Έφυγε από την ζωή ο Άλμπερτ Μπέκλες

Ο Άλμπερτ Μπέκλες έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη στο bodybuilding.

Γεννημένος στις 16 Ιουλίου 1930 στα Μπαρμπάντος, ο Μπέκλες μετανάστευσε στο Λονδίνο τη δεκαετία του ’60, όπου άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά με το bodybuilding, καταφέρνοντας σύντομα να ξεχωρίσει μέσα από σημαντικές διακρίσεις και τίτλους.

Το 1969 κατέκτησε τον τίτλο Mr. Britain, επίδοση που επανέλαβε και το 1970, χρονιά κατά την οποία αναδείχθηκε και Mr. Europe. Συνολικά συμμετείχε σε περισσότερους από 100 αγώνες κατά τη διάρκεια της καριέρας του, κερδίζοντας το προσωνύμιο «Immortal».

Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή μέσω Instagram ο επίσης θρύλος του bodybuilding, Λι Χάνεϊ, ο οποίος αποχαιρέτησε τον φίλο και συναθλητή του με συγκινητικά λόγια.

«Με βαθιά θλίψη ανακοινώνουμε τον θάνατο ενός από τα αιώνια είδωλα του bodybuilding, του Άλμπερτ Μπέκλες. Από όλους τους bodybuilders που έχω γνωρίσει στη ζωή μου, ο Άλμπερυ ήταν αυτός που είχε τη μεγαλύτερη επίδραση πάνω μου ως ανταγωνιστής.

Προπονούμασταν στο ίδιο γυμναστήριο στην κοιλάδα του Σαν Φερνάντο (Καλιφόρνια). Μοιραζόμασταν γεύματα μαζί τα βράδια της Παρασκευής μετά την προπόνηση.

Οι συμβουλές του Άλμπερτ μου έδωσαν ένα πλεονέκτημα όταν αγωνίστηκα και θα του είμαι πάντα ευγνώμων. Αναπαύσου εν ειρήνη, αιώνιε θρύλε, φίλε μου».

 

 

  • Κατηγορία Νέα

Η ατμοσφαιρική ρύπανση… παχαίνει! Τι λέει μια νέα μελέτη

Η διατροφή και η άσκηση θεωρούνται συνήθως οι βασικοί παράγοντες που καθορίζουν πόσο λίπος και μυϊκή μάζα έχει ένας άνθρωπος.

Ωστόσο, νέα μελέτη σε ηλικιωμένους στην Ισπανία δείχνει ότι στην εξίσωση μπαίνει και ένας λιγότερο προφανής παράγοντας: η ατμοσφαιρική ρύπανση.

Η μελέτη με επικεφαλής την περιβαλλοντική επιδημιολόγο Ariadna Curto από το Ινστιτούτο Υγείας των Βαλεαρίδων Νήσων, που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό Diabetes Care, αξιοποίησε δεδομένα από τη μελέτη PREDIMED-Plus, μια ισπανική κλινική δοκιμή που είχε σχεδιαστεί αρχικά για να εξετάσει αν η μεσογειακή διατροφή και η άσκηση μπορούν να μειώσουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο σε μεγαλύτερης ηλικίας άτομα.

Στην ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 1.454 εθελοντές, ηλικίας 55 έως 75 ετών, οι οποίοι ήταν υπέρβαροι και είχαν μεταβολικό σύνδρομο – έναν συνδυασμό αυξημένου σακχάρου, υψηλής αρτηριακής πίεσης και ανθυγιεινών επιπέδων χοληστερόλης. Οι συμμετέχοντες ζούσαν σε πέντε ισπανικές πόλεις: Παμπλόνα, Λεόν, Πάλμα, Ρέους και Βαρκελώνη, με τη Βαρκελώνη να καταγράφει τα υψηλότερα επίπεδα ρύπανσης, αναφέρει το Earth.com.

Οι ερευνητές υπολόγισαν την έκθεση κάθε συμμετέχοντα στη ρύπανση με βάση τη διεύθυνση κατοικίας του, εστιάζοντας σε τρεις κοινούς αστικούς ρύπους: τα λεπτά αιωρούμενα σωματίδια PM2.5, το διοξείδιο του αζώτου και τον μαύρο άνθρακα, ο οποίος προέρχεται κυρίως από πετρελαιοκινητήρες.

Περισσότερο λίπος, λιγότεροι μύες

Το ιδιαίτερο στοιχείο της μελέτης είναι ότι οι επιστήμονες δεν περιορίστηκαν στο σωματικό βάρος. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε σαρώσεις DXA — την ίδια τεχνική απεικόνισης που χρησιμοποιείται και για τη μέτρηση της οστικής πυκνότητας. Οι σαρώσεις έγιναν στην αρχή της μελέτης, μετά από έναν χρόνο και μετά από τρία χρόνια, επιτρέποντας στους ερευνητές να ξεχωρίσουν το λίπος από τη λεγόμενη άλιπη μάζα, δηλαδή τους μύες, τα οστά, τα όργανα και άλλους ιστούς.

Στα σημεία ελέγχου του ενός και των τριών ετών, η μεγαλύτερη έκθεση στη ρύπανση συνδέθηκε με υψηλότερο ποσοστό σωματικού λίπους και χαμηλότερη άλιπη μάζα. Το εύρημα συμφωνεί με προηγούμενες ενδείξεις από μελέτη σε σχεδόν 1.700 γυναίκες, όπου τα PM2.5 και το διοξείδιο του αζώτου είχαν συσχετιστεί με αύξηση λίπους και μείωση μυϊκής μάζας με την πάροδο του χρόνου.

Ο ρύπος που ξεχώρισε περισσότερο ήταν ο μαύρος άνθρακας. Όσοι ζούσαν σε περιοχές με υψηλότερα επίπεδά του έχασαν περίπου ένα κιλό άλιπης μάζας μέσα σε τρία χρόνια, χωρίς να εντοπίζονται διαφορές στη διατροφή ή στη σωματική δραστηριότητα. «Η διαβίωση σε ζώνες με υψηλότερα επίπεδα συνδέθηκε με απώλεια σχεδόν ενός κιλού άλιπης μάζας σε τρία χρόνια», ανέφερε η Curto.

Σύνδεση με το σπλαχνικό λίπος

Η μελέτη κατέγραψε επίσης ένα νεότερο εύρημα: την πιθανή σύνδεση της ρύπανσης με το σπλαχνικό λίπος, δηλαδή το βαθύ κοιλιακό λίπος που συσσωρεύεται γύρω από το ήπαρ και τα έντερα και συνδέεται με αυξημένο καρδιομεταβολικό κίνδυνο. Η επίδραση αυτή φάνηκε μόνο στους συμμετέχοντες κάτω των 65 ετών. Σύμφωνα με τη Dora Romaguera, ανώτερη συγγραφέα της μελέτης, αυτό ίσως δείχνει ότι οι ρύποι ευνοούν μεγαλύτερη συσσώρευση σπλαχνικού λίπους σε νεότερους ενήλικες, των οποίων ο λιπώδης ιστός εξακολουθεί να έχει μεγαλύτερη δυνατότητα αύξησης.

Οι σαρώσεις DXA δείχνουν τι αλλάζει στο σώμα, όχι όμως και γιατί. Τα λεπτά σωματίδια και η αιθάλη από τα οχήματα στους δρόμους μπορούν να περάσουν στην κυκλοφορία του αίματος, ενώ μελέτες σε ζώα τα έχουν συνδέσει με φλεγμονή, διαταραχές στη ρύθμιση του σακχάρου και αλλαγές στην αποθήκευση λίπους. Οι ερευνητές τονίζουν ότι η μελέτη δεν αποδεικνύει αιτιώδη σχέση, αλλά δείχνει ότι η ρύπανση και οι μεταβολές στη σύσταση του σώματος κινούνται μαζί σε βάθος χρόνου.

Μετά τα 65: Γιατί η whey πρωτεΐνη ΔΕΝ αρκεί για να σωθούν οι μύες - Η κίνηση "κλειδί" για τη μυϊκή μάζα

Αν νομίζεις ότι μια μερίδα whey θα κρατήσει τους μύες σου ζωντανούς μετά τα 65, οι επιστήμονες έχουν μερικά νέα που θα σε κάνουν να ξανασκεφτείς τη ρουτίνα σου.

H πρωτεΐνη βρίσκεται παντού. Από τα δημητριακά και τα ζυμαρικά μέχρι τα σνακ, οι εταιρείες τροφίμων υπόσχονται ότι το "έξτρα πρωτεϊνικό boost" είναι το εισιτήριό σου για δύναμη και νεότητα. Ειδικά όσο μεγαλώνουμε, η διατήρηση της μυϊκής μάζας γίνεται προτεραιότητα, καθώς η απώλεια δύναμης μπορεί να σημαίνει από μια απλή αστάθεια μέχρι την απώλεια της ανεξαρτησίας μας.

Όμως, προτού αγοράσεις το επόμενο σνακ με extra δόση πρωτεΐνης, αξίζει να δεις τι λέει η επιστήμη. Μια πρόσφατη μελέτη από το Πανεπιστήμιο Tufts, που δημοσιεύθηκε στο American Journal of Clinical Nutrition, έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα: η πρωτεΐνη από μόνη της δεν ισούται με μυϊκή δύναμη.

Η αθόρυβη απώλεια που ξεκινά στα 40

Η φθορά δεν συμβαίνει ξαφνικά. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, η αργή πτώση της μυϊκής ισχύος ξεκινά ήδη από τα 40. Ο λόγος; Τα νεφρά μας αρχίζουν να χάνουν σταδιακά την ικανότητά τους να αποβάλλουν αποτελεσματικά τα οξέα από τον οργανισμό.

Για να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση, το σώμα μας επιστρατεύει έναν μηχανισμό επιβίωσης: διασπά τους ίδιους του τους μύες για να απελευθερώσει βασικές ουσίες που εξουδετερώνουν τα οξέα. Φαντάσου το σαν το σώμα σου να χρησιμοποιεί τους ιστούς του ως "φυσικό αντιόξινο" για να διατηρήσει την εσωτερική του ισορροπία.

Το πείραμα της Βοστώνης: Whey vs πραγματικότητα

Η Lisa Ceglia, ενδοκρινολόγος και αναπληρώτρια καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Tufts, μαζί με την ομάδα της, αποφάσισαν να δοκιμάσουν τη θεωρία στην πράξη. Επιστράτευσαν 141 συμμετέχοντες άνω των 65 ετών και τους χώρισαν σε ομάδες. Κάποιοι έπαιρναν κάψουλες με σκόνη ορού γάλακτος (whey) – μια πρωτεΐνη πλούσια σε λευκίνη, το αμινοξύ που "πυροδοτεί" το χτίσιμο των μυών – και κάποιοι άλλοι ένα εικονικό φάρμακο (placebo).

Για να κάνουν τη δοκιμή ακόμα πιο ισχυρή, πρόσθεσαν και διττανθρακικό κάλιο, ελπίζοντας ότι εξουδετερώνοντας τα οξέα, οι μύες θα μπορούσαν να ανακάμψουν.

Μετά από 24 εβδομάδες εντατικών δοκιμών σε πρέσες ποδιών και τεστ ισορροπίας, τα αποτελέσματα ήταν απρόσμενα: Η δύναμη των συμμετεχόντων παρέμεινε αμετάβλητη. Είτε έπαιρναν την έξτρα πρωτεΐνη είτε όχι, το αποτέλεσμα στο γυμναστήριο ήταν το ίδιο.

Γιατί το σώμα "αρνείται" να χτίσει μύες;

Εδώ είναι το παράδοξο: Οι βιοχημικές εξετάσεις έδειξαν ότι τα σώματα των συμμετεχόντων ήταν... έτοιμα για δράση! Είχαν υψηλότερα επίπεδα της ορμόνης IGF-1 (που βοηθά στο χτίσιμο των μυών) και απέβαλλαν τα οξέα σαν να ήταν νεότεροι. Κι όμως, η δύναμη δεν ήρθε ποτέ.

"Αυτό είναι ένα σημαντικό ερώτημα", παραδέχεται η Ceglia. Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι χωρίς το κατάλληλο ερέθισμα, το σώμα απλώς δεν ξέρει τι να κάνει την επιπλέον πρωτεΐνη. Αν ήδη τρως τη συνιστώμενη ημερήσια ποσότητα –όπως συμβαίνει με τους περισσότερους υγιείς ενήλικες– το "έξτρα" δεν σου προσφέρει τίποτα παραπάνω από περιττές θερμίδες.

Η κίνηση "ματ": Προπόνηση με βάρη

Αν θέλεις πραγματικά να διατηρήσεις τους μύες σου νεανικούς, η λύση δεν κρύβεται σε ένα σέικερ, αλλά στα βάρη. Η Lisa Ceglia είναι σαφής: η προπόνηση με αντιστάσεις είναι η πιο συνεπής και αποτελεσματική επιλογή που έχουμε για τη βελτίωση της δύναμης και της λειτουργικότητας.

Φυσικά, υπάρχουν εξαιρέσεις. Άτομα που αναρρώνουν από σοβαρούς τραυματισμούς (όπως ένα κάταγμα ισχίου) ή όσοι υποσιτίζονται, σίγουρα θα ωφεληθούν από ένα συμπλήρωμα. Αλλά για τον υγιή 65άρη που θέλει να παραμείνει ακμαίος, το μυστικό είναι ο συνδυασμός. Η πρωτεΐνη είναι το "τούβλο", αλλά η άσκηση είναι ο "χτίστης". Χωρίς τον δεύτερο, τα τούβλα απλώς θα μείνουν στοιβαγμένα στην άκρη.

1. Ποια είναι η καλύτερη πρωτεΐνη για ηλικιωμένους;
Σύμφωνα με μελέτη στο American Journal of Clinical Nutrition, η whey (ορός γάλακτος) θεωρείται η πιο αποτελεσματική λόγω της λευκίνης, αλλά από μόνη της δεν αυξάνει τη δύναμη χωρίς άσκηση.

2. Μπορώ να χτίσω μυϊκή μάζα μετά τα 65;
Ναι, αλλά τα δεδομένα δείχνουν ότι η διατροφή δεν αρκεί. Η προπόνηση με αντιστάσεις (βάρη, λάστιχα) είναι απαραίτητη για να "ενεργοποιηθεί" ο μηχανισμός μυϊκής ανάπτυξης.

3. Γιατί χάνουμε μύες καθώς γερνάμε;
Ένας βασικός παράγοντας είναι η μειωμένη ικανότητα των νεφρών να αποβάλλουν οξέα, γεγονός που αναγκάζει το σώμα να διασπά μυϊκό ιστό για να εξισορροπήσει το pH του.

4. Χρειάζομαι συμπληρώματα πρωτεΐνης αν τρέφομαι σωστά;
Αν καλύπτεις τις ημερήσιες ανάγκες σου μέσω της διατροφής, η έρευνα του Tufts δείχνει ότι η επιπλέον πρωτεΐνη δεν προσφέρει κανένα πλεονέκτημα στη δύναμη ή τη λειτουργικότητα ενός υγιούς ηλικιωμένου.

Πηγή: www.shape.gr

001 xtreme

3 σημάδια στο σώμα σου που δείχνουν αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού

Ένα νέο "φίλτρο" πρόληψης από την καθημερινή λειτουργία του σώματος.

Στη σύγχρονη ιατρική έρευνα, η πρόληψη του εγκεφαλικού δεν βασίζεται πλέον μόνο σε κλασικούς δείκτες όπως η πίεση ή η χοληστερίνη. Νεότερα δεδομένα, τα οποία παρουσιάζονται από την Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία στο πλαίσιο των ετήσιων επιστημονικών ανασκοπήσεων για τα εγκεφαλικά επεισόδια, στρέφουν την προσοχή σε κάτι πιο καθημερινό: τη φυσική λειτουργικότητα του σώματος.

Πόσο χρόνο πρέπει να παραμένεις σε θέση σανίδας στα 20, 30, 40 και 60+

Σύμφωνα με τα ευρήματα που δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό Stroke και ενσωματώνονται στην ετήσια αναφορά Heart Disease and Stroke Statistics – 2026 Update της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας, τρεις απλές μετρήσεις, η μυϊκή δύναμη, η δύναμη λαβής και η ταχύτητα βάδισης, φαίνεται να συνδέονται με τον μελλοντικό κίνδυνο εγκεφαλικού.

1. Μυϊκή δύναμη
Ένα από τα βασικά ευρήματα δείχνει ότι η χαμηλή μυϊκή δύναμη συνδέεται με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού. Δεδομένα δείχνουν ότι άτομα με μειωμένη δύναμη εμφανίζουν:

- 30% μεγαλύτερο κίνδυνο για οποιοδήποτε εγκεφαλικό
- 31% για ισχαιμικό εγκεφαλικό
- 41% για αιμορραγικό εγκεφαλικό

Με απλά λόγια, όσο πιο αδύναμοι είναι οι μύες σου, τόσο πιο ευάλωτο φαίνεται να γίνεται το συνολικό σύστημα του οργανισμού σου. Δεν πρόκειται μόνο για φυσική κατάσταση, αλλά για έναν δείκτη που συνδέεται με συνολική υγεία, φλεγμονή και μεταβολισμό.

2. Δύναμη λαβής
Μπορεί να μην το έχεις σκεφτεί ποτέ, αλλά το πόσο δυνατά σφίγγεις το χέρι σου μπορεί να λειτουργεί σαν ένα μικρό τεστ υγείας. Η δύναμη λαβής χρησιμοποιείται σε ιατρικές αξιολογήσεις για να εκτιμηθεί η γενική μυϊκή κατάσταση. Σε μεγάλες αναλύσεις δεδομένων, χαμηλότερη δύναμη λαβής συνδέθηκε με περίπου 7% αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού.

Αν και το ποσοστό φαίνεται μικρότερο σε σχέση με άλλους παράγοντες, η σημασία του βρίσκεται αλλού: είναι ένα από τα πιο εύκολα και γρήγορα εργαλεία αξιολόγησης της φυσικής σου κατάστασης, χωρίς εξετάσεις και χωρίς ειδικό εξοπλισμό.

3. Ταχύτητα περπατήματος
Αν υπάρχει ένα εύρημα που ξεχωρίζει, αυτό είναι η ταχύτητα βάδισης. Σε σύγκριση με άτομα που περπατούν γρήγορα, εκείνα που έχουν αργό ρυθμό βάδισης εμφανίζουν έως και 64% υψηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού. Το περπάτημα αντιπροσωπεύει τη συνεργασία πολλών συστημάτων στο σώμα σου: μυϊκό, καρδιαγγειακό και νευρικό. Γι’ αυτό και η ταχύτητα βάδισης θεωρείται ένας από τους πιο αξιόπιστους δείκτες συνολικής υγείας, ακόμη και σε σχέση με πιο κλασικές μετρήσεις.

Γιατί συνδέονται όλα αυτά με τον εγκέφαλο

Η εικόνα που προκύπτει δεν είναι τυχαία. Όταν μειώνεται η μυϊκή δύναμη ή η κινητικότητα, συχνά αυτό αντικατοπτρίζει βαθύτερες αλλαγές στο σώμα. Η απώλεια μυϊκής μάζας και δύναμης συνδέεται με:

- αυξημένη φλεγμονή
- αλλαγές στον μεταβολισμό
- γενικότερη μείωση φυσικής λειτουργικότητας

Όλα αυτά αποτελούν παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία των αγγείων και κατ’ επέκταση τον εγκέφαλο.

  • Κατηγορία Υγεία

Η μια άσκηση που «πιάνει» 25 μύες ταυτόχρονα

Πώς θα σου φαινόταν μια άσκηση που γυμνάζει από 23 έως 25 μυς; Ο γυμναστής που την προτείνει εξηγεί ότι τη χρειάζονται όλοι όσοι έχουν συμπληρώσει μισό αιώνα ζωής, καθώς εξυπηρετεί δύο διαφορετικούς σκοπούς.

Το Fit Life After 40 είναι κανάλι στο YouTube. Ανήκει στον Gavyn Berntsen, γυμναστή που εργάζεται στη Νέα Ζηλανδία, με έμφαση σε ανθρώπους ηλικίας άνω των 40 ετών, που θέλουν να χάσουν βάρος, να ενισχύσουν τη δύναμή τους και να απαλλαγούν από πόνους.

Σε βίντεο που έχει περισσότερα από 1,6 εκατομμύρια views, παρουσιάζει μια άσκηση η οποία «πιάνει» από 23 έως 25 μυς. Συγκεκριμένα, γυμνάζει όλες τις μυϊκές ομάδες των ποδιών, τον κορμό του σώματος, τους τρικέφαλους, τους ώμους και το πάνω μέρος της πλάτης. Έχει επίσης καρδιαγγειακά οφέλη. Δηλαδή, με μια άσκηση κάνουμε και φυσική κατάσταση και ενδυνάμωση.

Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι ένα ζευγάρι αλτήρες (βαράκια) και μια καρέκλα. Το βάρος των αλτήρων είναι προσωπική υπόθεση. Στόχος είναι οι 15 επαναλήψεις, οπότε δοκιμάζουμε και επιλέγουμε.

Η άσκηση λέγεται push press. Είναι πιθανό να την ξέρετε και να την έχετε κάνει. Όχι όμως, όπως τη δίνει ο Νεοζηλανδός. Ο ειδικός δίνει και παραλλαγές για ανθρώπους που έχουν θέματα στα γόνατα ή στους ώμους.

Μια άσκηση «πολυεργαλείο»

Το στοιχείο που συνήθως δεν χρησιμοποιούμε στα γυμναστήρια για τα push press είναι η καρέκλα. Ο Berntsen εξηγεί πως τη θέλει «ως δίχτυ ασφαλείας, ενώ δίνει και στόχο. Όταν κουραζόμαστε, συνηθίζουμε να μην εκτελούμε σωστά μια άσκηση ή να μην κάνουμε μια επανάληψη στο πλήρες εύρος κίνησης. Η καρέκλα βοηθά να είμαστε ακριβείς».

Η βασική προϋπόθεση για όσα ακολουθούν είναι να έχουμε πάντα ενεργοποιημένο όλο το σώμα (να υπάρχει μια ένταση) και κυρίως τους κοιλιακούς.

 

 

Καθόμαστε, λοιπόν, στην καρέκλα που έχουμε διαλέξει, με τους αλτήρες στα χέρια. Λυγίζουμε τα χέρια μας προς τα μέσα (οι παλάμες να «κοιτούν» το πρόσωπό μας και οι αλτήρες να είναι στο ύψος του ώμου), σηκωνόμαστε από την καρέκλα και «πιέζουμε» τους αλτήρες πάνω από το κεφάλι – τεντώνουμε σε ανάταση τα χέρια. Σιγά-σιγά, επαναφέρουμε τα χέρια, καθόμαστε και γρήγορα ξανασηκωνόμαστε, ενώ παράλληλα σηκώνουμε τα χέρια μέχρι να τεντωθούν πλήρως.

Επαναλαμβάνουμε έως 15 φορές. Από την πέμπτη, θα νιώσουμε την καρδιά μας να χτυπάει πιο έντονα, γεγονός που σημαίνει ότι δουλεύουμε και τη φυσική μας κατάσταση – την καρδιαγγειακή μας υγεία.

Οι παραλλαγές της άσκησης

Η πρώτη είναι για όσους δεν μπορούν να καθίσουν χαμηλά, ενδεχομένως επειδή έχουν θέματα με τα γόνατα. Χρησιμοποιούν τα πλάγια της καρέκλας, όπου είναι οι χειρολαβές, ή μια πιο ψηλή επιφάνεια. Καθόμαστε μέχρι να ακουμπήσουν οι γλουτοί την καρέκλα και σηκωνόμαστε, κάνοντας την ίδια κίνηση με τα χέρια που κρατούν τους αλτήρες.

Η δεύτερη παραλλαγή λέγεται push fly και είναι για όσους δεν μπορούν να τεντώσουν ψηλά τα χέρια τους. Καθόμαστε στην καρέκλα και, όπως σηκωνόμαστε, ανοίγουμε πλάγια και προς τα πάνω τα χέρια (προφανώς κρατάμε τους αλτήρες) σαν να πετάμε και κλείνουμε. Παράλληλα, επιστρέφουμε στην καθιστή θέση – ή μέχρι να ακουμπήσουν οι γλουτοί στην επιφάνεια που έχουμε επιλέξει. Επαναλαμβάνουμε 15 φορές. «Με αυτήν την παραλλαγή ενδεχομένως να μην “πιάνετε” 25 μυς, αλλά ενεργοποιούνται και πάλι πολλοί».

001 xtreme

Ξέχνα όσα ήξερες για την προπόνηση με βάρη - Τι λένε οι νέες οδηγίες των ΗΠΑ

Οι νέες οδηγίες της Αμερικανικής Αθλητιατρικής Εταιρείας (ACSM), βασισμένες σε δεδομένα περισσότερων από 30.000 ανθρώπων, δείχνουν ότι η αποτελεσματική προπόνηση με αντιστάσεις μπορεί να είναι πιο απλή, πιο ευέλικτη και πολύ πιο βατή, για να χωρά στην απαιτητική καθημερινότητα.

Τι πρέπει να περιλαμβάνει μια σωστή προπόνηση ενδυνάμωσης; Πόσα βάρη πρέπει να σηκώνεις; Είναι καλύτερα τα ελεύθερα βάρη ή τα μηχανήματα για αντιστάσεις; Γίνεται παντού ή μόνο στο γυμναστήριο; Μπορείς να δεις αποτελέσματα χωρίς να πέσεις κάτω από την εξάντληση;

Σε ερωτήματα όπως τα παραπάνω απαντούν οι νέες οδηγίες της Αμερικανικής Αθλητιατρικής Εταιρείας (ACSM), στην πρώτη αναθεώρησή τους εδώ και 17 περίπου χρόνια, που βασίστηκε σε 137 συστηματικές ανασκοπήσεις δεδομένων για περισσότερους από 30.000 συμμετέχοντες.

Τι περιλάμβαναν οι οδηγίες του 2009

Οι οδηγίες του 2009 σύστηναν στους ενήλικες χωρίς προβλήματα υγείας δύο έως τρεις προπονήσεις την εβδομάδα, με ελεύθερα βάρη ή μηχανήματα. Κάθε συνεδρία έπρεπε να περιλαμβάνει 8-10 ασκήσεις που καλύπτουν όλες τις βασικές μυϊκές ομάδες, με 1-4 σετ ανά άσκηση και διάλειμμα 2-3 λεπτών αναμεταξύ τους, με 8-20 επαναλήψεις ανά σετ. Τα προτεινόμενα φορτία (βάρη/αντιστάσεις) κυμαίνονταν στο 40-70% του μέγιστου των δυνατοτήτων του αθλούμενου.

Οι τρεις βασικές αρχές των παλιών οδηγιών ήταν:

- η σταδιακή αύξηση της επιβάρυνσης,
- η προσαρμογή της προπόνησης στον στόχο,
- η οργάνωση σε διακριτές «φάσεις», με συστηματικές εναλλαγές στην ένταση, τον όγκο και τις ασκήσεις μέσα στον χρόνο.

Είναι στοιχεία που πολλοί αντιλαμβάνονταν ως αναγκαία για ένα αποτελεσματικό πρόγραμμα, η πολυπλοκότητά τους, όμως, τους αποθάρρυνε από το να μπουν στον κόπο.

Τι αλλάζει με τις νέες οδηγίες

Οι νέες κατευθυντήριες οδηγίες του ACSM απομακρύνονται από τα αυστηρά πρωτόκολλα του 2009 και κινούνται προς ένα πιο ευέλικτο και εξατομικευμένο πλαίσιο. Η ανασκόπηση έδειξε ότι η προπόνηση με λάστιχα αντίστασης, οι ασκήσεις με το βάρος του σώματος, τα κυκλικά προγράμματα και οι προπονήσεις στο σπίτι οδηγούν εξίσου σε μετρήσιμη βελτίωση της δύναμης, της μυϊκής μάζας και της συνολικής φυσικής λειτουργίας.

Σε γενικές γραμμές, παραμένει η σύσταση για προπόνηση με αντιστάσεις τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα, όμως η έμφαση περνά σε παράγοντες που αποδεδειγμένα επηρεάζουν τις προσαρμογές του σώματος:

- Για την αύξηση της μυϊκής μάζας, φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο ο υψηλότερος συνολικός όγκος προπόνησης (τουλάχιστον 10 σετ ανά μυϊκή ομάδα την εβδομάδα), με ιδιαίτερη έμφαση στη φάση της ελεγχόμενης επιμήκυνσης του μυός.
- Για την ανάπτυξη της δύναμης (πόσο βάρος σηκώνεις), προτείνονται μεγαλύτερα φορτία (≥80% του μέγιστου που μπορεί να σηκώσει κανείς σε μία επανάληψη), 2-3 σετ ανά άσκηση και πλήρες εύρος κίνησης.
- Για την ανάπτυξη της ισχύος (πόσο γρήγορα σηκώνεις το βάρος), προτείνονται μέτρια φορτία (30-70% του μέγιστου) και γρήγορη εκτέλεση στη φάση της ανύψωσης του βάρους.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η λογική των «φάσεων» στην προπόνηση δεν προσφέρει ουσιαστικό πλεονέκτημα. Τα προγράμματα με τέτοιες εναλλαγές δεν φαίνεται να υπερέχουν σημαντικά έναντι πιο απλών προσεγγίσεων, όταν ο συνολικός όγκος προπόνησης είναι ίδιος. Οι συγγραφείς των οδηγιών τονίζουν πως το πιο σημαντικό είναι να βρεις ένα πρόγραμμα που ταιριάζει στην καθημερινότητά σου για να μπορείς να το τηρείς με συνέπεια.

Τρία σημεία που υπογραμμίζει η ανασκόπηση

Ανάμεσα στα στοιχεία που παραθέτουν οι οδηγίες, είναι τρία facts για την προπόνηση αντιστάσεων:

- Δύναμη, μυϊκή μάζα και λειτουργικότητα σε όλες τις ηλικίες. Η ανασκόπηση επιβεβαιώνει ότι η προπόνηση με αντιστάσεις βελτιώνει σημαντικά τη μυϊκή δύναμη και μάζα, την ισχύ, την αντοχή, την ταχύτητα βάδισης, την ισορροπία και την ικανότητα εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων, όπως το να σηκωθεί κάποιος από μια καρέκλα ή να ανέβει σκάλες. Τα οφέλη αφορούν ενήλικες κάθε ηλικίας και φυσικής κατάστασης, από αρχάριους έως πιο έμπειρους.
- Είναι πιο ασφαλής από όσο πιστεύει μερίδα του κόσμου. Πολλοί ενήλικες, ιδιαίτερα σε μεγαλύτερων ηλικιών, αποφεύγουν τις προπονήσεις με αντιστάσεις από φόβο μην τραυματιστούν. Ωστόσο, τα δεδομένα δείχνουν ότι η άσκηση δεν αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων, ενώ οι μη θανατηφόρες καρδιαγγειακές επιπλοκές είναι λιγότερο συχνές στις προπονήσεις ενδυνάμωσης απ' ό,τι στην αερόβια άσκηση.
- Τα οφέλη δεν περιορίζονται στο μυϊκό σύστημα. Πέρα από τη μυϊκή ενδυνάμωση, η τακτική προπόνηση με αντιστάσεις συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων, καρκίνου και διαβήτη τύπου 2. Επιπλέον, έχει φανεί ότι συμβάλλει στην άμβλυνση των συμπτωμάτων κατάθλιψης και στη βελτίωση της ποιότητας του ύπνου.

001 xtreme

 

  • Κατηγορία Νέα

Ελίζαμπεθ Σμαρτ: Η γυναίκα που απήχθη και βασανίστηκε σε ηλικία 14 ετών συμμετέχει σε αγώνες bodybuilding

Σε αγώνες bdybuilding συμμετέχει η Ελίζαμπεθ Σμαρτ. Πρόκειται για τη γυναίκα που όταν ήταν 14 ετών την άρπαξαν από την οικογένεια της, τη βίασαν και τη βασάνισαν, όμως εννέα μήνες μετά την απαγωγή της οι Αρχές την εντόπισαν ζωντανή.

Η ίδια έκανε την αποκάλυψη μέσα από μία ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, δείχνοντας τη νέα της εικόνα, φορώντας ένα σκούρο μπλε μπικίνι.

Στη λεζάντα της ανάρτησής της εξήγησε πως φοβόταν να μιλήσει δημόσια για την αλλαγή που έκανε στη ζωή της και στο σώμα της, καθώς θεωρούσε πως δεν θα την έπαιρναν σοβαρά και δεν θα είχε τη στήριξη που επιθυμούσε: «Όταν ανέβασα στα stories μου τις φωτογραφίες όπου στέκομαι στη σκηνή με μπικίνι, πιθανότατα σόκαρα πολλούς από εσάς και το καταλαβαίνω, γιατί αν με ρωτούσατε πριν από λίγα χρόνια αν θα συμμετείχα ποτέ σε διαγωνισμό bodybuilding, θα έλεγα "σε καμία περίπτωση, ποτέ των ποτών". Στην πραγματικότητα, αυτός είναι ο τέταρτος διαγωνισμός στον οποίο παίρνω μέρος, αλλά φοβόμουν να το δημοσιεύσω. Ανησυχούσα μήπως κριθώ, μήπως δεν με πάρουν στα σοβαρά, μήπως θεωρηθώ κάπως "λιγότερη" ή ανάξια να συνεχίσω το έργο μου ως υποστηρίκτρια όλων των επιζώντων. Το περασμένο Σαββατοκύριακο, όμως, συνειδητοποίησα πόσο τρομακτικά οικείες είναι αυτές οι σκέψεις και τα συναισθήματα για πάρα πολλούς ανθρώπους που έχουν περάσει δύσκολα. Είναι εύκολο να σε βάλουν σε μια ταμπέλα, αλλά στην πραγματικότητα δεν είμαι μόνο αυτό και πιστεύω πως κανείς μας δεν είναι. Είμαστε κάτι πολύ περισσότερο από ένα θέμα, μια ιδέα, μια ετικέτα», έγραψε.

Δείτε τη φωτογραφία:

 

 

Στη συνέχεια, η Ελίζαμπεθ Σμαρτ τόνισε πως είναι πολύ περήφανη για τον εαυτό της και για το σώμα της που άντεξε τόσες δυσκολίες και της πρόσφερε τρία παιδιά, γι' αυτό και αποφάσισε τελικά να μοιραστεί το νέο κεφάλαιο της ζωής της με τον κόσμο: «Με ενδιαφέρουν πολλά πράγματα και όσο μεγαλώνω καταλαβαίνω όλο και περισσότερο πόσο σημαντικό είναι να ζούμε το σήμερα στο έπακρο. Δεν ξέρουμε τι φέρνει το αύριο. Δεν θέλω να φτάσω στο τέλος της ζωής μου και να νιώθω ότι έζησα τη μισή, ότι δεν τόλμησα να κυνηγήσω όλα όσα ήθελα να δοκιμάσω. Αυτό ήταν μια μεγάλη αλλαγή για μένα. Ήταν δύσκολο, με πίεσε, με δοκίμασε να μην τα παρατήσω. Και είμαι τόσο περήφανη που το έκανα. Είμαι περήφανη για το σώμα μου και θέλω να το γιορτάσω. Το σώμα μου με κράτησε όρθια στις πιο δύσκολες στιγμές, σε κάθε σκληρή εμπειρία, έφερε στον κόσμο και φρόντισε τρία υπέροχα παιδιά, στάθηκε σε κάθε πρόκληση που του έβαλε η ζωή και με στήριξε μέχρι το τέλος. Γι’ αυτό αρνούμαι να ντρέπομαι για αυτό. Αρνούμαι να νιώθω άβολα επειδή δοκιμάζω κάτι νέο και επιλέγω να αγκαλιάσω τη ζωή όσο πιο ολοκληρωμένα μπορώ. Ελπίζω όλοι μας να βρούμε το θάρρος να κυνηγήσουμε νέες εμπειρίες, στόχους, να εξελιχθούμε και -πάνω απ’ όλα- να βρούμε την ευτυχία», σημείωσε.

Το χρονικό της απαγωγής της Ελίζαμπεθ Σμαρτ

Ήταν ξημερώματα 5ης Ιουνίου 2002 όταν ένας άγνωστος εισέβαλλε στο σπίτι της 14χρονης τότε Ελίζαμπεθ Σμαρτ, στην περιοχή Σολτ Λέικ Σίτι στη Γιούτα. Αμέσως βρέθηκε στο παιδικό δωμάτιο και μέσα σε λίγα λεπτά η νεαρή εξαφανίστηκε. Η Σμαρτ τότε κοιμόταν.

Μόλις αντιλήφθηκε η οικογένειά της την απουσία της κινητοποίησε άμεσα τις Αρχές, ενώ από την πρώτη στιγμή υπήρξε πρωτοφανής κάλυψη από τα ΜΜΕ για τον εντοπισμό της ανήλικης. Αφίσες, τηλεοπτικές εκκλήσεις, συνεχείς ενημερώσεις και χιλιάδες εθελοντές συνόδευαν καθημερινά τις έρευνες. Για εννέα μήνες, η τύχη της παρέμενε άγνωστη, με την οικογένειά της να ζει σε μια παρατεταμένη κατάσταση αγωνίας που φαινόταν να μην έχει τέλος.

Τον Μάρτιο του 2023 όμως η Σμαρτ εντοπίστηκε ζωντανή. Σύμφωνα με τις έρευνες που έγιναν, κρατούνταν αιχμάλωτη από τον Μπράιαν Ντέιβιντ Μίτσελ και τη Γουάντα Μπάρζι, σε ένα περιβάλλον ψυχολογικής χειραγώγησης, φόβου και ελέγχου, με συνεχόμενες απειλές για την οικογένειά της, από όπου κατάφερε τελικά να δραπετεύσει. Οι δύο δράστες οποίοι συνελήφθησαν και αργότερα καταδικάστηκαν.

Η ιστορία της έγινε ντοκιμαντέρ στο Netflix με τίτλο «Απαγωγή: Ελίζαμπεθ Σμαρτ», που έκανε πρεμιέρα στις 21 Ιανουαρίου.

Δείτε το τρέιλερ:

 

 

  • Κατηγορία Νέα

Ανακάλυψη του MIT «φυτεύει» τεχνητούς μύες στο ανθρώπινο σώμα – Είναι το τέλος της αναπηρίας;

Νέας γενιάς λεπτές ίνες που μιμούνται τον ανθρώπινο μυϊκό ιστό κινούν ρομποτικά συστήματα υποστήριξης του σκελετού ατόμων με κινητικές δυσκολίες.

Οι μύες αποτελούν εξαιρετικά αποδοτικά συστήματα παραγωγής ελεγχόμενης δύναμης. Γι’ αυτό και οι μηχανικοί που εργάζονται εδώ και χρόνια με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής ανθρώπων με κινητικά προβλήματα προσπαθούν να δημιουργήσουν τεχνητές εκδοχές των μυών, οι οποίες θα προσεγγίζουν τις δυνατότητες του ανθρώπινου σώματος.

Κατά την ανάπτυξη ρομποτικών συστημάτων υποστήριξης του σκελετού ή προσθετικών μελών δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στον μοναδικό συνδυασμό δύναμης, ταχύτητας απόκρισης, προσαρμοστικότητας και ελέγχου που χαρακτηρίζει το φυσικό μυϊκό σύστημα.

Πρόσφατα, ερευνητές από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT) και το Πολυτεχνείο του Μπάρι στην Ιταλία κατάφεραν να αναπτύξουν τεχνητές μυϊκές ίνες οι οποίες προσεγγίζουν σε σημαντικό βαθμό αυτές τις ιδιότητες. Η νέα τεχνολογία παρουσιάστηκε στο περιοδικό «Science Robotics» και προβλέπεται να οδηγήσει σε πιο εξελιγμένα ρομποτικά συστήματα – με εφαρμογές σε εξωσκελετούς, προσθετικά μέλη και στη «μαλακή» ρομποτική, κοινώς σε ρομποτικά βοηθήματα από εύκαμπτα, μαλακά υλικά – που αλληλεπιδρούν πιο φυσικά με το ανθρώπινο σώμα.

Προσομοίωση του ανθρώπινου μυϊκού συστήματος

Η τεχνολογία αποτελεί σημείο καμπής για τη ρομποτική, καθώς δεν περιορίζεται στην απλή κίνηση ενός μηχανικού μέλους, αλλά αναπαράγει με ακρίβεια τη λειτουργία των μυών μας. Η καινοτομία βασίζεται στη χρήση ηλεκτρικών πεδίων, τα οποία κατευθύνουν τη ροή υγρού μέσα στις λεπτές ίνες προσδίδοντάς τους κίνηση. Το σύστημα λειτουργεί με «ανταγωνιστικά» ζεύγη ινών, όπως είναι ο δικέφαλος και ο τρικέφαλος μυς του σώματός μας.

Επειδή οι φυσικοί μύες έχουν την ιδιότητα μόνο να συστέλλονται (και άρα να τραβούν) και ποτέ να σπρώχνουν, οι ερευνητές συνέδεσαν τις τεχνητές ίνες ανά δύο με μια μικροσκοπική ενδιάμεση αντλία. Οταν το υγρό μεταφέρεται στην πρώτη ίνα, αυτή κονταίνει και τραβάει το μέλος, ενώ ταυτόχρονα η δεύτερη ίνα αδειάζει και χαλαρώνει, επιτρέποντας μια ομαλή και απόλυτα φυσική ροή κίνησης χωρίς αντιστάσεις. Η συνεργασία των ινών καταργεί την ανάγκη για επιπλέον δύσκαμπτους μηχανισμούς, επιτρέποντας στα ρομποτικά βοηθήματα να είναι ελαφριά, αθόρυβα και διακριτικά. Η τεχνολογία γεφυρώνει το χάσμα ανάμεσα στη θεωρητική δυναμική της ρομποτικής και την πρακτική καθημερινή χρήση, προσφέροντας λύσεις σε εκατομμύρια ανθρώπους με κινητικές δυσκολίες.

Φυσική κίνηση και αθόρυβη λειτουργία

Ακριβώς όπως οι βιολογικές μυϊκές ίνες συνδέονται και σχηματίζουν μεγαλύτερες μυϊκές δομές, έτσι και καινοτόμοι τεχνητοί «μύες» μπορούν να διαταχθούν σε διαφορετικές διαμορφώσεις, ανάλογα με τις ανάγκες της εκάστοτε εφαρμογής. Η δυνατότητα των ινών αυτών να συστέλλονται, να χαλαρώνουν και να συντονίζονται σε μεγαλύτερες δομές μιμείται τη φυσική αρχιτεκτονική των μυών, σύμφωνα με την οποία μεμονωμένες ίνες συνεργάζονται για την παραγωγή μιας πιο σύνθετης κίνησης.

Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά ρομποτικά συστήματα, οι νέες τεχνητές ίνες είναι αρκετά εύκαμπτες ώστε να συνεργάζονται άνετα με το ανθρώπινο σώμα και να λειτουργούν αθόρυβα, χωρίς τη χρήση κινητήρων, εξωτερικών αντλιών ή άλλου ογκώδους υποστηρικτικού εξοπλισμού. Ωφελούνται έτσι άμεσα άτομα που βασίζονται σε προσθετικά μέλη ή ρομποτικά συστήματα υποστήριξης του σκελετού τους.

Η μεγαλύτερη ευελιξία και η αθόρυβη λειτουργία μπορούν να προσφέρουν μια πιο φυσική αίσθηση της κίνησης και καλύτερη προσαρμογή στις καθημερινές ανάγκες, βελτιώνοντας την άνεση, την προσβασιμότητα και τη συνολική ποιότητα της ζωής των ασθενών με κινητικά προβλήματα. Η τεχνολογία έρχεται ως μια σημαντική λύση σε μια εποχή κατά την οποία, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Eurostat για το 2024, μόνο στην ΕΕ περίπου 90 εκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή ένας στους τέσσερις ενηλίκους, ζουν με κάποια μορφή αναπηρίας.

001 xtreme

Όταν πέφτει η τεστοστερόνη, πέφτουν όλα: Πώς η άσκηση το αντιστρέφει

Δεν ξυπνάς ένα πρωί και λες "σήμερα έχασα την τεστοστερόνη μου". Απλώς αρχίζεις να νιώθεις λιγότερη ενέργεια, λιγότερη όρεξη για δουλειά, για σεξ, για ρίσκο, για ζωή.

Δεν είναι ότι βαρέθηκες. Δεν είναι ότι "μεγάλωσες”. Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι κάτι πολύ πιο απλό και πολύ πιο ύπουλο: η τεστοστερόνη πέφτει. Μήπως ήρθε η στιγμή, λοιπόν, να την ανεβάσεις και πάλι; Ακολουθούν κάποιες απλές συμβουλές που μας δίνει η Fitness Director, Corporate Wellness Advisor και Owner του IL Exclusive Fitness, Ιωάννα Λαουμτζή.

Η σιωπηλή πτώση

Η τεστοστερόνη δεν εξαφανίζεται θεαματικά. Υποχωρεί αργά, χρόνο με τον χρόνο. Από τα 30 και μετά, η πτώση είναι φυσιολογική με περίπου 1–2% τον χρόνο. Αλλά οι περισσότεροι άντρες δεν αντιλαμβάνονται ότι η πτώση αυτή έχει επιπτώσεις σε κάθε πτυχή της ζωής τους. Τι συμβάλει σε αυτό; Καθιστική ζωή. Στρες. Λίγος ύπνος. Περισσότερο λίπος. Αρχίζεις να κοιτάς τον καθρέφτη και να βλέπεις έναν άνθρωπο που κάποτε ένιωθε αήττητος, αλλά τώρα μοιάζει λιγότερο… παρών. Και μέσα σου κάτι σιγοψιθυρίζει: "Δεν είμαι εγώ αυτός".

Η ορμόνη που δεν αφορά μόνο το σεξ

Η τεστοστερόνη έχει κακή φήμη. Την έχουμε ταυτίσει με τη λίμπιντο και διάφορα στερεότυπα. Στην πραγματικότητα, είναι κάτι πολύ πιο ουσιαστικό. Η τεστοστερόνη ρυθμίζει τη μυϊκή μάζα, την ενέργεια, τη διάθεση, την αυτοπεποίθηση, την αποφασιστικότητα, την ψυχική ανθεκτικότητα.

Και ναι, επηρεάζει και το sex drive. Αλλά το πιο σημαντικό είναι να σε κάνει παρόντα, σε κάθε στιγμή της ζωής σου. Όταν πέφτει, δεν πέφτει μόνο η λίμπιντο. Πέφτει η διάθεση να σηκωθείς, να επιμείνεις, να διεκδικήσεις.

Όταν πέφτει, πέφτουν όλα

Χαμηλή τεστοστερόνη σημαίνει λιγότερη μυϊκή μάζα. Λιγότερη μυϊκή μάζα σημαίνει περισσότερος λίπος. Περισσότερος λίπος σημαίνει περισσότερα οιστρογόνα. Και κάπου εδώ ξεκινά ο φαύλος κύκλος. Δεν είναι ότι δε θέλεις να προσπαθήσεις αλλά ότι το σώμα σου δε σου δίνει πια το σήμα να προσπαθήσεις.

Σταδιακά, ολόκληρη η καθημερινότητα επηρεάζεται, με την εργασία μοιάζει πιο κουραστική, την κοινωνική ζωή να λιγοστεύει, την αυτοπεποίθηση να πέφτει και τη διάθεση να γίνεται εύθραυστη. Και όλα αυτά πριν καν αντιληφθείς ότι η αιτία είναι… μια ορμόνη.

Η άσκηση ως ορμονικό reset

Υπάρχει όμως καλό νέο. Και δεν έρχεται από χάπια ή μαγικά συμπληρώματα. Η άσκηση — η σωστή άσκηση — είναι το πιο δυνατό φυσικό boost τεστοστερόνης που έχουμε. Όχι ατελείωτο cardio. Όχι "λίγη γυμναστική για να ιδρώσω". Αλλά:

- βάρη
- ένταση
- σύντομη διάρκεια
- μεγάλα, απαιτητικά lifts

Squats. Deadlifts. Bench presses. Chin-ups. Κινήσεις που αναγκάζουν το σώμα να προσαρμοστεί. Κάθε φορά που βάζεις το σώμα σου σε αυτή την πίεση, στέλνεις ένα ξεκάθαρο μήνυμα: "Χρειάζομαι δύναμη". Το σώμα απαντά ορμονικά. Η τεστοστερόνη ανεβαίνει. Η ενέργεια επιστρέφει. Η διάθεση αλλάζει. Ξαφνικά, το κούρασμα του γραφείου δε σε νικά. Η λίμπιντο ξαναζωντανεύει. Η ζωή αρχίζει να σε προκαλεί ξανά.

Δεν είναι μόνο γυμναστική

Ναι, η τεστοστερόνη επηρεάζεται και από τον ύπνο (7–9 ώρες, ιδανικά), τη μείωση του αλκοόλ, την ηλιοθεραπεία, τη διαχείριση του στρες. Αλλά όλα αυτά χωρίς την πρόκληση στο σώμα, δεν έχουν την ίδια δύναμη. Η άσκηση δεν είναι επιλογή αισθητικής. Είναι πράξη βιολογικής υπενθύμισης: "Θυμήσου ποιος είσαι".

Ο φαύλος κύκλος που σπάει

Όσο περισσότερο αφήνεις την τεστοστερόνη σου να πέσει, τόσο λιγότερο θέλεις να κάνεις κάτι για να την ανεβάσεις. Η άσκηση σπάει αυτόν τον κύκλο. Δε χρειάζεται να γίνεις bodybuilder. Δε χρειάζεται να ζήσεις στο γυμναστήριο. Αλλά χρειάζεται να αντιμετωπίσεις το σώμα σου σαν εργαλείο. Σαν κάτι που αξίζει να επενδύσεις χρόνο και προσπάθεια. Η ένταση ξυπνά τις ορμόνες. Το σώμα υπακούει. Το μυαλό ακολουθεί.

Το πραγματικό νόημα

Η τεστοστερόνη δεν είναι θέμα ανδρισμού. Είναι θέμα ζωτικότητας.
Η άσκηση δεν είναι αισθητική επιλογή. Είναι βιολογική υπενθύμιση.
Κάθε push, κάθε squat, κάθε deadlift είναι μια δήλωση: "Δεν εγκαταλείπω. Δεν παραδίδομαι. Δεν υποχωρώ". Όταν ανεβαίνει η τεστοστερόνη, δε σηκώνεται μόνο το βάρος. Σηκώνεται η διάθεση.
Σηκώνεται η συγκέντρωση. Σηκώνεται η όρεξη για ζωή. Και αυτό, τελικά, είναι το πιο αντρικό πράγμα απ’ όλα.

Info

Η Ιωάννα Λαουμτζή είναι Fitness Director, Corporate Wellness Advisor, Owner of IL Exclusive Fitness.

esquire.com.gr

001 xtreme

Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ: Προπονεί τον γιο του για το ντεμπούτο του στον κόσμο του bodybuilding

Ο Τζόζεφ Μπαένα, γιος του θρυλικού Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, ετοιμάζεται να κάνει το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο του στον κόσμο του bodybuilding, αποδεικνύοντας ότι η κληρονομιά δεν είναι απλώς θέμα ονόματος, αλλά και σκληρής δουλειάς.

Ο 28χρονος θα συμμετάσχει στον πρώτο του διαγωνισμό στις 5 Απριλίου, στο πρωτάθλημα NPC Natural Colorado State, κάνοντας ένα σημαντικό βήμα σε μια πορεία που φαίνεται να είναι βαθιά επηρεασμένη από τη φιλοσοφία και τις αρχές του πατέρα του. Άλλωστε, ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ δεν είναι απλώς ένας πρώην πρωταθλητής του bodybuilding, αλλά μια από τις πιο εμβληματικές μορφές στην ιστορία του αθλήματος.

Η προετοιμασία του Μπαένα κάθε άλλο παρά τυπική είναι. Προπονείται εντατικά, σχεδόν καθημερινά, αφιερώνοντας περίπου δύο ώρες στο γυμναστήριο, έξι ημέρες την εβδομάδα. Μάλιστα, δεν είναι σπάνιο να τον δει κανείς να προπονείται δίπλα στον πατέρα του, σε χώρους-σύμβολα του bodybuilding όπως το Gold's Gym, όπου έχουν γραφτεί μερικές από τις πιο λαμπρές σελίδες του αθλήματος.

Σε πρόσφατη ανάρτησή του, ο Μπαένα μοιράστηκε στιγμιότυπα από την προπόνησή του, εκτελώντας κάμψεις με μπάρα EZ, ενώ ο πατέρας του τον παρακολουθεί στο φόντο. Η λεζάντα «Πρέπει να σοκάρεις τους μυς» παραπέμπει άμεσα στη θρυλική φιλοσοφία του Σβαρτσενέγκερ, η οποία βασίζεται στην ένταση, την υπέρβαση και τη συνεχή πρόκληση του σώματος.

 

 

Ο ίδιος ο Μπαένα έχει δηλώσει ότι ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα που πήρε από τον πατέρα του είναι να ξεπερνά τα όριά του και να μην περιορίζεται σε έναν συγκεκριμένο αριθμό επαναλήψεων. «Δεν πρόκειται για τις δέκα επαναλήψεις. Πρόκειται για το να πιέζεις τον εαυτό σου μέχρι το τέλος», έχει πει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας μια νοοτροπία που θυμίζει έντονα την “old school” σχολή του bodybuilding.

Αυτό αποτυπώνεται και στο πρόγραμμα προπόνησής του, το οποίο περιλαμβάνει εννέα διαφορετικές ασκήσεις, με έμφαση στο στήθος και τους ώμους, ενώ δεν παραλείπει να ενσωματώνει και ασκήσεις για τους δικεφάλους, δημιουργώντας ένα ισορροπημένο και εντυπωσιακό μυϊκό σύνολο. Η επιλογή του να παραμείνει «φυσικός» αθλητής, χωρίς τη χρήση απαγορευμένων ουσιών, ενισχύει ακόμη περισσότερο την εικόνα ενός αθλητή που βασίζεται αποκλειστικά στην πειθαρχία και την επιμονή.

 

 

Η ενασχόλησή του με το bodybuilding ξεκίνησε ήδη από την εφηβεία του, όταν ο Άρνολντ του χάρισε ένα αντίτυπο της «Εγκυκλοπαίδειας του Σύγχρονου Μπόντιμπιλντινγκ», ενός βιβλίου που θεωρείται «ευαγγέλιο» για τους λάτρεις του αθλήματος. Από τότε, ο Μπαένα φαίνεται να έχει χαράξει τη δική του πορεία, διατηρώντας όμως σαφείς αναφορές στην κληρονομιά του πατέρα του.

Πέρα από το bodybuilding, ο Μπαένα έχει δοκιμάσει τις δυνάμεις του και στην υποκριτική, επιδιώκοντας να χτίσει μια πολυδιάστατη καριέρα. Ωστόσο, η συμμετοχή του στον πρώτο του διαγωνισμό σηματοδοτεί μια ξεκάθαρη δήλωση: ότι είναι έτοιμος να διεκδικήσει τη θέση του στον χώρο του fitness με τους δικούς του όρους.

Καθώς πλησιάζει η ημέρα του διαγωνισμού, όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα πάνω του. Το ερώτημα δεν είναι μόνο αν θα καταφέρει να ξεχωρίσει, αλλά και αν θα μπορέσει να συνεχίσει επάξια μια από τις πιο βαριές «κληρονομιές» στην ιστορία του bodybuilding.

Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

 

Κονσόλα Αποσφαλμάτωσης του Joomla!