά στον αντρικό πληθυσμό. Τα αίτια είναι πολλά και πολυπαραγοντικά, καθώς μπορεί να είναι ψυχολογικά, οργανικά, αλλά και μικτής αιτιολογίας.
 

Τα ψυχογενή αίτια εντοπίζονται κατά κύριο λόγο στο άγχος, στη κατάθλιψη, αλλά και σε ανασφάλειες, φοβίες και συναισθήματα μειονεξίας που μπορεί να χαρακτηρίζουν το άτομο, καθηλώνοντας το σε σεξουαλική αποτυχία. Συχνή, βέβαια είναι, και η απορύθμιση της ψυχικής έκφρασης και επικοινωνίας μέσα στη σχέση του, που συνηγορούν στη διατάραξη της σεξουαλικής του λειτουργίας.
 

Η αντίδραση του άντρα απέναντι στο σεξουαλικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει είναι συχνά συγκεχυμένη, καθώς αρχικά μπορεί να προσπαθήσει να το αποκρύψει από τη σύντροφο του, είτε με την αποφυγή των σεξουαλικών επαφών, είτε με τη βοήθεια φαρμακευτικών σκευασμάτων, ενώ στη συνέχεια μπορεί να προβάλλει «φτηνές» δικαιολογίες ή ακόμη και να εμφανιστεί επιθετικός με τάσεις αποστασιοποίησης και απομάκρυνσης.
 

Το άγχος αυξάνεται κατακόρυφα με συνοδά συμπτώματα τη μείωση του σεξουαλικού ενδιαφέροντος, τη φοβία διεκδίκησης και τη μελαγχολική διάθεση.
 

Από την άλλη πλευρά, η γυναίκα εμφανίζεται, συχνά, εξίσου επιθετική και σκληρή απέναντι στον άντρα που αδυνατεί να την ικανοποιήσει σεξουαλικά καθώς εισπράττει τη δική του δυσκολία ως ένδειξη απόρριψης προς την ίδια. Ανασφαλής και η ίδια ως προς το σεξουαλικό της ρόλο δεν γνωρίζει, τις περισσότερες φορές, πώς να βοηθήσει το σύντροφο της προσφέροντας στήριξη και συμπαράσταση.
 

Ένα πρώτο βήμα προς την επίλυση ενός σεξουαλικού προβλήματος είναι η επίσκεψη σε έναν ανδρολόγο ώστε να αποκλειστεί αρχικά ο οργανικός παράγοντας, ενώ στη συνέχεια είναι σημαντική η εμβάθυνση στα βαθύτερα ψυχολογικά αίτια που πιθανόν να έχουν ενισχύσει τη σεξουαλική δυσλειτουργία.
 

Η βοήθεια ενός εξειδικευμένου ψυχολόγου κρίνεται σημαντική. Στη θεραπευτική διαδικασία, καθοριστικής σημασίας, είναι και η στάση της γυναίκας που με τη δική της στήριξη και κατανόηση μπορεί να βοηθήσει το σύντροφο της στη ψυχική αποφόρτιση.


 

Νατάσσα Νικολακάκου  

Ψυχολόγος (Β.Α, M.Sc)

www.psytherapy.gr

 

http://fit-blaster.com

=

{fcomments}

  • Κατηγορία Υγεία

Αθλητικά παθήματα και μαθήματα !!!

του Νικόλα Γεωργιακώδη

 

Η ενασχόληση με τον αθλητισμό σε οποιαδήποτε μορφή του (μπάσκετ, ποδόσφαιρο, στίβος, τένις, βάρη κτλ.) πέρα από τα οφέλη που έχει στο σώμα και την φυσική κατάσταση του ασκούμενου, δυστυχώς εγκυμονεί αρκετούς κινδύνους τραυματισμών. Διαστρέμματα, μυϊκές θλάσεις και κακώσεις σε αστραγάλους, ώμους, πλάτη και αγκώνες είναι οι πιο συνηθισμένοι αθλητικοί τραυματισμοί, που αν δεν αντιμετωπιστούν σωστά μπορούν να γίνουν χρόνιοι. Πώς μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε;

 

Το «γόνατο του δρομέα» (runner’s knee)

Τι είναι; Οι τραυματισμοί στα γόνατα αποτελούν το 55% των συνολικών τραυματισμών στους αθλητές και περίπου το ένα τέταρτο των περιπτώσεων που αντιμετωπίζουν οι ορθοπεδικοί χειρουργοί. Το «γόνατο του δρομέα» αποκαλείται επιστημονικά "σύνδρομο της λαγονοκνημιαίας ταινίας" και, εκτός από τους δρομείς, ταλαιπωρεί επίσης αθλητές του βάδην και του σκι, ποδηλάτες, καθώς και αθλούμενους που κάνουν αερόμπικ ή ασκήσεις με βάρη. Η λαγονοκνημιαία ταινία καλύπτει την εξωτερική επιφάνεια του μηρού και σταθεροποιεί το γόνατο. Όταν αυτό λυγίζει, η ταινία μετακινείται και τρίβεται πάνω στον κόνδυλο του μηριαίου, με αποτέλεσμα να προκαλείται φλεγμονή και πόνος στην περιοχή.

Πρόληψη και θεραπεία: Αντικαθιστάτε ανά τακτά χρονικά διαστήματα τα αθλητικά σας παπούτσια. Όσο πιο μαλακά στο πάτημα τόσο το καλύτερο. Επίσης, αποφύγετε να τρέχετε σε σκληρές επιφάνειες (τσιμέντο, χώμα κτλ.) και προτιμήστε έναν καλό διάδρομο που να απορροφά τους κραδασμούς. Ενδυναμώστε τους τετρακέφαλούς σας με βάρη και φροντίστε να ξεκουράζεστε επαρκώς ανάμεσα στις ημέρες προπονήσεων. Αν νιώσετε οποιαδήποτε ενόχληση στο γόνατο, απέχετε τουλάχιστον δύο ημέρες από οποιαδήποτε μορφή άσκησης και επικοινωνήστε με τον ορθοπεδικό σας.

 

Τραυματισμοί στους ώμους

Τι είναι; Περίπου το 20% των αθλητικών τραυματισμών αφορούν την ωμική ζώνη συμπεριλαμβανομένων εξαρθρώσεων, κακώσεων και θλάσεων. Οι τραυματισμοί στους ώμους είναι αρκετά συνηθισμένοι σε αθλήματα όπως το τέννις, η κολύμβηση, το βόλεϊ και γενικά οποιοδήποτε άθλημα περιλαμβάνει κινήσεις των χεριών πάνω από το κεφάλι. Οι περισσότεροι τέτοιοι τραυματισμοί οφείλονται στην υπερβολική χρήση του συγκεκριμένου μυ, η οποία έχει σαν αποτέλεσμα την χαλάρωση των τενόντων που τον περιβάλλουν και είναι υπεύθυνοι για την κίνηση της άρθρωσης. Μερικά από τα συμπτώματα είναι ο έντονος πόνος, η βράχυνση του μυ, η αδυναμία εκτέλεσης κινήσεων και οι εξαρθρώσεις.

Πρόληψη και θεραπεία: Για να αποφύγετε οποιονδήποτε τραυματισμό στον ώμο, θα πρέπει να δυναμώσετε τους μυς που τον καλύπτουν (δελτοειδείς) με ασκήσεις όπως πιέσεις και εκτάσεις αλτήρων, ανασηκώσεις ώμων και προσαγωγές χεριού με τροχαλία. Επίσης, φροντίστε να κάνετε καλό ζέσταμα προτού ξεκινήσετε οποιαδήποτε προπόνηση με βάρη και διατάσεις στο τέλος. Αν παρ’ όλα αυτά τραυματιστείτε, τότε τα αντιφλεγμονώδη και η ξεκούραση είναι δύο αποτελεσματικές λύσεις για να επανέλθετε στην αρχική κατάσταση. Σε περίπτωση που δείτε ότι ο πόνος επιμένει, συμβουλευτείτε τον ορθοπεδικό σας.

 

Διάστρεμμα στον αστράγαλο

Τι είναι; Πολύ συνηθισμένη κάκωση για άτομα που ασχολούνται με αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, ο στίβος και το βόλεϊ. Εν ολίγοις, οποιοδήποτε άθλημα περιλαμβάνει άλματα, τρέξιμο και απότομες αλλαγές κατεύθυνσης, ενέχει κινδύνους για διάστρεμμα ή ακόμα και ρήξη στους τένοντες του αστραγάλου. Κάνοντας ακτινογραφία θα μπορέσετε να εντοπίσετε ακριβώς το μέγεθος του προβλήματος.

Πρόληψη και θεραπεία: Η ενδυνάμωση των αστραγάλων με ασκήσεις όπως οι ακροστασίες σε σκαλοπάτι ενδείκνυνται για όσους ασχολούνται με τα προαναφερθέντα αθλήματα, ενώ καλό θα ήταν να δένετε τους αστραγάλους σας με ειδικό επίδεσμο πριν από οποιαδήποτε έντονη προπόνηση ή παιχνίδι. Μπορεί να μην σας προστατέψει πλήρως από ένα απότομο τράνταγμα ή μια λάθος κίνηση του ποδιού, αλλά μειώνει τις πιθανότητες να τραυματιστείτε. Σε περίπτωση που γίνει κάτι τέτοιο πάντως, τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα είναι μια καλή επιλογή για να θεραπευτεί ο πόνος και το πρήξιμο. Για να αποκατασταθεί το διάστρεμμα γρηγορότερα, φροντίστε να κινείτε τον αστράγαλό σας ανά τακτά χρονικά διαστήματα κάνοντας κυκλικές κινήσεις.

 

Παράπλευρη επικονδυλίτιδα (tennis elbow)

Τι είναι; Αποτελεί την πιο συνηθισμένη κάκωση σε όσους ασχολούνται ερασιτεχνικά ή επαγγελματικά με το τένις και σε άτομα που κάνουν χειρωνακτικές εργασίες. Το tennis elbow μάλιστα, αποτελεί το 70-80% των τραυματισμών του αγκώνα. Η κρούση της μπάλας με την ρακέτα στο χέρι σε συνδυασμό με την αστάθεια του καρπού είναι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η αιτία για την υπερκόπωση των δύο βασικών μυών του πήχη και τον εκφυλισμό του τένοντα. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο, που ενδέχεται να συνοδεύεται από οίδημα και μυϊκή αδυναμία στις κινήσεις καρπού και δαχτύλων.

Πρόληψη και θεραπεία: Ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγετε τέτοιου είδους κακώσεις είναι ασκήσεις ενδυνάμωσης των καρπών και του πήχη, όπως οι κάμψεις καρπών και το «ζούληγμα» μιας ειδικής ιατρικής μπάλας. Επίσης, όσοι ασχολούνται συστηματικά με το τένις θα πρέπει να βελτιώσουν την τεχνική τους στο ανάποδο χτύπημα και να φορούν προστατευτικό επίδεσμο στον αγκώνα. Η θεραπεία περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη φάρμακα, φυσικοθεραπεία, ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης και τεχνικές μάλαξης για την απελευθέρωση από τον μυϊκό σπασμό. Αν όλα τα παραπάνω αποτύχουν, τότε εφαρμόζεται χειρουργική θεραπεία και αποκατάσταση που επιλέγεται από τον χειρούργο ιατρό.

 

Πόνοι στην μέση

Τι είναι; Αν και δεν είναι τόσο συνηθισμένοι στους αθλητές, όσο σε υπέρβαρα και αγύμναστα άτομα, οι έντονοι πόνοι στην μέση μπορούν να ταλαιπωρήσουν ποδηλάτες, τενίστες, ακόμα και δρομείς. Υπάρχουν αρκετοί τραυματισμοί στην μέση, από τους οποίους οι πιο συνηθισμένοι είναι η μετατόπιση σπονδύλων, οι μυϊκοί σπασμοί και οι πόνοι που ξεκινάνε χαμηλά στην πλάτη και φτάνουν μέχρι το πόδι. Ο λόγος για τους τραυματισμούς αυτούς είναι κυρίως η παραμέληση των διατάσεων και ενίοτε η ανισοσκελία, δηλαδή το ένα πόδι να είναι λίγο κοντύτερο από το άλλο.

Πρόληψη και θεραπεία: Μπορεί οι περισσότεροι τραυματισμοί που αφορούν την μέση να μην προλαμβάνονται εύκολα, αλλά το καλό ζέσταμα πριν από οποιαδήποτε μορφή άσκησης και οι σωστές διατάσεις πριν και μετά το πέρας αυτής βοηθάνε αρκετά. Η θεραπεία για τέτοιου είδους τραυματισμούς είναι συνήθως χειρουργική, αλλά στις απλούστερες των περιπτώσεων η λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και οι προσεχτικές διατάσεις πιθανώς να βοηθήσουν. Στις περιπτώσεις ανισοσκελίας, ενδείκνυται η χρήση ειδικών πάτων για τα παπούτσια.

 

http://www.in2life.gr

του Νικόλα Γεωργιακώδη Η ενασχόληση με τον αθλητισμό σε οποιαδήποτε μορφή του (μπάσκετ, ποδόσφαιρο, στίβος, τένις, βάρη κτλ.) πέρα από τα οφέλη που έχει στο σώμα και την φυσική κατάσταση του ασκούμενου, δυστυχώς εγκυμονεί αρκετούς κινδύνους τραυματισμών. Διαστρέμματα, μυϊκές θλάσεις και κακώσεις σε αστραγάλους, ώμους, πλάτη και αγκώνες είναι οι πιο συνηθισμένοι αθλητικοί τραυματισμοί, που αν δεν αντιμετωπιστούν σωστά μπορούν να γίνουν χρόνιοι. Πώς μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε; Το «γόνατο του δρομέα» (runner’s knee) Τι είναι; Οι τραυματισμοί στα γόνατα αποτελούν το 55% των συνολικών τραυματισμών στους αθλητές και περίπου το ένα τέταρτο των περιπτώσεων που αντιμετωπίζουν οι ορθοπεδικοί χειρουργοί. Το «γόνατο του δρομέα» αποκαλείται επιστημονικά "σύνδρομο της λαγονοκνημιαίας ταινίας" και, εκτός από τους δρομείς, ταλαιπωρεί επίσης αθλητές του βάδην και του σκι, ποδηλάτες, καθώς και αθλούμενους που κάνουν αερόμπικ ή ασκήσεις με βάρη. Η λαγονοκνημιαία ταινία καλύπτει την εξωτερική επιφάνεια του μηρού και σταθεροποιεί το γόνατο. Όταν αυτό λυγίζει, η ταινία μετακινείται και τρίβεται πάνω στον κόνδυλο του μηριαίου, με αποτέλεσμα να προκαλείται φλεγμονή και πόνος στην περιοχή. Πρόληψη και θεραπεία: Αντικαθιστάτε ανά τακτά χρονικά διαστήματα τα αθλητικά σας παπούτσια. Όσο πιο μαλακά στο πάτημα τόσο το καλύτερο. Επίσης, αποφύγετε να τρέχετε σε σκληρές επιφάνειες (τσιμέντο, χώμα κτλ.) και προτιμήστε έναν καλό διάδρομο που να απορροφά τους κραδασμούς. Ενδυναμώστε τους τετρακέφαλούς σας με βάρη και φροντίστε να ξεκουράζεστε επαρκώς ανάμεσα στις ημέρες προπονήσεων. Αν νιώσετε οποιαδήποτε ενόχληση στο γόνατο, απέχετε τουλάχιστον δύο ημέρες από οποιαδήποτε μορφή άσκησης και επικοινωνήστε με τον ορθοπεδικό σας. Τραυματισμοί στους ώμους Τι είναι; Περίπου το 20% των αθλητικών τραυματισμών αφορούν την ωμική ζώνη συμπεριλαμβανομένων εξαρθρώσεων, κακώσεων και θλάσεων. Οι τραυματισμοί στους ώμους είναι αρκετά συνηθισμένοι σε αθλήματα όπως το τέννις, η κολύμβηση, το βόλεϊ και γενικά οποιοδήποτε άθλημα περιλαμβάνει κινήσεις των χεριών πάνω από το κεφάλι. Οι περισσότεροι τέτοιοι τραυματισμοί οφείλονται στην υπερβολική χρήση του συγκεκριμένου μυ, η οποία έχει σαν αποτέλεσμα την χαλάρωση των τενόντων που τον περιβάλλουν και είναι υπεύθυνοι για την κίνηση της άρθρωσης. Μερικά από τα συμπτώματα είναι ο έντονος πόνος, η βράχυνση του μυ, η αδυναμία εκτέλεσης κινήσεων και οι εξαρθρώσεις. Πρόληψη και θεραπεία: Για να αποφύγετε οποιονδήποτε τραυματισμό στον ώμο, θα πρέπει να δυναμώσετε τους μυς που τον καλύπτουν (δελτοειδείς) με ασκήσεις όπως πιέσεις και εκτάσεις αλτήρων, ανασηκώσεις ώμων και προσαγωγές χεριού με τροχαλία. Επίσης, φροντίστε να κάνετε καλό ζέσταμα προτού ξεκινήσετε οποιαδήποτε προπόνηση με βάρη και διατάσεις στο τέλος. Αν παρ’ όλα αυτά τραυματιστείτε, τότε τα αντιφλεγμονώδη και η ξεκούραση είναι δύο αποτελεσματικές λύσεις για να επανέλθετε στην αρχική κατάσταση. Σε περίπτωση που δείτε ότι ο πόνος επιμένει, συμβουλευτείτε τον ορθοπεδικό σας. Διάστρεμμα στον αστράγαλο Τι είναι; Πολύ συνηθισμένη κάκωση για άτομα που ασχολούνται με αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, ο στίβος και το βόλεϊ. Εν ολίγοις, οποιοδήποτε άθλημα περιλαμβάνει άλματα, τρέξιμο και απότομες αλλαγές κατεύθυνσης, ενέχει κινδύνους για διάστρεμμα ή ακόμα και ρήξη στους τένοντες του αστραγάλου. Κάνοντας ακτινογραφία θα μπορέσετε να εντοπίσετε ακριβώς το μέγεθος του προβλήματος. Πρόληψη και θεραπεία: Η ενδυνάμωση των αστραγάλων με ασκήσεις όπως οι ακροστασίες σε σκαλοπάτι ενδείκνυνται για όσους ασχολούνται με τα προαναφερθέντα αθλήματα, ενώ καλό θα ήταν να δένετε τους αστραγάλους σας με ειδικό επίδεσμο πριν από οποιαδήποτε έντονη προπόνηση ή παιχνίδι. Μπορεί να μην σας προστατέψει πλήρως από ένα απότομο τράνταγμα ή μια λάθος κίνηση του ποδιού, αλλά μειώνει τις πιθανότητες να τραυματιστείτε. Σε περίπτωση που γίνει κάτι τέτοιο πάντως, τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα είναι μια καλή επιλογή για να θεραπευτεί ο πόνος και το πρήξιμο. Για να αποκατασταθεί το διάστρεμμα γρηγορότερα, φροντίστε να κινείτε τον αστράγαλό σας ανά τακτά χρονικά διαστήματα κάνοντας κυκλικές κινήσεις. Παράπλευρη επικονδυλίτιδα (tennis elbow) Τι είναι; Αποτελεί την πιο συνηθισμένη κάκωση σε όσους ασχολούνται ερασιτεχνικά ή επαγγελματικά με το τένις και σε άτομα που κάνουν χειρωνακτικές εργασίες. Το tennis elbow μάλιστα, αποτελεί το 70-80% των τραυματισμών του αγκώνα. Η κρούση της μπάλας με την ρακέτα στο χέρι σε συνδυασμό με την αστάθεια του καρπού είναι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η αιτία για την υπερκόπωση των δύο βασικών μυών του πήχη και τον εκφυλισμό του τένοντα. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο, που ενδέχεται να συνοδεύεται από οίδημα και μυϊκή αδυναμία στις κινήσεις καρπού και δαχτύλων. Πρόληψη και θεραπεία: Ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγετε τέτοιου είδους κακώσεις είναι ασκήσεις ενδυνάμωσης των καρπών και του πήχη, όπως οι κάμψεις καρπών και το «ζούληγμα» μιας ειδικής ιατρικής μπάλας. Επίσης, όσοι ασχολούνται συστηματικά με το τένις θα πρέπει να βελτιώσουν την τεχνική τους στο ανάποδο χτύπημα και να φορούν προστατευτικό επίδεσμο στον αγκώνα. Η θεραπεία περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη φάρμακα, φυσικοθεραπεία, ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης και τεχνικές μάλαξης για την απελευθέρωση από τον μυϊκό σπασμό. Αν όλα τα παραπάνω αποτύχουν, τότε εφαρμόζεται χειρουργική θεραπεία και αποκατάσταση που επιλέγεται από τον χειρούργο ιατρό. Πόνοι στην μέση Τι είναι; Αν και δεν είναι τόσο συνηθισμένοι στους αθλητές, όσο σε υπέρβαρα και αγύμναστα άτομα, οι έντονοι πόνοι στην μέση μπορούν να ταλαιπωρήσουν ποδηλάτες, τενίστες, ακόμα και δρομείς. Υπάρχουν αρκετοί τραυματισμοί στην μέση, από τους οποίους οι πιο συνηθισμένοι είναι η μετατόπιση σπονδύλων, οι μυϊκοί σπασμοί και οι πόνοι που ξεκινάνε χαμηλά στην πλάτη και φτάνουν μέχρι το πόδι. Ο λόγος για τους τραυματισμούς αυτούς είναι κυρίως η παραμέληση των διατάσεων και ενίοτε η ανισοσκελία, δηλαδή το ένα πόδι να είναι λίγο κοντύτερο από το άλλο. Πρόληψη και θεραπεία: Μπορεί οι περισσότεροι τραυματισμοί που αφορούν την μέση να μην προλαμβάνονται εύκολα, αλλά το καλό ζέσταμα πριν από οποιαδήποτε μορφή άσκησης και οι σωστές διατάσεις πριν και μετά το πέρας αυτής βοηθάνε αρκετά. Η θεραπεία για τέτοιου είδους τραυματισμούς είναι συνήθως χειρουργική, αλλά στις απλούστερες των περιπτώσεων η λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και οι προσεχτικές διατάσεις πιθανώς να βοηθήσουν. Στις περιπτώσεις ανισοσκελίας, ενδείκνυται η χρήση ειδικών πάτων για τα παπούτσια.

Διαβάστε περισσότερα στο: http://www.in2life.gr/wellbeing/exercise/article/186370/travmatismoi-athlhtika-pathhmata-kai-mathhmata.html
Πηγή: www.in2life.gr

του Νικόλα Γεωργιακώδη Η ενασχόληση με τον αθλητισμό σε οποιαδήποτε μορφή του (μπάσκετ, ποδόσφαιρο, στίβος, τένις, βάρη κτλ.) πέρα από τα οφέλη που έχει στο σώμα και την φυσική κατάσταση του ασκούμενου, δυστυχώς εγκυμονεί αρκετούς κινδύνους τραυματισμών. Διαστρέμματα, μυϊκές θλάσεις και κακώσεις σε αστραγάλους, ώμους, πλάτη και αγκώνες είναι οι πιο συνηθισμένοι αθλητικοί τραυματισμοί, που αν δεν αντιμετωπιστούν σωστά μπορούν να γίνουν χρόνιοι. Πώς μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε; Το «γόνατο του δρομέα» (runner’s knee) Τι είναι; Οι τραυματισμοί στα γόνατα αποτελούν το 55% των συνολικών τραυματισμών στους αθλητές και περίπου το ένα τέταρτο των περιπτώσεων που αντιμετωπίζουν οι ορθοπεδικοί χειρουργοί. Το «γόνατο του δρομέα» αποκαλείται επιστημονικά "σύνδρομο της λαγονοκνημιαίας ταινίας" και, εκτός από τους δρομείς, ταλαιπωρεί επίσης αθλητές του βάδην και του σκι, ποδηλάτες, καθώς και αθλούμενους που κάνουν αερόμπικ ή ασκήσεις με βάρη. Η λαγονοκνημιαία ταινία καλύπτει την εξωτερική επιφάνεια του μηρού και σταθεροποιεί το γόνατο. Όταν αυτό λυγίζει, η ταινία μετακινείται και τρίβεται πάνω στον κόνδυλο του μηριαίου, με αποτέλεσμα να προκαλείται φλεγμονή και πόνος στην περιοχή. Πρόληψη και θεραπεία: Αντικαθιστάτε ανά τακτά χρονικά διαστήματα τα αθλητικά σας παπούτσια. Όσο πιο μαλακά στο πάτημα τόσο το καλύτερο. Επίσης, αποφύγετε να τρέχετε σε σκληρές επιφάνειες (τσιμέντο, χώμα κτλ.) και προτιμήστε έναν καλό διάδρομο που να απορροφά τους κραδασμούς. Ενδυναμώστε τους τετρακέφαλούς σας με βάρη και φροντίστε να ξεκουράζεστε επαρκώς ανάμεσα στις ημέρες προπονήσεων. Αν νιώσετε οποιαδήποτε ενόχληση στο γόνατο, απέχετε τουλάχιστον δύο ημέρες από οποιαδήποτε μορφή άσκησης και επικοινωνήστε με τον ορθοπεδικό σας. Τραυματισμοί στους ώμους Τι είναι; Περίπου το 20% των αθλητικών τραυματισμών αφορούν την ωμική ζώνη συμπεριλαμβανομένων εξαρθρώσεων, κακώσεων και θλάσεων. Οι τραυματισμοί στους ώμους είναι αρκετά συνηθισμένοι σε αθλήματα όπως το τέννις, η κολύμβηση, το βόλεϊ και γενικά οποιοδήποτε άθλημα περιλαμβάνει κινήσεις των χεριών πάνω από το κεφάλι. Οι περισσότεροι τέτοιοι τραυματισμοί οφείλονται στην υπερβολική χρήση του συγκεκριμένου μυ, η οποία έχει σαν αποτέλεσμα την χαλάρωση των τενόντων που τον περιβάλλουν και είναι υπεύθυνοι για την κίνηση της άρθρωσης. Μερικά από τα συμπτώματα είναι ο έντονος πόνος, η βράχυνση του μυ, η αδυναμία εκτέλεσης κινήσεων και οι εξαρθρώσεις. Πρόληψη και θεραπεία: Για να αποφύγετε οποιονδήποτε τραυματισμό στον ώμο, θα πρέπει να δυναμώσετε τους μυς που τον καλύπτουν (δελτοειδείς) με ασκήσεις όπως πιέσεις και εκτάσεις αλτήρων, ανασηκώσεις ώμων και προσαγωγές χεριού με τροχαλία. Επίσης, φροντίστε να κάνετε καλό ζέσταμα προτού ξεκινήσετε οποιαδήποτε προπόνηση με βάρη και διατάσεις στο τέλος. Αν παρ’ όλα αυτά τραυματιστείτε, τότε τα αντιφλεγμονώδη και η ξεκούραση είναι δύο αποτελεσματικές λύσεις για να επανέλθετε στην αρχική κατάσταση. Σε περίπτωση που δείτε ότι ο πόνος επιμένει, συμβουλευτείτε τον ορθοπεδικό σας. Διάστρεμμα στον αστράγαλο Τι είναι; Πολύ συνηθισμένη κάκωση για άτομα που ασχολούνται με αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, ο στίβος και το βόλεϊ. Εν ολίγοις, οποιοδήποτε άθλημα περιλαμβάνει άλματα, τρέξιμο και απότομες αλλαγές κατεύθυνσης, ενέχει κινδύνους για διάστρεμμα ή ακόμα και ρήξη στους τένοντες του αστραγάλου. Κάνοντας ακτινογραφία θα μπορέσετε να εντοπίσετε ακριβώς το μέγεθος του προβλήματος. Πρόληψη και θεραπεία: Η ενδυνάμωση των αστραγάλων με ασκήσεις όπως οι ακροστασίες σε σκαλοπάτι ενδείκνυνται για όσους ασχολούνται με τα προαναφερθέντα αθλήματα, ενώ καλό θα ήταν να δένετε τους αστραγάλους σας με ειδικό επίδεσμο πριν από οποιαδήποτε έντονη προπόνηση ή παιχνίδι. Μπορεί να μην σας προστατέψει πλήρως από ένα απότομο τράνταγμα ή μια λάθος κίνηση του ποδιού, αλλά μειώνει τις πιθανότητες να τραυματιστείτε. Σε περίπτωση που γίνει κάτι τέτοιο πάντως, τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα είναι μια καλή επιλογή για να θεραπευτεί ο πόνος και το πρήξιμο. Για να αποκατασταθεί το διάστρεμμα γρηγορότερα, φροντίστε να κινείτε τον αστράγαλό σας ανά τακτά χρονικά διαστήματα κάνοντας κυκλικές κινήσεις. Παράπλευρη επικονδυλίτιδα (tennis elbow) Τι είναι; Αποτελεί την πιο συνηθισμένη κάκωση σε όσους ασχολούνται ερασιτεχνικά ή επαγγελματικά με το τένις και σε άτομα που κάνουν χειρωνακτικές εργασίες. Το tennis elbow μάλιστα, αποτελεί το 70-80% των τραυματισμών του αγκώνα. Η κρούση της μπάλας με την ρακέτα στο χέρι σε συνδυασμό με την αστάθεια του καρπού είναι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η αιτία για την υπερκόπωση των δύο βασικών μυών του πήχη και τον εκφυλισμό του τένοντα. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο, που ενδέχεται να συνοδεύεται από οίδημα και μυϊκή αδυναμία στις κινήσεις καρπού και δαχτύλων. Πρόληψη και θεραπεία: Ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγετε τέτοιου είδους κακώσεις είναι ασκήσεις ενδυνάμωσης των καρπών και του πήχη, όπως οι κάμψεις καρπών και το «ζούληγμα» μιας ειδικής ιατρικής μπάλας. Επίσης, όσοι ασχολούνται συστηματικά με το τένις θα πρέπει να βελτιώσουν την τεχνική τους στο ανάποδο χτύπημα και να φορούν προστατευτικό επίδεσμο στον αγκώνα. Η θεραπεία περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη φάρμακα, φυσικοθεραπεία, ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης και τεχνικές μάλαξης για την απελευθέρωση από τον μυϊκό σπασμό. Αν όλα τα παραπάνω αποτύχουν, τότε εφαρμόζεται χειρουργική θεραπεία και αποκατάσταση που επιλέγεται από τον χειρούργο ιατρό. Πόνοι στην μέση Τι είναι; Αν και δεν είναι τόσο συνηθισμένοι στους αθλητές, όσο σε υπέρβαρα και αγύμναστα άτομα, οι έντονοι πόνοι στην μέση μπορούν να ταλαιπωρήσουν ποδηλάτες, τενίστες, ακόμα και δρομείς. Υπάρχουν αρκετοί τραυματισμοί στην μέση, από τους οποίους οι πιο συνηθισμένοι είναι η μετατόπιση σπονδύλων, οι μυϊκοί σπασμοί και οι πόνοι που ξεκινάνε χαμηλά στην πλάτη και φτάνουν μέχρι το πόδι. Ο λόγος για τους τραυματισμούς αυτούς είναι κυρίως η παραμέληση των διατάσεων και ενίοτε η ανισοσκελία, δηλαδή το ένα πόδι να είναι λίγο κοντύτερο από το άλλο. Πρόληψη και θεραπεία: Μπορεί οι περισσότεροι τραυματισμοί που αφορούν την μέση να μην προλαμβάνονται εύκολα, αλλά το καλό ζέσταμα πριν από οποιαδήποτε μορφή άσκησης και οι σωστές διατάσεις πριν και μετά το πέρας αυτής βοηθάνε αρκετά. Η θεραπεία για τέτοιου είδους τραυματισμούς είναι συνήθως χειρουργική, αλλά στις απλούστερες των περιπτώσεων η λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και οι προσεχτικές διατάσεις πιθανώς να βοηθήσουν. Στις περιπτώσεις ανισοσκελίας, ενδείκνυται η χρήση ειδικών πάτων για τα παπούτσια.

Διαβάστε περισσότερα στο: http://www.in2life.gr/wellbeing/exercise/article/186370/travmatismoi-athlhtika-pathhmata-kai-mathhmata.html
Πηγή: www.in2life.gr

=

{fcomments}

  • Κατηγορία Υγεία

ΦΕΡΕ ΤΑ ΚΑΤΩ-ΠΑΝΩ

Οι άντρες δεν μιλάνε συχνά για το πέος τους, αλλά αν κάτι δεν πάει καλά, τότε χρειάζεσαι τη γνώμη ενός ειδικού. Μην ντρέπεσαι: «Ο πόνος και οι διαταραχές στύσης είναι κλασικές κλινικές περιπτώσεις» λέει η Hadley Wood, ουρολόγος στο Cleveland Clinic. «Πολλά από τα προβλήματα επηρεάζουν μόνο τον οικογενειακό εξοπλισμό σου, αλλά κάποιες φορές προκαλούν σοβαρά προβλήματα υγείας σε ζωτικά όργανα» σε ενημερώνει η ίδια. Τσέκαρε τι παίζει εκεί κάτω.
 
Πονάει στην Ούρηση
 
ΚΑΛΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Κάποια ουσία, π.χ. σαπούνι, μπήκε στην ουρήθρα σου.
 
ΚΑΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Εχεις ουρηθρίτιδα, μια βακτηριακή λοίμωξη που συχνά συνδυάζεται με διαρροή λευκών υγρών από το πέος.
 
Η ΛΥΣΗ: «Η ούρηση θα απομακρύνει τις ουσίες που προκάλεσαν τον ερεθισμό» λέει ο Peter Stahl, ουρολόγος στο Κολούμπια. Αν ο πόνος επιμείνει ή έκανες σεξ χωρίς προφύλαξη τις προηγούμενες 3 εβδομάδες, τότε η λοίμωξη μπορεί να προκλήθηκε από χλαμύδια ή γονόρροια. Δες το γιατρό σου.
 
Αργεί να Σηκωθεί 
 
ΚΑΛΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Ηπιες πολύ.
 
ΚΑΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Ψυχολογικοί παράγοντες ή φάρμακα είναι η αιτία. Σε άντρες άνω των 45 ετών, η στυτική δυσλειτουργία είναι προειδοποιητικό σημάδι για καρδιοπάθεια ή διαβήτη.
 
Η ΛΥΣΗ: Τα αντικαταθλιπτικά και τα χάπια κατά της πίεσης είναι οι συχνότεροι ένοχοι. Μίλα με το γιατρό σου για τις διαταραχές που σου προκάλεσαν τα φάρμακα. Αν το πρόβλημα βρίσκεται κυρίως στο κεφάλι σου, τότε συζήτησέ το με τη σύντροφό σου ή έναν ψυχοθεραπευτή.
 
Δεν Πέφτει
 
ΚΑΛΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Οι πιθανότητες να έχεις επίμονες (αλλά και ανώδυνες) στύσεις είναι περιορισμένες. Σχεδόν 1 στις 67.000.
 
ΚΑΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Μπορεί να έχεις ισχαιμικό πριαπισμό ή μεγάλη ποσότητα αίματος μαζεμένη στο πέος σου. Η δρεπανοκυτταρική νόσος και τα φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων κι εκείνων για τη στυτική δυσλειτουργία) παίζουν το ρόλο τους, αλλά συχνά η αιτία είναι άγνωστη. 
 
Η ΛΥΣΗ: Πήγαινε στα Επείγοντα, καθώς θα χρειαστεί να αδειάσουν το πέος σου από το αίμα.
 
Βγάζεις Εξάνθημα 
 
ΚΑΛΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Είναι έγκαυμα τριβής που προκλήθηκε είτε από το τρέξιμο είτε από άγριο σεξ, είτε κι από νέο απορρυπαντικό. 
 
ΚΑΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Εχεις αφροδίσιο νόσημα (συχνά είναι σύφιλη) που έχει τη μορφή ανώδυνου εξανθήματος.
 
Η ΛΥΣΗ: Εκανες σεξ χωρίς προφύλαξη; Κάνε εξετασεις για να αποκλείσεις την πιθανότητα μόλυνσης. Αν πιστεύεις, όμως, ότι είναι αλλεργική αντίδραση ή σύγκαμμα, βάλε αντιβιοτική αλοιφή. Αν το εξάνθημα επιμείνει για πάνω από 2 εβδομάδες, δες το γιατρό σου.
 
Σπυριά στο Πέος
 
ΚΑΛΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Οι περιβαλλοντικοί ερεθισμοί είναι η αιτία. Ενα μικρό σπυρί στο όσχεο μπορεί να είναι μια γυρισμένη τρίχα. 
 
ΚΑΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Είναι είτε έρπης των γεννητικών οργάνων είτε σύφιλη. Επίσης, μπορεί να είναι αντίδραση του οργανισμού σου σε κάποιο φάρμακο.
 
Η ΛΥΣΗ: Αν ο πόνος κρατήσει πάνω από 2 εβδομάδες ή έκανες σεξ χωρίς προφύλαξη, τότε δες ένα γιατρό. «Αν πρόκειται όμως για γυρισμένη τρίχα, βάλε πάνω μια ζεστή κομπρέσα για 30 δευτερόλεπτα, 2 φορές τη μέρα».
 
Αν Βλέπεις Αίμα  
 
ΚΑΛΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Χαλάρωσε. «Οι άντρες φρικάρουν αν δουν αίμα στο πέος ή το σπέρμα τους έχει καφέ χρώμα, αλλά αυτό σχεδόν ποτέ δεν συνδέεται με κάποια νόσο».
 
ΚΑΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Μπορεί να είναι λοίμωξη των όρχεων ή του προστάτη. Το πλέον απίθανο σενάριο είναι ο καρκίνος.
 
Η ΛΥΣΗ: Αν  η αιμοσπερμία αποτελεί το μόνο σύμπτωμα, μην τρελαίνεσαι από το άγχος. Αν η εκσπερμάτιση όμως συνοδεύεται από πόνο ή βλέπεις αίμα και στα ούρα σου, μάλλον έχεις σοβαρή λοίμωξη. Δες το γιατρό σου.
 
 
 

{fcomments}

  • Κατηγορία Man

 

Κονσόλα Αποσφαλμάτωσης του Joomla!

Συνεδρία

Πληροφορίες Προφίλ

Χρήση Μνήμης

Ερωτήματα Βάσης Δεδομένων