Κατάθλιψη: Η ασθένεια της εποχής

Όλοι κάποιες φορές νιώθουμε μελαγχολία ή θλίψη, αλλά αυτά τα συναισθήματα συνήθως περνούν μετά από λίγες μέρες. Όταν ένα άτομο έχει κατάθλιψη, η διαταραχή αυτή επηρεάζει την καθημερινή του ζωή, τη φυσιολογική του λειτουργία και προκαλεί πόνο στο ίδιο το άτομο και στους ανθρώπους που το νοιάζονται. 
 
Η μελαγχολία είναι συνηθισμένο συναίσθημα, ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες. Είναι σημαντικό να την διαχωρίζουμε από την κατάθλιψη, καθώς είναι μια σοβαρή ασθένεια και οι περισσότεροι που την έχουν χρειάζονται θεραπεία για να την αντιμετωπίσουν.

 
Ποια είναι τα είδη της κατάθλιψης;
 
Υπάρχουν διάφορα είδη κατάθλιψης με ελάχιστα διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους:
 
●   Μείζων Καταθλιπτική Διαταραχή: χαρακτηρίζεται από ένα συνδυασμό καταθλιπτικών συμπτωμάτων, τα οποία επηρεάζουν την ομαλή λειτουργία του ατόμου στην καθημερινή του ζωή. Ένα καταθλιπτικό επεισόδιο μπορεί να συμβεί μια φορά ή να παρουσιάζεται σε διάφορες φάσεις της ζωής του ατόμου.
 
●   Δυσθυμική Διαταραχή: χαρακτηρίζεται από μακροπρόθεσμα και λιγότερο σοβαρά συμπτώματα που δεν ακινητοποιούν το άτομο, αλλά το εμποδίζουν να νιώθει καλά.
 
●   Ψυχωτική Κατάθλιψη: συνοδεύεται από κάποιο είδος ψύχωσης, όπως παραισθήσεις και ψευδαισθήσεις.
 
●   Επιλόχειος Κατάθλιψη: εμφανίζεται σε νέες μητέρες όταν παρουσιάζουν ένα μείζων καταθλιπτικό επεισόδιο στο μήνα που ακολουθεί μετά τη γέννα.
 
●   Εποχική Διαταραχή της Διάθεσης: χαρακτηρίζεται από καταθλιπτικά συμπτώματα κατά τους χειμερινούς μήνες, όταν μειώνεται το φως της μέρας. Η κατάθλιψη συνήθως περνάει την άνοιξη και το καλοκαίρι. Η διαταραχή αυτή μπορεί να αντιμετωπιστεί με την έκθεση στο φως του ήλιου και με ψυχοθεραπεία.
 

 
Ποια είναι τα συμπτώματα της κατάθλιψης;
 
Δεν παρουσιάζουν όλοι οι άνθρωποι με κατάθλιψη τα ίδια συμπτώματα. Η βαρύτητα, η συχνότητα και η διάρκεια των συμπτωμάτων ποικίλουν ανάλογα με το άτομο και τη μορφή της ασθένειας του.

 
Τα κύρια συμπτώματα της κατάθλιψης είναι:
 
●   Συνεχής θλίψη, άγχος ή αίσθημα «κενού»
●   Ελάττωση ενδιαφέροντος ή ευχαρίστησης σε δραστηριότητες
●   Σημαντική απώλεια βάρους, ελάττωση ή αύξηση της όρεξης
●   Αϋπνία ή υπερβολικός ύπνος καθημερινά
●   Διέγερση, εκνευρισμός ή επιβράδυνση της κινητικότητας
●   Κούραση και απώλεια ενεργητικότητας
●   Δυσκολία συγκέντρωσης και λήψης αποφάσεων
●   Αισθήματα απαισιοδοξίας και απελπισίας
●   Αισθήματα ενοχών και αναξιότητας
●   Επανερχόμενες σκέψεις θανάτου ή αυτοκτονίας
●   Επίμονοι σωματικοί πόνοι και ενοχλήσεις

 
Τι προκαλεί κατάθλιψη;
 
Δεν υπάρχει μοναδική γνωστή αιτία για την κατάθλιψη. Το πιο πιθανό είναι ότι προκαλείται από το συνδυασμό γενετικών, βιοχημικών, περιβαλλοντικών και ψυχολογικών παραγόντων.
Έρευνες έχουν δείξει ότι μέρη του εγκεφάλου ανθρώπων με κατάθλιψη παρουσιάζουν ανωμαλία στη λειτουργία τους. Αλλά αυτές οι έρευνες δεν εξηγούν την αιτία της κατάθλιψης. Επίσης, γενετικές έρευνες έχουν δείξει ότι η πιθανότητα κατάθλιψης επηρεάζεται από πολλαπλά γονίδια σε συνδυασμό με περιβαλλοντικούς παράγοντες. Τέλος, τραυματικές εμπειρίες, απώλειες και δύσκολες σχέσεις και καταστάσεις μπορούν να προκαλέσουν ένα καταθλιπτικό επεισόδιο.

 
Πώς γίνεται η διάγνωση και η θεραπεία της κατάθλιψης;
 
Η κατάθλιψη είναι μια διαταραχή που μπορεί να θεραπευτεί. Όπως με πολλές ασθένειες, όσο νωρίτερα αρχίσει η θεραπεία, τόσο πιο αποτελεσματική είναι και τόσο μικρότερη η πιθανότητα να εμφανιστεί ξανά κατάθλιψη.
 
Το πρώτο βήμα για την κατάλληλη θεραπεία είναι να επισκεφθούμε ένα γιατρό. Ο γιατρός θα διαγνώσει αν τα συγκεκριμένα συμπτώματα οφείλονται σε κατάθλιψη ή σε άλλες ασθένειες που έχουν παρόμοια συμπτωματολογία. Εφόσον ο γιατρός αποκλείσει την οργανική ασθένεια ως αιτία, θα πρέπει να κατευθύνει τον ασθενή σε έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας, ο οποίος θα πραγματοποιήσει μια ολοκληρωμένη διάγνωση. Αφού διαγνωσθεί, η κατάθλιψη μπορεί να θεραπευτεί με διάφορους τρόπους με πιο κοινούς τη φαρμακευτική αγωγή και την ψυχοθεραπεία.
 
 
Φαρμακευτική αγωγή: Τα αντικαταθλιπτικά χρησιμοποιούνται για να εξισορροπούν τις χημικές ουσίες του εγκέφαλου που ονομάζονται νευροδιαβιβαστές. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι συγκεκριμένες χημικές ουσίες παίζουν ρόλο στη ρύθμιση της διάθεσης, χωρίς να γνωρίζουμε τους ακριβείς τρόπους με τους οποίους δουλεύουν. Άτομα που χρησιμοποιούν αντικαταθλιπτικά φάρμακα χρειάζεται να παρακολουθούνται σε τακτικά χρονικά διαστήματα από το γιατρό τους, ο οποίος ρυθμίζει το είδος του φαρμάκου και τη δοσολογία του.
 
Ψυχοθεραπεία: Υπάρχουν διάφορα είδη ψυχοθεραπείας που βοηθούν στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης. Η ψυχοθεραπεία παίζει σημαντικό ρόλο στην στήριξη του ατόμου με κατάθλιψη. Επίσης, βοηθά το άτομο να δει ποιοι τρόποι σκέψης και συμπεριφοράς του συμμετέχουν στην κατάθλιψή και να βρει νέους εποικοδομητικούς τρόπους. Για ήπιες μορφές κατάθλιψης, η ψυχοθεραπεία συνήθως είναι η καλύτερη επιλογή θεραπείας. Για πιο σοβαρές μορφές κατάθλιψης χρειάζεται ένας συνδυασμός φαρμακευτικής αγωγής και ψυχοθεραπείας. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα άτομα, που ακολουθούν αυτό το συνδυασμό θεραπείας για τουλάχιστον 2 χρόνια, έχουν πολύ λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν ξανά κατάθλιψη.

 
Ιωάννα Κουτσοπούλου
Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια
MSc in Counselling Studies
www.psixotherapeia.gr

Πηγή: Ygeiaonline.gr
 
http://www.fit-blaster.com/
 
 
 
  • Κατηγορία Υγεία

H σωματική άσκηση φάρμακο για την κατάθλιψη

Νέα, καλοσχεδιασμένη κλινική μελέτη, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Psychosomatic Medicine, επιβεβαιώνει ό,τι η συστηματική άσκηση είναι συγκρίσιμη με τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης.

Στην έρευνα, , που διεξήγαγε ο Δρ Τζέιμς Μπλούμενταλ του Πανεπιστημίου Duke, εξετάστηκαν 202 άτομα άνω των 40 ετών, για τα οποία υπήρχε διάγνωση μείζονος κατάθλιψης και χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες. Μια ομάδα ασκήθηκε σε ομαδικά προγράμματα, μια δεύτερη ομάδα ασκήθηκε στο σπίτι, μια τρίτη έλαβε το σύνηθες αντικαταθλιπτικό σερταλίνη (πειραματικές ομάδες) και μια τέταρτη έλαβε ψευδοφάρμακο, πλασέμπο (ομάδα ελέγχου).

Στην πρώτη ομάδα που οι εθελοντές ασκούνταν σε ομαδικά προγράμματα η κατάστασή τους βελτιώθηκαν εξίσου με εκείνους της δεύτερης ομάδας που έλαβαν το αντικαταθλιπτικό. Οι εθελοντές της τρίτης ομάδας, που ασκούνταν μόνοι στο σπίτι, επίσης βελτιώθηκαν αλλά σε μικρότερο βαθμό απ΄ ότι εκείνοι των δύο πρώτων ομάδων. Οι συγκρίσεις έγιναν με την ομάδα ελέγχου.

Έπειτα από 16 βδομάδες, το 47% των ασθενών που έλαβαν αντικαταθλιπτικό δεν πληρούσε πλέον τα διαγνωστικά κριτήρια της κατάθλιψης. Το ίδιο όμως συνέβη με το 45% εκείνων της ομαδικής άσκησης και στο 40% όσων ασκήθηκαν στο σπίτι. Στην ομάδα του ψευδοφαρμάκου, το ποσοστό αυτό έπεσε στο 31%.
«Αν η άσκηση ήταν φάρμακο, δεν νομίζω ότι θα λάμβανε από τώρα έγκριση από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων» δήλωσε στο Reuters ο Dr Μπλούμενταλ. Για όσους όμως παίρνουν ενεργητικό ρόλο να καταπολεμήσουν την κατάστασή τους και ασκούνται «υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι η άσκηση είναι μια βιώσιμη εναλλακτική λύση στα φάρμακα».
Ωστόσο, οι μηχανισμοί του φαινομένου παραμένουν άγνωστοι. Μια υπόθεση που κάνουν οι ερευνητές είναι ότι η άσκηση επηρεάζει τους ίδιους νευροδιαβιβαστές που προσπαθούν να ρυθμίσουν τα αντικαταθλιπτικά, όπως η σεροτονίνη και η νορεπινεφρίνη. Μια δεύτερη υπόθεση είναι ότι η άσκηση αυξάνει στον άνθρωπο το αίσθημα της ικανοποίησης ότι πετυχαίνουν τους στόχους τους.

Ψυχολογικό Κέντρο - Κωνσταντινίδης Κ. Ιωάννης, Μ.Α. - Κλινικός Ψυχολόγος

πηγή: www.fitnessinfo.gr

 

  • Κατηγορία Υγεία