Ένας σπασμένος σπόνδυλος δημιούργησε το πασίγνωστο Reverse Hyper

Αν έχεις ασχοληθεί, έστω και ακροθιγώς, με το powerlifting, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να έχεις δει ή να έχεις ακούσει το Reverse Hyper.

Αρκετά γυμναστήρια το έχουν σαν βασικό εργαλείο για προπόνηση της οπίσθιας μυικής μοίρας, αφού είναι ένα μηχάνημα εξειδικευμένο για αυτό το σκοπό. Άλλα υπάρχουν και οι αρκετά «ψαγμένοι» που το χρησιμοποιούν για αποκατάσταση της μέσης, για το λόγο που δημιουργήθηκε δηλαδή.

Οι powerlifters το θεωρούν ιερό και έχουν δίκιο. Στην πραγματικότητα, το αληθινά σπουδαίο δεν είναι το μηχάνημα αυτό καθ’ αυτό αλλά η ιστορία πίσω από αυτό. Ο λόγος που εφευρέθηκε, διότι το Reverse Hyper δε δημιουργήθηκε σε κάποιο εργαστήριο σχεδιασμού εξοπλισμού από ένα τσούρμο επιστήμονες της φυσικής αγωγής. Είναι αποτέλεσμα πραγματικής ανάγκης, πείσματος και βαθιάς κατανόησης της μηχανικής του ανθρώπινου σώματος.

Δημιουργήθηκε επειδή ο powerlifter Louie Simmons έσπασε τη μέση του (πιο συγκεκριμένα έναν σπόνδυλο) και αρνήθηκε σε πρώτη φάση την όποια επέμβαση και στη συνέχεια αρνήθηκε να σταματήσει να σηκώνει βάρη.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο Louie Simmons ήταν ήδη ένας δυνατός powerlifter. Τότε όμως ήρθε ένας από τους πιο σοβαρούς τραυματισμούς που μπορεί να συμβούν σε αθλητή δύναμης. Κατά τη διάρκεια μίας προπόνησης τραυματίστηκε άσχημα σπάζοντας έναν σπόνδυλο στη μέση του (L5). Οι γιατροί ήταν ξεκάθαροι. Η σύσταση ήταν χειρουργείο ενώ η συμβουλή τους ακόμα πιο ξεκάθαρη. «Καλύτερα να ξεχάσεις τα βάρη.» Για έναν άνθρωπο που ζούσε για την προπόνηση, αυτό δεν ήταν μια από τις επιλογές του.

Οπότε ο Simmons έκανε αυτό που κάνουν πολλοί πεισματάρηδες αθλητές και άρχισε να ψάχνει λύση μόνος του.

Κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης προσπαθούσε να κάνει back extensions, ραχιαίους όπως λέμε στην καθομιλουμένη, αλλά κάθε επανάληψη πονούσε.

Αν είχες ποτέ στο παρελθόν κάποιο τραυματισμό στη μέση σου, καταλαβαίνεις απόλυτα τον πόνο. Κάποια στιγμή όμως του πέρασε από το μυαλό μια πολύ απλή σκέψη «Τι θα γίνει αν κάνω την κίνηση ανάποδα;» Αντί να σηκώνει τον κορμό, να κρατά τον κορμό σταθερό και να κινεί τα πόδια προς τα πίσω. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα του reverse hyperextension.

Το πρώτο Reverse Hyper ήταν μια αυτοσχέδια κατασκευή όπως ακριβώς μπορείς να φανταστείς. Το πρώτο μηχάνημα του Louie Simmons δεν ήταν καν μηχάνημα. Ο Simmons έφτιαξε μια πρόχειρη κατασκευή από ξύλινες τάβλες μέσα στο rack του. Ξάπλωνε μπρούμυτα πάνω στις τάβλες και έδενε βάρη, 10κιλες πλάκες, στα πόδια του με μια ζώνη.

Με αυτόν τον τρόπο μπορούσε να κάνει την κίνηση:

πόδια πίσω → πόδια μπροστά → επανάληψη. Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Παρατήρησε πως η άσκηση δούλευε έντονα τους γλουτούς και τους οπίσθιους μηριαίους, ενεργοποιούσε τη μέση και ταυτόχρονα δεν επιβάρυνε τη σπονδυλική στήλη όπως άλλες ασκήσεις. Το σημαντικότερο βέβαια είναι πως η μέση του άρχισε να βελτιώνεται.

Μετά από μήνες προπόνησης με αυτή την άσκηση, ο Simmons κατάφερε κάτι που κανένας δεν περίμενε. Επέστρεψε στην προπόνηση με βάρη. Και σήκωνε ξανά deadlift πάνω από 700 λίβρες (320 κιλά περίπου) με σωματικό βάρος 90 κιλά. Για κάποιον που του έλεγαν ότι ίσως δεν θα ξανασηκώσει βάρη, αυτό ήταν κάτι παραπάνω από επιστροφή.

Χρόνια αργότερα, ο Louie Simmons πήρε αυτή την ιδέα και την εξέλιξε.

Σχεδίασε το πρώτο κανονικό μηχάνημα Reverse Hyperextension και κατέθεσε πατέντα για αυτό τη δεκαετία του 90. Από εκεί και πέρα το μηχάνημα άρχισε να εμφανίζεται παντού.

Γιατί έγινε τόσο δημοφιλές.

Το Reverse Hyper έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Οι περισσότερες ασκήσεις για τη μέση φορτίζουν τη σπονδυλική στήλη. Το reverse hyper κάνει κάτι διαφορετικό. Δουλεύει έντονα την οπίσθια αλυσίδα ενώ παράλληλα δημιουργεί ένα είδος αποσυμπίεσης της μέσης κατά την κίνηση.

Γι’ αυτό και χρησιμοποιείται τόσο συχνά από όλων των ειδών αθλητές και φυσικοθεραπευτές.

Το ατύχημα του Louie Simmons αλλά κυρίως η επιμονή του και το πείσμα του, μας έδωσαν ένα μηχάνημα εκγύμνασης / αποκατάστασης, πραγματικά μοναδικό.

Πηγή: xtrblog.gr